Tijd voor een nieuwe naam! Een naam die beter verwoordt wat je hier kunt verwachten. Ik blijf koken, lezen en schrijven. Maar ik ga jullie ook wat meer van mezelf laten zien. Mijn mening, visie en levensstijl. In al mijn tinten, zeker niet zwart-wit, wel lekker kleurrijk. De schoonheid van imperfectie. De kleine en toch grote dingen van het leven. Op avontuur in mijn Volkswagenbusje, ga je mee? X










zondag 19 februari 2017

Soft living


Ik pleit voor
het Grote Genieten
van de kleine geneugten van het leven.

Een paardenbloem uitblazen,
die zingende vogel als je 's ochtends de deur uitstapt.
Een handdoek die op de verwarming heeft gelegen,
ingestopt worden, zo strak, dat je je bijna niet kunt bewegen.

Een bloemetje, zomaar in z'n eentje,
een hartje dat je spontaan ergens tegenkomt.

In een keer de weg vinden,
een glimlach,
een spontane knuffel.

Dat ene boek vinden waar je al zo lang naar op zoek was,
bij iemand aanschuiven aan tafel,
een kaartje op de mat,
de eerste keer dat je naar huis rijdt in het licht.

Slow living.
Soft living.
Ik houd ervan.

Fijne week!
X

zaterdag 11 februari 2017

En dan nu... Netflix aan

Een paar getallen over de afgelopen week: ik was 2 dagen in Amersfoort voor het werk, 1 dag in Zaltbommel voor een training en 2 dagen in good old Boxmeer. Ik stond in 2 files, woensdag een half uur op de A12 en donderdag een uur op de A2. Toch bijzonder dat de navigatie bleef volhouden dat ik echt de snelste route had genomen.

Zieke Anne

Woensdagavond werd Anne niet lekker, ze gaf zo'n 5 keer over. Geloof ik, ik ben maar gestopt met tellen. Een paar keer was ik op tijd was om de achterdeur open te doen, de andere keren... Nou ja, je snapt het. Gelukkig was de oppas zo lief om donderdag met Mme naar de dierenarts te gaan. Daar kreeg ze een prik tegen de misselijkheid.

Die werkte behoorlijk goed, tot gisteravond en ze alles eruit gooide wat ze die dag gegeten had. En dat was dus rauw vlees. Ik kon mijn wortelstamp gelukkig binnenhouden. Net. Vanmorgen zijn we teruggegaan naar de dierenarts, waar Anne weer een prik kreeg. Plus medicijnen om de eetlust aan te zwengelen. Ik kreeg een rekening. ;)

Troostvoer enzo

Als compensatie voor deze enerverende week haalde ik voor mezelf een ferme reep chocolade. En wijn. :) En eieren, waarvan er 1 stuk bleek te zijn bij thuiskomst. Vervolgens donderde ik er nog 1 op de grond. Zou het misschien mijn week niet zijn?

Mijn derriere is nu in ieder geval op de bank geparkeerd en voorlopig kom ik er niet meer vanaf. Straks nog een flink aantal Valentijnskaarten schrijven #nietplakkenmaarsmakken en dan beginnen we morgen weer helemaal opnieuw. Fijn weekend lieve mensen! X

maandag 23 januari 2017

Klaagvrije maandag

Stel, het is Klaagvrije maandag en uitgerekend op die dag word je om vier uur ofzo wakker. Geen idee hoe laat precies, omdat je je je stinkende best doet nergens aan te denken en als een roosje weer in slaap te vallen. Het lukt niet erg en na een tijdje merk je dat je naar het toilet moet. Dat is maar een paar stappen van je warme bed verwijderd, maar toch. Je doet weer heel erg hard je best om ook dat te negeren.

Hoge nood

Maar ja, 'wat moet dat moet' en je moet naar het toilet. Je rolt dus onder dat zalige flannellen dekbed uit en sprint op je blote voeten naar de badkamer. Je doet je business, installeert je voor een verkwikkend restant van je nachtrust van zeker honderdtwintig minuten (positief benaderen!). Totdat je merkt dat je weer moet toiletteren. En dat terwijl de vorige keer toch echt maar een paar minuten geleden was.

Negeren werkt niet, je gaat weer naar je Badezimmer en komt tot de conclusie dat je een blaasontsteking hebt. De symptomen kunnen jullie vast zelf wel verzinnen en anders is good old Google er ook nog. Het werden dus hele lange honderdtwintig minuten. Gelukkig viel ik net voor de wekker in slaap en kon ik nog een paar keer snoozen.

Bij de huisarts

Niet fris en niet fruitig stond ik met m'n potje urine bij de huisarts. Of het ochtendurine was: "Ja, van half vijf." Ik kreeg geen schouderklopje. En of ik het gekoeld bewaard had: "Jazeker, tussen de kaas en de spruiten." De doktersassistente had er beeld bij. "Weet u dat we een nieuw protocol hebben? U hoeft alleen nog maar te bellen, dan leggen we de antibiotica voor u klaar. U hoeft geen urine meer te brengen."

Klopt, alleen werd de vorige keer het protocol genegeerd. Want ik had net iets te vaak een blaasontsteking gehad en de dokter maakte zich zorgen. Hartstikke lief, alleen gingen we wel het weekend in en zag ik mezelf al het hele weekend op de pot zitten.

Mijn vorige blaasontsteking

Dus liet ik de dames weten dat ik het heus waardeerde dat ze meedachten. Alleen was een ochtendplas niet meer mogelijk omdat het al later op de ochtend was. Inmiddels had ik het kleine kamertje al meerdere keren bezocht. O ja. Vooruit dan maar. Maar toch alsnog een monster komen brengen. Heel verrassend had ik toen... een blaasontsteking.

"Wanneer zijn de klachten begonnen?" "Vannacht." "Aha! Dan is er misschien nog niets te zien in de urine. En meestal geven we het advies om het nog een dag of twee aan te kijken. En veel te drinken."

Een onschuldige keelontsteking?

Ik moest aan de keelontsteking denken die ik een paar maanden daarvoor had. Die ik toen ook een paar dagen moest aankijken. Waarbij ik ook veel moest drinken. Dat deed ik braaf, totdat ik niet meer kon slikken. Toen mocht ik me met spoed bij het ziekenhuis melden. Het abces dat zich in mijn keel gevormd had, was namelijk niet onschuldig. En moest direct doorgeprikt worden. Hmm...

Vanmiddag belde ik voor de uitslag. En ja hoor, een blaasontsteking. Zometeen maar eens een medicinaal rood wijntje inschenken. Ik moet tenslotte veel drinken!

En vertel eens, hoe was jullie klaagvrije maandag?

zondag 15 januari 2017

Leave a little sparkle...

En, hebben jullie nog goede voornemens? Ik weet het, ik ben laat. Het nieuwe jaar is alweer 15 dagen oud, maar ach, moet kunnen! Afgelopen jaar had ik grote plannen en gedeeltelijk heb ik ze ook waargemaakt. #kloptzichzelfopdeschouder Ik plande me suf, deed mee aan een mudrun en netwerkte me drie keer in de rondte.

Even geen plannen. Alhoewel?

Allemaal heel leuk (nou ja... die mudrun doen we dus noooooit meer), maar dit jaar had ik geen zin in grote plannen. Prima om een focus te hebben, maar ik merk dat de projecten mij toch altijd wel vinden. En hoewel ik er best weleens van baal; ik kan gewoon niet alles tegelijkertijd. Ik kan wel iedere dag willen handletteren en tekenen en een brief schrijven, en iets voor een ander willen betekenen en lui op de bank hangen... Maar dat lukt me niet.

Dus ga ik vrolijk door met mijn werk (heel erg leuk trouwens), mijn schrijf- en denktankactiviteiten voor Ogma (komt allen hier kijken), mijn vrijwilligerswerk voor Dedicon, trainen met Anne en de boy friend natuurlijk. En ik denk ook nog steeds heel graag mee met kleine ondernemers over hun social media-uitingen. O ja, en dit blog, natuurlijk. Bijna vergeten!

Leave a little sparkle

Ga ik verder niets doen? Nee, dat ook weer niet. Ik word graag uitgedaagd, he? ;) Ik heb besloten om iedere dag een 'sparkle' achter te laten. Zoiets als bij de November Geefmaand. O ja, daar ging ik ook nog over schrijven. Komt nog! Ik wil dus iedere dag iets aardigs doen. Leuk voor de ander en leuk voor mezelf want ik moet af en toe echt wel uit m'n comfortzone. Soms heb ik van die toffe spontane ideeën die ik dan door een soort schijterigheid toch niet doe. Dat ga ik dit jaar dan dus toch doen!

Dit wordt geen groot project, ik heb geen zin in een grote fanfare en borstklopperij. Ik ga hier dan ook niet regelmatig over bloggen, alleen als ik daar toevallig zin in heb. Mochten jullie willen weten wat ik tot nu toe heb ik gedaan; ik heb een deel van mijn kerstpakket gedoneerd, een boek extra leuk ingepakt laten zwerven, ik ben extra attent via de post geweest en heb ik wat meer rust en aandacht naar anderen geluisterd. Beviel mij prima en de ontvangers ook geloof ik. :)

Vooruit, toch nog een uitdaging

O ja... Ik heb toch nog een project. Als schop onder m'n derriere plaats ik het hier, want geheime plannetjes, die komen bij mij nooit uit. Ik wil een boek gaan schrijven. De docente/schrijfster/dichtster/coach waar ik ooit mijn cursussen creatief schrijven deed, gaat een groepje begeleiden, waaronder ondergetekende. Nu me nog even inschrijven en een onderwerp kiezen.

Fijne week allemaal, geniet ervan! X


zondag 8 januari 2017

Een Netflixfix nodig? 50 Tinten Mirjam helpt graag

Op het werk hadden we het laatst over Netflix. Ik was blijkbaar flink aan het oreren over mijn favoriete programma's, totdat iemand zei: "Je zou ook tv-programma's moeten recenseren, niet alleen boeken!" "Ik? Ik kijk bijna nooit iets!", was mijn reactie. Nou ja... Blijkbaar toch genoeg om iedereen persoonlijke kijktips te geven. Toch wel leuk om jullie ook mee te laten genieten van mijn expertise. Hieronder volgen mijn favorieten en niet-zo-favorieten van dit moment:

Gilmore Girls

Netflix is net als een grote zak chips, hij gaat open en je eet alles op, totdat de zak helemaal leeg is. Goed, er zijn mensen met wat meer wilskracht, die stoppen als ze misselijk zijn. Maar als dat weer gezakt is, wordt de zak alsnog leeggevroten. Met de Gilmore Girls is het net zo. Toen ik de griep had: Gilmore Girls. Even een uurtje voor mezelf: Gilmore Girls. Maak daar maar drie van, trouwens.

En niet dat ik de dames zo waanzinnig leuk vond. Vooral moeder Lorelai is af en toe behoorlijk egocentrisch en heeft de meest rare gewoontes. En niet leuk raar, maar gewoon iritant raar. En wat eten ze veel vlees! Het lijkt wel of de serie gesponsord wordt door de vleesindustrie. Bijna iedere aflevering wordt er een half zwijn aan hamburgers naar binnen gewerkt. Of steak. Maar goed, heb je zin in een zak chips of een hamburger: zeker de dames uit dat bijzondere stadje kijken.

White Collar

White Collar werd me laatst aangeraden met de woorden: "Lekkere vent zit erin, joh! Ik heb 'm samen met mijn vriend gekeken, zogenaamd omdat het zo'n leuke actieserie is. Was gewoon om de fijne hoofdpersoon. Hij vond de serie nog leuk ook, had helemaal niet in de gaten waarom ik
'm wilde zien, ha!" Nou probeerde ik dat trucje uit bij de Amerikaan, maar die trapte daar dus niet in. Beetje jammer. Hij vond 'White Collar' niet zo heel erg interessant en hij heeft ook wel een punt.

'White Collar' is gewoon behang, bewegend, dat dan weer wel. Leuk om bij te ontspannen en vooral niet te veel bij nadenken. Want het is natuurlijk best onrealistisch dat FBI-agent Peter Burke en zijn bijzonder lekkere hapje oftewel ex-misdadiger Neil Caffrey binnen een klein uur allerlei misdaden oplossen. Heel fijn natuurlijk en heel overzichtelijk, alles komt iedere keer weer helemaal goed. Heb je een uurtje voor jezelf en je moet kiezen tussen de sportschool of 'White Collar', dan wist ik het wel...

Jessica Jones

Sinds kort ben ik fan van de Marvelsuperhelden, hartstikke leuk! Iron Man, oftewel Robert Downey Jr, vond ik altijd al geweldig. Maar mijn favoriet is toch wel Jessica Jones. Als je het over girlpower hebt, dan is zij je vrouw! Ze is stoer, niets kan haar deren. Letterlijk zelfs. Op een man na en hij heeft haar dan ook flink zeer gedaan. En niet alleen haar. Ze gaat naar hem op zoek en o, wat baalde ik toen ze hem vond en de serie afgelopen was. Ze komt binnenkort terug in een andere serie op Netflix, samen met nog drie andere superhelden, Daredevil, Iron Fist en Luke Cage. Kom maar door met die popcorn mensen, ik ben er klaar voor!

Sherlock

O, Sherlock... Ik kom er maar eerlijk voor uit: ik ben verliefd op Benedict Cumberbatch, de acteur die Sherlock speelt. De boeken heb ik nog nooit gelezen (actiepunt, ik weet het), maar deze serie heb ik zo ongeveer in een keer afgekeken. Geweldig! Sherlock is slim, ontzettend knap (okay, beauty is in the eye of the beholder, maar toch) en ontzettend grappig.

De serie zit zo goed in elkaar. Zalig, die Britse humor. De eerste drie series had ik dan ook zo bekeken. Niet moeilijk, want er zijn maar een paar afleveringen per serie. Ik was zo blij toen ik hoorde dat Sherlock terug was! Beetje jammer dat er op Netflix maar een aflevering te zien is en de afleveringen op de BBC alleen in de UK te zien zijn. Op internet dan he? Zit ik hier met m'n wijntje en chippies...

Hebben jullie nog aanraders? Laat het me weten want ik ben wel weer toe aan een Netflixfix!

zaterdag 31 december 2016

With a little help from my friends...


Afgelopen jaar stuurde ik voor het eerst geen Kerstkaarten. Geen puf, geen zin. En het beviel me prima. Ik stuurde wel verjaardagspost, hartonderderiempost en ikdenkaanjepost en dat vond ik veel leuker om te doen. Spontaan iets sturen, niet omdat het zo hoort.

Dit jaar kreeg ik veel minder Kerstpost dan andere jaren. Vooral de kaarten met alleen 'De beste wensen' en 'Groeten, tante Pollewop' ontbraken. Helemaal prima. Aan de post die ik wel kreeg, was veel aandacht besteed. Ik kreeg gehaakte kaarten, zelfgeknutselde kaarten en zelfs pakketjes!

Natuurlijk wil ik jullie ook het allerbeste wensen. En dat doe ik samen met mijn vrienden. Ik deel hun wensen graag met jullie. Omdat ze zo mooi zijn. Hier komen ze!

In principe hoef je voor luisteren niets meer te doen dan je mond houden. Laten we dat met z'n allen eens wat meer gaan doen. Merry everything and a happy always. Thank you for your friendship, I hope that 2017 is your best year ever! I am focusing 1000% on my family and my little world. Ik wens je een liefdevol, gelukkig en gezond 2017 met veel mooie momenten en veel vriendschap. Een mooi, liefdevol en gezond 2017 gewenst! Met veel happy IG-momentjes en dito blogposten, groene maaltijden, leuke schoenen en veel (voor)leesvoldoening. Maak er iets moois van! Onze wens voor het nieuwe jaar: samen zijn met en voor elkaar. En nog veel mooie tentoonstellingen / theater / musea / beleven... Ik wens je een jaar zoals jij bent, iets mooiers kan ik niet bedenken. Met een glimlach kun je winnen, met een glimlach win je goud. Met een glimlach kun je geven, met een glimlach word je oud. Een (Nieuwjaars)duik in de zee van tijd of een excursie naar de vallei van het onbekende of toch liever een toch naar de oase van rust. EEN GOEDE REIS IN 2017!

Wat kan ik hier nog aan toevoegen? Niets toch? Alleen een bedankje voor alles wat jullie mij in 2016 hebben gegeven. En ik hoop dat 2017 veilig, mooi en goed voor jullie zal zijn. En zo niet, dan wens ik je kracht en fijne mensen om je heen om op te leunen.

Tot volgend jaar! X Mirjam


zondag 20 november 2016

Help jij katten, zwerfboeken en wezen in Malawi?

Eigenlijk kunnen we de November Geefmaand beter de November Feestmaand noemen. Want het is zo'n cadeautje. En het is zo gezellig in de Facebookgroep. Ontvangen blijft natuurlijk fantastisch, maar geven is toch wel de vergrotende trap van ontvangen. In de besloten Faceboekgroep delen we veel van onze acties. Niet omdat het moet, maar omdat we er zoveel lol in hebben, dat geven. Ik laat jullie dan ook graag een paar van mijn acties zien.

Maar eerst vertel ik jullie over een paar mooie, kleine organisaties. Waarover jullie mij tipten naar aanleiding van mijn vraag, welke kleinschalige organisaties wel wat aandacht of een donatie mochten ontvangen.

Zo werd ik geattendeerd op Villa Vacht, een organisatie die zich specialiseert in de opvang van en zorg voor verlamde katten. Een prachtige organisatie, ga echt eens kijken op de website, de liefde en betrokkenheid spat er van af. Als je Villa Vacht wilt helpen, vrijwilligers zijn altijd welkom. Net als donaties. Heel handig, op de website kun je zien waar de Vachtjes, oftewel de katten, op dit moment behoefte aan hebben. Deze producten, zoals voer en incontinentiepads kun je zelf brengen of laten bezorgen. Maar geld doneren is natuurlijk ook altijd een optie.

Ook kreeg ik een bericht over Happy Granny for Malawi. Deze organisatie kun je volgen via Facebook. Happy Granny for Malawi zorgt op kleine schaal voor voedsel voor wezen in Malawi. De plattelandsbevolking daar lijdt al jaren onder voedselschaarste. Twintig kinderen en hun opvanggezinnen ontvingen vorig jaar voedseldonaties ontvangen en ook zijn er zaden en gieters gestuurd. Hiermee kan de bevolking hun eigen planten kweken. Met lokale hulp. Ga even kijken, donaties zijn altijd welkom!

Een club naar mijn hart (nu niet denken dat ik de andere organisaties niet tof vind he?) is Kinderzwerfboek. Ik blijf nu eenmaal een boekenwurm, van kleins af aan al. Kinderzwerfboek wil zoveel mogelijk kinderboeken laten zwerven door Nederland, zodat ieder kind kan lezen. Want lezen is zo ontzettend belangrijk. En leuk natuurlijk. Kinderzwerfboek kun je op meerdere manieren steunen. Bijvoorbeeld door zelf boeken te laten zwerven. Superleuk! Maar ze zijn ook op zoek naar vrijwilligers. En een donatie is ook mogelijk. Kijk voor meer informatie op de site of op Facebook.

En dan nog een organisatie waarvan ik de twee dames ken die haar runnen. Ik weet dus hoe hard ze werken en wat ze allemaal opofferen voor hun stichting Help de Zwerfkat in Uithoorn. Help de Zwerfkat vangt katten op die door hun achtergrond niet herplaatst kunnen worden. Er is ruimte voor 65 katten en geloof me, die 65 plekken zijn altijd bezet. Tot een van de cliënten overlijdt en zo een plekje vrijmaakt. Bizar toch, hoeveel dieren er zomaar op straat rondlopen? Ook Help de Zwerfkat kan altijd hulp gebruiken, voor meer informatie kun je terecht op Facebook en hun website.

Binnenkort laat ik een paar highlights van mijn geefacties zien, voor nu wens ik jullie een hele fijne winderige zondag! Enne...
Wat zit je haar leuk!


Groeten, Mirjam