Tijd voor een nieuwe naam! Een naam die beter verwoordt wat je hier kunt verwachten. Ik blijf koken, lezen en schrijven. Maar ik ga jullie ook wat meer van mezelf laten zien. Mijn mening, visie en levensstijl. In al mijn tinten, zeker niet zwart-wit, wel lekker kleurrijk. De schoonheid van imperfectie. De kleine en toch grote dingen van het leven. Op avontuur in mijn Volkswagenbusje, ga je mee? X










zondag 15 januari 2017

Leave a little sparkle...

En, hebben jullie nog goede voornemens? Ik weet het, ik ben laat. Het nieuwe jaar is alweer 15 dagen oud, maar ach, moet kunnen! Afgelopen jaar had ik grote plannen en gedeeltelijk heb ik ze ook waargemaakt. #kloptzichzelfopdeschouder Ik plande me suf, deed mee aan een mudrun en netwerkte me drie keer in de rondte.

Even geen plannen. Alhoewel?

Allemaal heel leuk (nou ja... die mudrun doen we dus noooooit meer), maar dit jaar had ik geen zin in grote plannen. Prima om een focus te hebben, maar ik merk dat de projecten mij toch altijd wel vinden. En hoewel ik er best weleens van baal; ik kan gewoon niet alles tegelijkertijd. Ik kan wel iedere dag willen handletteren en tekenen en een brief schrijven, en iets voor een ander willen betekenen en lui op de bank hangen... Maar dat lukt me niet.

Dus ga ik vrolijk door met mijn werk (heel erg leuk trouwens), mijn schrijf- en denktankactiviteiten voor Ogma (komt allen hier kijken), mijn vrijwilligerswerk voor Dedicon, trainen met Anne en de boy friend natuurlijk. En ik denk ook nog steeds heel graag mee met kleine ondernemers over hun social media-uitingen. O ja, en dit blog, natuurlijk. Bijna vergeten!

Leave a little sparkle

Ga ik verder niets doen? Nee, dat ook weer niet. Ik word graag uitgedaagd, he? ;) Ik heb besloten om iedere dag een 'sparkle' achter te laten. Zoiets als bij de November Geefmaand. O ja, daar ging ik ook nog over schrijven. Komt nog! Ik wil dus iedere dag iets aardigs doen. Leuk voor de ander en leuk voor mezelf want ik moet af en toe echt wel uit m'n comfortzone. Soms heb ik van die toffe spontane ideeën die ik dan door een soort schijterigheid toch niet doe. Dat ga ik dit jaar dan dus toch doen!

Dit wordt geen groot project, ik heb geen zin in een grote fanfare en borstklopperij. Ik ga hier dan ook niet regelmatig over bloggen, alleen als ik daar toevallig zin in heb. Mochten jullie willen weten wat ik tot nu toe heb ik gedaan; ik heb een deel van mijn kerstpakket gedoneerd, een boek extra leuk ingepakt laten zwerven, ik ben extra attent via de post geweest en heb ik wat meer rust en aandacht naar anderen geluisterd. Beviel mij prima en de ontvangers ook geloof ik. :)

Vooruit, toch nog een uitdaging

O ja... Ik heb toch nog een project. Als schop onder m'n derriere plaats ik het hier, want geheime plannetjes, die komen bij mij nooit uit. Ik wil een boek gaan schrijven. De docente/schrijfster/dichtster/coach waar ik ooit mijn cursussen creatief schrijven deed, gaat een groepje begeleiden, waaronder ondergetekende. Nu me nog even inschrijven en een onderwerp kiezen.

Fijne week allemaal, geniet ervan! X


zondag 8 januari 2017

Een Netflixfix nodig? 50 Tinten Mirjam helpt graag

Op het werk hadden we het laatst over Netflix. Ik was blijkbaar flink aan het oreren over mijn favoriete programma's, totdat iemand zei: "Je zou ook tv-programma's moeten recenseren, niet alleen boeken!" "Ik? Ik kijk bijna nooit iets!", was mijn reactie. Nou ja... Blijkbaar toch genoeg om iedereen persoonlijke kijktips te geven. Toch wel leuk om jullie ook mee te laten genieten van mijn expertise. Hieronder volgen mijn favorieten en niet-zo-favorieten van dit moment:

Gilmore Girls

Netflix is net als een grote zak chips, hij gaat open en je eet alles op, totdat de zak helemaal leeg is. Goed, er zijn mensen met wat meer wilskracht, die stoppen als ze misselijk zijn. Maar als dat weer gezakt is, wordt de zak alsnog leeggevroten. Met de Gilmore Girls is het net zo. Toen ik de griep had: Gilmore Girls. Even een uurtje voor mezelf: Gilmore Girls. Maak daar maar drie van, trouwens.

En niet dat ik de dames zo waanzinnig leuk vond. Vooral moeder Lorelai is af en toe behoorlijk egocentrisch en heeft de meest rare gewoontes. En niet leuk raar, maar gewoon iritant raar. En wat eten ze veel vlees! Het lijkt wel of de serie gesponsord wordt door de vleesindustrie. Bijna iedere aflevering wordt er een half zwijn aan hamburgers naar binnen gewerkt. Of steak. Maar goed, heb je zin in een zak chips of een hamburger: zeker de dames uit dat bijzondere stadje kijken.

White Collar

White Collar werd me laatst aangeraden met de woorden: "Lekkere vent zit erin, joh! Ik heb 'm samen met mijn vriend gekeken, zogenaamd omdat het zo'n leuke actieserie is. Was gewoon om de fijne hoofdpersoon. Hij vond de serie nog leuk ook, had helemaal niet in de gaten waarom ik
'm wilde zien, ha!" Nou probeerde ik dat trucje uit bij de Amerikaan, maar die trapte daar dus niet in. Beetje jammer. Hij vond 'White Collar' niet zo heel erg interessant en hij heeft ook wel een punt.

'White Collar' is gewoon behang, bewegend, dat dan weer wel. Leuk om bij te ontspannen en vooral niet te veel bij nadenken. Want het is natuurlijk best onrealistisch dat FBI-agent Peter Burke en zijn bijzonder lekkere hapje oftewel ex-misdadiger Neil Caffrey binnen een klein uur allerlei misdaden oplossen. Heel fijn natuurlijk en heel overzichtelijk, alles komt iedere keer weer helemaal goed. Heb je een uurtje voor jezelf en je moet kiezen tussen de sportschool of 'White Collar', dan wist ik het wel...

Jessica Jones

Sinds kort ben ik fan van de Marvelsuperhelden, hartstikke leuk! Iron Man, oftewel Robert Downey Jr, vond ik altijd al geweldig. Maar mijn favoriet is toch wel Jessica Jones. Als je het over girlpower hebt, dan is zij je vrouw! Ze is stoer, niets kan haar deren. Letterlijk zelfs. Op een man na en hij heeft haar dan ook flink zeer gedaan. En niet alleen haar. Ze gaat naar hem op zoek en o, wat baalde ik toen ze hem vond en de serie afgelopen was. Ze komt binnenkort terug in een andere serie op Netflix, samen met nog drie andere superhelden, Daredevil, Iron Fist en Luke Cage. Kom maar door met die popcorn mensen, ik ben er klaar voor!

Sherlock

O, Sherlock... Ik kom er maar eerlijk voor uit: ik ben verliefd op Benedict Cumberbatch, de acteur die Sherlock speelt. De boeken heb ik nog nooit gelezen (actiepunt, ik weet het), maar deze serie heb ik zo ongeveer in een keer afgekeken. Geweldig! Sherlock is slim, ontzettend knap (okay, beauty is in the eye of the beholder, maar toch) en ontzettend grappig.

De serie zit zo goed in elkaar. Zalig, die Britse humor. De eerste drie series had ik dan ook zo bekeken. Niet moeilijk, want er zijn maar een paar afleveringen per serie. Ik was zo blij toen ik hoorde dat Sherlock terug was! Beetje jammer dat er op Netflix maar een aflevering te zien is en de afleveringen op de BBC alleen in de UK te zien zijn. Op internet dan he? Zit ik hier met m'n wijntje en chippies...

Hebben jullie nog aanraders? Laat het me weten want ik ben wel weer toe aan een Netflixfix!

zaterdag 31 december 2016

With a little help from my friends...


Afgelopen jaar stuurde ik voor het eerst geen Kerstkaarten. Geen puf, geen zin. En het beviel me prima. Ik stuurde wel verjaardagspost, hartonderderiempost en ikdenkaanjepost en dat vond ik veel leuker om te doen. Spontaan iets sturen, niet omdat het zo hoort.

Dit jaar kreeg ik veel minder Kerstpost dan andere jaren. Vooral de kaarten met alleen 'De beste wensen' en 'Groeten, tante Pollewop' ontbraken. Helemaal prima. Aan de post die ik wel kreeg, was veel aandacht besteed. Ik kreeg gehaakte kaarten, zelfgeknutselde kaarten en zelfs pakketjes!

Natuurlijk wil ik jullie ook het allerbeste wensen. En dat doe ik samen met mijn vrienden. Ik deel hun wensen graag met jullie. Omdat ze zo mooi zijn. Hier komen ze!

In principe hoef je voor luisteren niets meer te doen dan je mond houden. Laten we dat met z'n allen eens wat meer gaan doen. Merry everything and a happy always. Thank you for your friendship, I hope that 2017 is your best year ever! I am focusing 1000% on my family and my little world. Ik wens je een liefdevol, gelukkig en gezond 2017 met veel mooie momenten en veel vriendschap. Een mooi, liefdevol en gezond 2017 gewenst! Met veel happy IG-momentjes en dito blogposten, groene maaltijden, leuke schoenen en veel (voor)leesvoldoening. Maak er iets moois van! Onze wens voor het nieuwe jaar: samen zijn met en voor elkaar. En nog veel mooie tentoonstellingen / theater / musea / beleven... Ik wens je een jaar zoals jij bent, iets mooiers kan ik niet bedenken. Met een glimlach kun je winnen, met een glimlach win je goud. Met een glimlach kun je geven, met een glimlach word je oud. Een (Nieuwjaars)duik in de zee van tijd of een excursie naar de vallei van het onbekende of toch liever een toch naar de oase van rust. EEN GOEDE REIS IN 2017!

Wat kan ik hier nog aan toevoegen? Niets toch? Alleen een bedankje voor alles wat jullie mij in 2016 hebben gegeven. En ik hoop dat 2017 veilig, mooi en goed voor jullie zal zijn. En zo niet, dan wens ik je kracht en fijne mensen om je heen om op te leunen.

Tot volgend jaar! X Mirjam


zondag 20 november 2016

Help jij katten, zwerfboeken en wezen in Malawi?

Eigenlijk kunnen we de November Geefmaand beter de November Feestmaand noemen. Want het is zo'n cadeautje. En het is zo gezellig in de Facebookgroep. Ontvangen blijft natuurlijk fantastisch, maar geven is toch wel de vergrotende trap van ontvangen. In de besloten Faceboekgroep delen we veel van onze acties. Niet omdat het moet, maar omdat we er zoveel lol in hebben, dat geven. Ik laat jullie dan ook graag een paar van mijn acties zien.

Maar eerst vertel ik jullie over een paar mooie, kleine organisaties. Waarover jullie mij tipten naar aanleiding van mijn vraag, welke kleinschalige organisaties wel wat aandacht of een donatie mochten ontvangen.

Zo werd ik geattendeerd op Villa Vacht, een organisatie die zich specialiseert in de opvang van en zorg voor verlamde katten. Een prachtige organisatie, ga echt eens kijken op de website, de liefde en betrokkenheid spat er van af. Als je Villa Vacht wilt helpen, vrijwilligers zijn altijd welkom. Net als donaties. Heel handig, op de website kun je zien waar de Vachtjes, oftewel de katten, op dit moment behoefte aan hebben. Deze producten, zoals voer en incontinentiepads kun je zelf brengen of laten bezorgen. Maar geld doneren is natuurlijk ook altijd een optie.

Ook kreeg ik een bericht over Happy Granny for Malawi. Deze organisatie kun je volgen via Facebook. Happy Granny for Malawi zorgt op kleine schaal voor voedsel voor wezen in Malawi. De plattelandsbevolking daar lijdt al jaren onder voedselschaarste. Twintig kinderen en hun opvanggezinnen ontvingen vorig jaar voedseldonaties ontvangen en ook zijn er zaden en gieters gestuurd. Hiermee kan de bevolking hun eigen planten kweken. Met lokale hulp. Ga even kijken, donaties zijn altijd welkom!

Een club naar mijn hart (nu niet denken dat ik de andere organisaties niet tof vind he?) is Kinderzwerfboek. Ik blijf nu eenmaal een boekenwurm, van kleins af aan al. Kinderzwerfboek wil zoveel mogelijk kinderboeken laten zwerven door Nederland, zodat ieder kind kan lezen. Want lezen is zo ontzettend belangrijk. En leuk natuurlijk. Kinderzwerfboek kun je op meerdere manieren steunen. Bijvoorbeeld door zelf boeken te laten zwerven. Superleuk! Maar ze zijn ook op zoek naar vrijwilligers. En een donatie is ook mogelijk. Kijk voor meer informatie op de site of op Facebook.

En dan nog een organisatie waarvan ik de twee dames ken die haar runnen. Ik weet dus hoe hard ze werken en wat ze allemaal opofferen voor hun stichting Help de Zwerfkat in Uithoorn. Help de Zwerfkat vangt katten op die door hun achtergrond niet herplaatst kunnen worden. Er is ruimte voor 65 katten en geloof me, die 65 plekken zijn altijd bezet. Tot een van de cliënten overlijdt en zo een plekje vrijmaakt. Bizar toch, hoeveel dieren er zomaar op straat rondlopen? Ook Help de Zwerfkat kan altijd hulp gebruiken, voor meer informatie kun je terecht op Facebook en hun website.

Binnenkort laat ik een paar highlights van mijn geefacties zien, voor nu wens ik jullie een hele fijne winderige zondag! Enne...
Wat zit je haar leuk!


Groeten, Mirjam

maandag 14 november 2016

Ik kreeg een Liebster Award!



Carolien van Lien's Keetje rijkte onlangs de Liebster Award uit en hij ging naar mij! Wat een eer, dankjewel Lien! De Liebster ontvang je niet alleen, je mag hem ook doorgeven. En je mag tien vragen beantwoorden. Dit waren de vragen die Lien mij stelde:

Op welke leeftijd werd je vegetariër?

Dat weet ik niet precies. Ik ben niet van de ene op de andere dag gestopt met het eten van vlees. Ik heb langzaam afgebouwd, om te wennen. Als eerste stopte ik met het eten van varkensvlees. Varkens zijn intelligenter dan honden. Toch stoppen we het ene dier in een kooi waar hij z'n kont niet kan draaien en mag het andere bij ons op de bank liggen. Dat voelde zo verkeerd. Beetje bij beetje stopte ik ook met het andere vlees. Dat is zo'n vijftien jaar geleden, denk ik.

Welk blog of IG account op het gebied van vegetarisch eten kun je aanraden?

Als je inspiratie wil opdoen over vegetarisch of veganistisch eten, dan is de site van De Groene Meisjes een mooi begin. Je kunt daar ontzettend veel onderwerpen vinden, het gaat niet alleen over voedsel, maar een hele 'groene' life style.

Welke drie andere blogs of IG accounts volg je graag?

Het Keetje van Lien natuurlijk! Lien schrijft heerlijk herkenbaar met haar vlotte pennetje / toetsenbord. Met Ing Things begin ik graag mijn morgen. Ingrid maakt prachtige foto's van haar kleine huisje en haar omgeving. En ze schrijft er zo heerlijk melancholisch over... Van Martine's blog Min of Meer geniet ik ook. Ze schrijft openhartig en toegankelijk over haar manieren om te budgetteren, hoe ze met ME omgaat en haar vier katten. Doet u mij nog maar een bakje koffie.

Wat is je favoriete kookboek?

Dat heb ik niet. Ik krijg iedere week mijn groentepakket, een soort verrassingspakket. De kweker stuurt van te voren keurig een mail hoor, met de inhoud van die week. Maar ik vind het gewoon veel leuker om het pakket te bekijken als ik het ophaal. Soms doe ik een dansje, zo blij ben ik dan met de inhoud. Soms vind ik het wat minder... Zo heb ik nog steeds geen idee wat ik met witte kool aan moet. Maar goed. Ik kijk liever op internet, dat vind ik een stuk makkelijker. Ik gebruik de zoekterm 'vegetarisch' of 'veganistisch' en huppekee, allerlei heerlijke recepten rollen zomaar uit mijn computer!

Wat is het mooiste boek (roman) dat je ooit gelezen hebt?

Oei.. Ook al zo'n lastige. Ik houd van boeken met veel fantasie, zoals 'De Vrouw van de Tijdreiziger' van Audrey Niffenegger. Prachtig! Ik blijf het herlezen. Een boek in dezelfde trant als 'De Vrouw van de Tijdreiziger' is 'The Night Circus' van Erin Morgenstern. Heerlijk mysterieus! En dan iets van een heel andere orde: De Zwijgster van Chahdortt Djavann. Geloof me, dit boek laat je niet snel los.

Heb je het afgelopen jaar iemand ontmoet die jou geïnspireerd heeft?

2016 was voor mij natuurlijk het jaar van de boventalligheid. Vol met nieuwe ervaringen, zo ging ik voor het eerst naar het outplacement bureau, voerde ik netwerkgesprekken, volgde ik nieuwe cursussen. En ging ik naar de haptonoom. Overal ontmoette ik natuurlijk nieuwe mensen. En ik zag nieuwe kanten van mensen die ik al kende. Heel bijzonder. Van ieder van hen heb ik zoveel geleerd. Daar ben ik heel dankbaar voor.

Met welke bekendheid wil je graag uit eten en waarom?

Nou heb ik niet zoveel met bekendheden, maar goed.. Met Cleopatra wil ik wel een keer een vorkje prikken. Toch eens vragen hoe dat zat met die ezellinnenmelk. En die mannen. En met Audrey Niffenegger, eens vragen waar zij haar inspiratie vandaan haalt en of ze me wat schrijftips kan geven.

Welke foto is jou het meest dierbaar?

Dat is een foto van mijn vader, ongeveer een half jaar gemaakt voordat hij overleed aan de gevolgen van chronische leukemie en COPD. Op de foto straalt hij zo'n zin om te leven uit, zijn ogen stralen. De ziekte zou hem er niet onder krijgen!

Wat is je guilty pleasure?

Ik zing graag in de auto of onder de douche. Lekker galmen en dan het liefste 'Laat me alleen' van Rita Hovink. Prachtig! Er is ooit tegen me gezegd dat ik niet kon zingen, dus ik moest wel wat overbruggen om hardop, voluit te zingen.

Wat is je grootste kringloopgeluk ooit?

Een tijdje terug kwam ik het boek 'Het roodleren Dagboek' van Lily Koppel tegen in de kringloop. Daarin vertelt de schrijfster over de vondsten die ze ooit in een container deed. Van die ouderwetse gigantische hutkoffers met prachtige danskleding, je weet wel, in de stijl van de Titanic. Brieven, balboekjes, hoeden.. En een roodleren dagboek dus! Zo'n ontdekking heb ik helaas nog nooit gedaan, maar wie weet.. Tot die tijd is Anne, la petite Francaise, mijn grootste kringloopgeluk. Uit het asiel!

Als je geen Franse buldog mocht kiezen, welk ras was het dan geworden?

Ik ben per ongeluk bij Anne uitgekomen. Eigenlijk was ik op zoek naar een boxer, omdat ik er al twee had gehad en het ras geweldig vond. Op dat moment zaten er echter geen geschikte boxers in het asiel, dus ging ik verder kijken. En zo kwam ik uit bij Miss Anne. Ik zou niet zo gauw teruggaan naar een boxer, door haar kleine formaat kan ik Anne bijna overal mee naartoe nemen en dat is toch wel erg makkelijk. Ik denk dus dat ik voor een mops zou gaan of een Brusselse Griffon, van die hondjes met een baard. Geweldig!


En dan mag ik de Liebster doorgeven. Dat doe ik aan de volgende blogs: De Biobloghurt, ook wel bekend als De Verdubbeldame, Firma Fluitekruid en Martine's 52 druppels Alledrie de dames ken ik via de November Geefmaand, zijn gewoon hartstikke gezellig en een loopt er zelfs regelmatig met een vergiet op haar hoofd... Ga dus vooral even kijken.

Fijne week weer lieve mensen! X


maandag 7 november 2016

Niet voor de poes


Ik houd van stadskatten. Ze zijn zo fotogeniek! Als ik een paar dagen op stap ben, worden er altijd wel een paar op de foto gezet. Afgelopen week was ik in Nijmegen, in de Hezelstraat. Daar zat een favoriet eettentje en daar wilden we een hapje doen. Helaas, de eigenaresse is gestopt. Overspannen, het was allemaal te veel, ze gaat nu op zoek naar een nieuwe uitdaging. Toevallig troffen we haar bij de overdracht. Of de nieuwe eigenaren ook veganistisch gaan koken? Nope. De eieren stonden al in de koelkast. ;)

Veganistisch

Deze maand eet ik dus veganistisch en dat is best nog een uitdaging, hierzo in het zuiden. Thuis lukt het me prima, er staan genoeg gerechten op internet. In de horeca is het een ander verhaal. Of er staat helemaal niets zonder dierlijke producten op het menu. En als het wel veganistisch lijkt, kun je het toch maar beter navragen, want vaak zit er stiekem toch room of iets dergelijks in. Maar goed, we belandden uiteindelijk bij een fijn ander tentje waar we heel erg lekker en veganistisch aten.

Rubens

En we zagen dus deze Rubensiaanse knapperd! Bij de deur van de slager. :) Meneer heeft er zeker een uur of twee gezeten. Nu is het wel November Geefmaand, maar ik besloot toch niets te geven. Want volgens mij komt Poes niets te kort en ik denk ook niet dat meneer voor de magere runderlapjes gaat.. Groetjes, fijne week allemaal!






maandag 31 oktober 2016

I'm in the garden


De laatste tijd zit ik nogal eens in een moestuin. Niet om te tuinieren, de groene vingers hebben zich nog steeds niet aangediend. Maar om te genieten. Van de zon, het zalige eten, en het prachtige uitzicht. Deze keer was ik bij Wereldtuin Verdeliet, in Cuijk. Daar werd een “Poëtisch Ontbijt” georganiseerd, er werd uit eigen werk voorgedragen, gemusiceerd en ontbeten. In een kas.

Ontbijt

Afgelopen lente was ik voor het eerst bij zo’n poëtisch ontbijt, onder het mom van: doe eens iets anders. Was de poëzie niets, dan had ik in ieder geval gegeten. Kon niet mis, vond ik. En het was geweldig! De sfeer, de poëzie en ja, ook het eten was goed. En dus ging ik deze keer weer.


Poëzie moeilijk?

Lezen jullie wel eens poëzie? Ik nooit, ik grijp veel makkelijker naar proza en non-fictie. Ik heb ook altijd het idee dat poëzie moeilijk is. Geen idee waar de goede man of vrouw het over heeft. Laat maar. Mocht je dat nou ook menen, dan heb ik goed nieuws. Het valt reuze mee! Vooral als een gedicht voorgedragen wordt, je de stem van de dichter hoort en het gevoel erbij meekrijgt. Poëzie laat je mijmeren, denken, voelen. En heel erg genieten.


Rise and shine

En dus ging ik deze keer weer. Best vroeg, om acht uur opstaan op een zondag, maar het was het zo waard! Deze keer werd er iets heel bijzonders voorgedragen. Herman Verweij en May Rooijakkers droegen voor uit de bundel ‘Zolderbrieven’. Herman schreef de gedichten in deze bundel naar aanleiding van de correspondentie tussen zijn ouders tijdens de Tweede Wereldoorlog.


Dwangarbeid

Herman’s vader verrichte dwangarbeid in Duitsland en moeder, acht maanden zwanger, bleef alleen achter. Uiteindelijk verbleef vader zo’n acht maanden in Duitsland en in deze periode schreef het stel elkaar meer dan honderd brieven. Na het overlijden van vader, in 1996, vonden de kinderen de correspondentie van hun ouders. Herman’s bundel verscheen afgelopen jaar en je voelt in zijn gedichten de afstand en tegelijkertijd het nabij zijn tussen het paar. Heel bijzonder.


Sprookjes

Ook Marion Steur droeg voor uit haar werk. Prachtig! Ze heeft een sprookjesachtige wereld gecreëerd, met kasteelheren, zondebloemen en eenhoorns. Waarin begrippen opeens een heel andere betekenis krijgen. Of misschien hadden ze die betekenis al lang en zag ik ze ze nu opeens. Die wereld schetst ze niet alleen met haar woorden, ze schildert ze ook. Alweer, heel bijzonder.

Verdeliet op Facebook

Ook een keer een van deze mooie evenementen meemaken? Like dan de pagina van Wereldtuin Verdeliet op Facebook en je wordt op de hoogte gehouden. Dit jaar is er geen ‘Poëzie in de Kas’ meer, maar in 2017 beslist wel weer. En als je dan toch in de buurt bent, kun je ook een bezoekje brengen aan die ene bijzondere, (not so) Little Free Library in Gassel, de Prins!