Koekjes, tijd en snoep.

Zaterdagochtend is het vaste prik, dan staan Anne en Vrouwtje op het trainingsveld. Voor de cursus Gehoorzame Huishond van de Dierenbescherming. Nou, daar zijn we nog niet helemaal... Mijn Huishond had vanmorgen geen zin. Ja, wel in snuffelen, maar in luisteren naar de commando's? Ho maar. Totdat Vrouwtje BOOS werd! Je kunt de training alleen volgen als je lid van de Dierenbescherming bent en dan staan ze voor een klein bedrag iedere week tot je beschikking. Toen ik Anne kreeg, kende ze het commando Zit nog niet eens en nu wordt er keurig langs paaltjes opgerend, door tunnels gesjeesd en appel gelopen. Mits Mme zin heeft of Vrouwtje haar weet te motiveren. Maar goed!

Omdat deze vrijwilligers hun zaterdag voor ons opgeven, en er echt in weer en wind iedere keer weer staan, had ik vanmorgen koekjes voor hen meegenomen. Na de laatste groep doen ze daar allemaal een bakkie en dan is iets lekkers erbij wel welkom.

Verder heb ik mezelf tijd gegeven. Tijd om een aantal telefoontjes te plegen, dingen te regelen. Heel prettig! Ik leg mezelf niet graag vast, de kapper bel ik wel wanneer ik zie dat het nodig is. Boodschappen doe ik wel als ik weet wat ik wil koken. Tja, dan komt het wel eens voor dat ik niet meteen terecht kan of dat ik geen zin heb om en boodschappen te doen en dan nog te koken. En dan wordt er weer iets makkelijks in de oven gegooid. Valt niet bepaald onder de noemer goed voor jezelf zorgen... Kortom: de kapper is gebeld, de afspraak voor het omleggen van de winterbanden is gemaakt en de boodschappen voor de aankomende week zijn in huis gehaald. En ik weet ook al wat ik wanneer ga maken, het wordt nog wat!

Wat ik teruggekregen heb? Een goed gesprek met een andere cursist (okay, het baasje), plus compliment, waardevol advies over het functioneren van Miss Anne & Vrouwtje en snoep! Wat ik weer ga doorgeven... Bij de supermarkt werd er Belgisch snoep weggegeven wat ik heel enthousiast meegenomen en geprobeerd heb. Mierzoet! Ik zie een weggeef-opportunity. ;)

Geefmaand November - dag 5 t/m 8

Ben er weer! De afgelopen dagen zat ik in Wit-Rusland. Daar ligt voorraad van ons en een keer per jaar wordt die onder toezicht geteld. Mijn toezicht dus en ik ben heel streng! :) Kortom, De Geefmaand ging internationaal!

Op het vliegveld van Dusseldorf kocht ik een flesje water en gooide ik prompt de inhoud van mijn portemonnee over de vloer. Lekker handig! Dat kon er nog wel bij, de heenreis was al niet bepaald stressvrij verlopen. Het kassameisje was zo lief om met mij over de grond te kruipen op zoek naar mijn kleingeld. Dus ja.... Dat kon ik natuurlijk niet terug in mijn portemonnee stoppen. In de fooienpot gemikt, danke schon!

Voor de collega's neem ik altijd wel stroopwafels en ander lekkers mee, dat heb ik nu ook gedaan. Nu had ik ook nog gevuld speculaas meegenomen, net als truffelnootjes en ander Sinterklaaslekkers. Viel in de smaak! Voor een collega die graag in het Engels leest, had ik een stapeltje boeken meegenomen. Voor een jaar lang is ze onder de pannen, fijn!

Op mijn vertrekdag heb ik wat geld voor de roomservice achtergelaten. Dat doe ik anders nooit, ik vergeet dat of ik heb geen kleingeld oid. Nu wel! Met briefje erbij, met een bedankje voor de goede service. In Praag heb ik weer een boek achtergelaten, dat had ik uit, dus dat kwam mooi uit zo. Scheelde me weer een kilo in m'n handbagage! ;)

Wat heb ik gekregen? Leuke, aardige mensen op mijn pad, prettige ontmoetingen en ervaringen. De hele aardige steward aan de counter die me met een grapje gerust wist te stellen toen ik met een flinke opvlieger en een megabloeddruk heel laat (want file) op het vliegveld aankwam. De open en ontspannen sfeer in Wit-Rusland. Over het algemeen zijn de Wit-Russen niet de gezelligste mensen om mee te werken, ze willen vaak nogal eens wrokkig en humeurig zijn. Hard to please, to say the least. Vorig jaar vroeg ik aan de man die ieder jaar bij de stock aanwezig is, hoe het met hem ging. Gewoon, aardig. Zou je denken. Nou.......... dat werd niet gewaardeerd. Ook daar was het dit jaar anders, ontspannen en zowaar, bijna aardig, na!

En vandaag ben ik de hort op geweest. Even wat winkeltjes aandoen, dat was wel weer eens lekker na de Buy Nothing New Month. Blogje daarover volgt nog, trouwens. Ik heb een cadeautje afgegeven voor de dierenartsassistente, ze is een tijdje terug bevallen van een lief meisje met een hele moeilijke naam. Die ik dus niet kan onthouden. ;) Ik kom daar al meer dan tien jaar (bijna vijftien zelfs), stiekem kennen we elkaar al behoorlijk lang dus. Ze was er zelf nog niet, over twee weken is ze terug van haar verlof, maar haar collega vond het ERRUG leuk en nam het enorm dankbaar in ontvangst.

Nu had ik vanmiddag toch een afspraak met de meetmeneer? Na een half uur wachten wassie er nog niet. Daar kan Kaza Maria heul erg slecht tegen! Ik kan het me best voorstellen dat er iets uitloopt, maar een half uur? En dan niet bellen? Maar even naar de winkel gebeld, daar werd ik heel correct te woord gestaan. Nee, het kon idd niet en ze ging meteen bellen. Binnen een paar minuten werd ik teruggebeld: met onze excuses, hij komt over een kwartiertje. Dat werd een half uur, maar goed.... Ik was heel blij dat ik aangegeven had dat ik 'not amused' was.

Zoooooooo, en dan gaan we nu maar eens lekker op de bank. Fijn weekend!

November Geefmaand - Dag 4

Toen ik Miss Anne vanmorgen in het donker uitliet (nix aan), bedacht ik me dat we al heel lang niet meer in het parkje aan de andere kant van onze wijk waren geweest. Meestal laat ik haar in het parkje uit dat het dichtste bij huis ligt. Wel leuk om naar het andere park te gaan, iedere keer hetzelfde rondje is voor haar ook saai. Mijn Geschenk van vandaag!

Totdat het om elf uur begon te regenen.... En bleef regenen. En hard! Ik had Mme al wat extra lekkers gegeven, want die wandeling zag ik niet meer zitten. Niet alleen omdat Vrouwtje in de regen lopen niet echt geslaagd vindt, ook Anne is geen nattepootjeshond. Maar: om half een toch besloten te gaan, we smelten tenslotte niet van een beetje regen. En ja hoor.... Het werd bijna droog. Het was een heerlijke wandeling, Anne genoot zichtbaar van de andere locatie. De natte pootjes maakten opeens niets uit. Ze heeft zelfs nog nieuwe vrienden gemaakt! Hoewel de ganzen daar iets minder van gecharmeerd waren dan zij.

Zelf heb ik natuurlijk ook ontzettend genoten van de frisse neus die ik zo tussen de middag gehaald heb.

En zojuist heb ik een mail gestuurd naar het magazine Radar+. In het nazomernummer stond een artikel over de problemen die je met je rashond kunt krijgen als je bij de verkeerde fokker koopt. Het artikel wat best interessant, alleen stond er bitter weinig in over de situatie waarin de moederhonden zich verkeren. En die zijn vreselijk! Het verbaast mij dat mensen hun viervoeters nog steeds bij dit soort bedrijven willen kopen. En dan verbaasd zijn als het pupje ziek wordt. Er is zoveel informatie over de slechte en de goede fokkers te vinden, het is een kwestie van even wat tijd eraan besteden. En niet a la minute een hondje willen hebben. Voorbereiding kost nou eenmaal wat tijd en moeite... Als een fokker moeite doet om jou te leren kennen, dan doen ze dat om te beoordelen of jij goed genoeg voor hun pup kunt zorgen. En dat valt alleen maar te prijzen. Goed, daar ging die mail dus over!

En dan wens ik jullie allemaal een hele fijne avond, groetjes!

Voor de muziek uit - November Geefmaand

De afgelopen dagen heb ik alvast warm gedraaid voor de November Geefmaand. De collega met wie ik een kantoor deel, is een ouderwetse boekenfreak. Een e-reader zal daar never ever de deur in komen, mevrouw is van het papieren boek. Ik had haar een paar boeken gegeven en daar was ze helemaal gelukkig mee. 's Avonds had ze zich helemaal verkneukeld en verheugd op het aanstaande leesgenot. De dag daarop kwamen we op de november geefmaand. "Maar je loopt voor de muziek uit, je had deze boeken pas in november moeten geven!" "Nix ervan, voor geven is het nooit te vroeg." Ah.... Kwartje viel!

Verder heb ik weer wat magazines weggeven, een paar heule hete pepertjes (had ik zelf gekregen, maar ik ben niet zo van het hete en het waren er voor mij te veel), nog een boek. Dat boek viel mij ontzettend tegen, het was wat mij betreft net een keukenromannetje, maar dan een langere versie. Maar een collega was er helemaal happy mee, het was een van de weinige exemplaren die ze nog niet had van die schrijfster!

Ook heb ik eindelijk een bosje munt meegenomen voor weer een ander collegaatje (had ik al maanden geleden beloofd) en een andere collega uitgelegd hoe je munt het beste kunt laten groeien. Ha, en dat zonder enige groene vinger! Bij weer een andere collega (tja, heb nou eenmaal een hoop collega's!) was iemand in de buurt overleden, ik heb naar haar kunnen luisteren en advies mogen geven.

En wat ik teruggekregen heb? Een hoop enthousiaste en oprechte bedankjes, heel leuk! En daar werd ik dan weer erg vrolijk van. O ja, deze enquete heb ik ook nog ingevuld. De zoon van een collega doet onderzoek naar webshops voor dierenartikelen. Normaal had ik dat aan me voorbij laten gaan, veul te druk! Nu heb ik een ieniemieniebijdrage geleverd aan iemand's afstudeerscriptie, mooi toch?

En dan nog een ding: bovenaan mijn blog heb ik tab gemaakt voor de Geefmaand November, zo ga je naar het blog. En jullie kunnen ook nog steeds meedoen!

Shoppen in je eigen kledingkast

In mijn geval, mijn strijkstapel. Voorheen streek ik iedere maandagavond een uurtje voor de tv en dan was ik weer klaar. De laatste tijd (ahum, maanden) kwam het er maar niet van. Geen zin, geen puf, dat soort dingen / smoesjes. Gevouwen heb ik wel, hoor, niet dat jullie denken dat er een metershoge stapel lag. :) Op zich was het nog best nuttig, zo'n strijkpauze. Ik ben er achter gekomen dat sommige dingen helemaal niet gestreken hoeven te worden. Hemdjes draag ik toch onder een trui of een blouse, dus waarom zou ik moeilijk doen?

Maar goed, afgelopen week ben ik mijn stapel te lijf gegaan! En zoals gebruikelijk viel het reuze mee. Met een uur had ik me door de stapel heen gewerkt. En had ik meerdere kledingstukken herontdekt. Zoals een leuk hemdje dat ik afgelopen uitverkoop gekocht had. Hoe die op de strijkstapel terechtgekomen is, geen idee. De kaartjes zaten er nog aan. *Schaam* Meteen de volgende dag aangedaan en groot succes!

Zo heb ik nog een aantal andere tops herontdekt. Jaren geleden (ongelogen) gekocht en nooit aangehad. Het zijn allemaal zomertops met zwart erin en ik heb geen zwarte zomerbroek. Kortom: die gaat op de lijst. En een zwart colbertje lijkt me ook een goede diepte-investering. Ik geloof dat ik nu nog een topje in de kast heb hangen dat ik nog nooit heb aangehad. Een jaar geleden gekocht. Tja....

Helaas ben ik nog niet klaar met de strijk... Er hangen nog een paar blousjes klaar om gestreken te worden. Ook al heel lang natuurlijk. Ik denk dat ik die dit weekend maar eens onder handen ga nemen. Ik heb me wel voorgenomen geen blouses meer te kopen. Zo'n gedoe om te strijken en ik heb ze de afgelopen maanden niet gemist. Dus.

En hoe gaat het bij jullie, nog iets aangeschaft? Groetjes, alvast een heel fijn weekend gewenst!

Buy Nothing New, Kikker leest! & Weg is Weg

Ben ik weer! Even een update van alles waar ik nu mee bezig ben. Met de Buy Nothing New Month gaat het heel goed. Nou moet ik wel zeggen dat dat onder andere komt omdat het ontzettend druk is op het werk. Ik heb amper tijd om het centrum in te gaan dus dat komt mooi uit!

Ik heb het eerder al aangekondigd, ik doe mee met Kikker leest! Je stuurt dan drie andere boekenwurmen jouw tips. Het is dan wel leuk om iets kikkerachtigs mee te sturen. Ik kon geen leuke kikkerkaart vinden, maar deze kikkertjes keken me zo vriendelijk aan bij de Hema... Deze heb ik dus meegenomen, net als een leuk kaartje voor iemand. Gewoon, zomaar. Dat had natuurlijk makkelijk in november gekund. Maar ach.. Ook heb ik een cadeau geregeld voor een collega die net een kindje gekregen heeft, een besteksetje van Nijntje met de naam van de nieuwe aanwinst erin gegraveerd. Dat doen we voor alle collega's en ook dat kon niet tot november wachten. En verder..... bijna niets. Ja, wat dingen in de supermarkt die ik niet perse nodig had. Zoals een zak truffelkruidnoten en stroopwafels. Binnenkort zie ik mijn collega's uit het buitenland, dan neem ik ze maar mee. Want dat suikervrij eten, dat wordt anders wel heel erg lastig!

Met mijn algehele opruimactie gaat het ook goed, ik zit op de helft! Ik wilde een jaar lang iedere dag iets wegdoen. Inmiddels ben ik drie maanden bezig... Er komt ook weer genoeg binnen, hoor. Dat dan weer wel! Een collega gaat binnenkort naar het buitenland en hij deed zo'n 50 Engelstalige thrillers weg. Kom maar bij tante Mirjam! Daar ben ik me nu doorheen aan het werken, heerlijk. Zo fijn om zo op te ruimen...

Dat was het weer, jullie zijn weer op de hoogte! Hele fijne week gewenst, groetjes!

Afgelopen weekend was ik hier! Met Zusje in Oostvoorne. En het was geweldig. Drie dagen prachtig weer gehad! We zijn iedere dag op het strand geweest en hebben ook nog de omgeving ontdekt. We zijn in Brielle geweest, Hellevloetsluis, Rockanje en Kinderdijk. Lekker gegeten, zalig ontspannen. Zo fijn.

Vooral Kinderdijk vond ik fantastisch, was ik nog nooit geweest. Zoals op zoveel mooie plaatsen in ons kikkerlandje, moet ik bekennen. Zomaar spontaan werd het een 'typically Dutch' weekendje, met heel veel molens, sea food en vestingsstadjes. Brielle is leuk! Ik heb nog even gekeken naar vlooienmarkten en kringlopen, maar die waren allemaal door de week. Ook goed. Bleken er in Brielle heel veel winkeltjes met ouwe meuk en zowaar kraampjes te staan! Daar heb ik een heel leuk emaille bord op kop getikt, foto volgt!

Anne was natuurlijk ook mee en ze vond het zalig. Ze heeft heel veel gelopen (Mme was kapot toen we weer thuis waren), krabjes gegeten en met andere honden gespeeld. Gelukkig geen zeewater gedronken! En verder heeft ze ontzettend genoten van alle aandacht die ze kreeg, altijd fijn!

Met de Buy Nothing New Month gaat het goed, tot nu toe heb ik alleen 2 postkaarten gekocht toen we in Brielle waren. Okay, ik heb choco van Tony Chocolonely gekocht, die ik natuurlijk helemaal niet nodig had. Was een cadeautje voor een din en voor mezelf.... Tot nu toe bevalt het niet kopen me prima. Op het werk is het ontzettend druk, dat ik dan van mezelf niet naar het centrum 'mag' om dingen in te slaan, dat geeft me heel veel rust. Of ik ga met de collega's lunchen of ik pauzeer aan m'n bureau. Daardoor kan ik makkelijker op een normaal tijdstip naar huis, zonder schuldgevoel. Morgen weer een dag! En hoe gaat het met jullie?

Groetjes vanuit een zeeeer regenachtig Grave, fijne zondag!