Comfort zone enzo by Mirjam Down Under

Men zegt dat het goed voor je is, af en toe die comfortzone uit. Je horizon verbreden. En dat er een raam opengaat als er een deur gesloten wordt. Maar als die deur keihard in je snufferd dichtgegooid wordt, dan komt dat best hard aan. Dat is behoorlijk schrikken. Miss Dorise Down Under kan daarover meepraten. Vandaag was het haar laatste dag in de comfortzone.

Maar dat raam, dat vindt ze vast en zeker. En om in Down Under termen te blijven; zeker weten dat ze op haar pootjes terecht zal komen, daarvan is Miss Down Under overtuigd. Vanuit de veilige comfortzone wenst ze Miss Dorise heel veel succes! Maar eerst... genieten van de Rust!

Zusje by Mirjam Down Under

Grappig, hoe dat gaat. Ook al viert je zusje alweer haar 37ste verjaardag, toch blijft ze het kleine zusje. Happy B-Day Zusje Down Under! Hierbij nog een bosje bloemen, speciaal voor jou. :)
X van je grote zus

Trippie & the Beach

Miss Down Under gaat binnenkort een tripje maken. Zal ze met het busje gaan of toch met de cabrio? Wat denken jullie? 

 

Anne was vandaag op het strand te vinden. Vermoeiend hoor, zo'n stranddag. Wat deden jullie vandaag? 

Fijn weekend! 

X M&A

Toet by Mirjam Down Under

Gisteren ging de toet weer naar de garage. Winterbandjes eraf, zomerbandjes erop, jeuj! Toet werd ook nog even nagekeken. Heel handig, de garage zit min of meer om de hoek bij het werk. Ik dump de toet 's ochtends daar en de heren brengen me dan naar het werk. En 's avonds pikken ze me weer op. Tenminste... Dat is de bedoeling. De vorige keer waren ze me vergeten! Stond ik daar te blauwbekken. Dat gebeurt Miss Down Under maar een keer, he? Aan het eind van de dag maar gebeld of toet al klaar is. "Momentje Mevrouw, ik ga even zoeken". Boel momentjes later: "Mevrouw, hij zou klaar moeten zijn, maar ik kan de sleutel nergens vinden." Pardon?? Ik zag toet al aan naar het einde van de horizon scheuren. Zonder mij. Ik weet het, ik heb een levendige verbeelding. Nog meer momentjes later: "Ik heb 'm gevonden, ze zijn 'm aan het wassen!" Pardon? "Ja, dat hoort bij onze service." Na! Aangezien ik aan een vrij ernstige vorm van autowasfobie lijd, was ik daar natuurlijk heel blij mee. Beetje jammer: het was alleen aan de buitenkant. Volgende keer beter heren!

Noot van de auteuse: tuurlijk weet ik wel dat het wasbeurtje ergens in de kosten zit. Maar ach, ben toch blij!

Zon! by Mirjam Down Under

Wat een heerlijke dag! Okay, het begon behoorlijk regenachtig, maar toen zaten we toch op de bank met een flinke kop thee. De lunchbreak brachten de Gravinnetjes in het park door. Wat een zaligheid. Vrouwtje genoot van het zonnetje, de bloesem en de vogels. Anne van de ganzen- en eendenpoep. Hebben we thuis niet!

Lalalatte en vanallesnogwat

Miss Anne, mijn personal assistent! 101 Woonideeën vroeg laatst op IG om foto's van je thuiswerkplek. Je foto kon dan in het magazine komen, altijd leuk! Kaza Maria werd een klein beetje opgeruimd, de laptop werd vervangen door deze fijne tiepmasjien, Miss Anne werd op tafel getild. Kortom alles werd uit de kast getrokken. En...... we hebben niet gewonnen. Na! Belachelijk natuurlijk. Maar we delen onze foto graag met jullie, aangezien jullie 'm vast wel op waarde weten te schatten. :)

Het was een fijne week... Met het vasten gaat het goed, hoewel ik het wijntje en het lekkertje afgelopen weekend behoorlijk miste. Dit weekend al weer veel minder. Het is niet eens zozeer de smaak, het gaat meer om de gewoonte en het idee van gezelligheid. Het weekend is voor mij de tijd van gezelligheid, lekker thuis, niet werken en daar hoort meestal iets te eten en te drinken bij. Nu ook wel, maar dan een kop thee en een kaasje uit het vuistje. Ik heb wel gezondigd.. Het was nog steeds Restaurantweek (toch knap dattie twee weken duurt) en afgelopen dinsdag ging ik naar Cordial in Oss. Een sterrenrestaurant, toe maar! En het was fijn.... De gerechten waren bijzonder en echt, echt lekker. Heel knap, hoe ze binnen een klein gerechtje zoveel smaken tevoorschijn kunnen toveren. En daar heb ik een zalig glas witte wijn naar binnen gewerkt. Mag wat kosten, maar dan heb je ook wat. Alsof er een engeltje over mijn tong huppelde. Heel bewust gedaan, heel bewust van genoten. Later bedacht ik me wel dat ik met gemak twee weken boodschappen had kunnen doen van het geld. Of anderhalve tank in m'n auto had kunnen gooien. Maar goed, we hebben genoten en dat mag!

Ik heb Liefde kent veertig regels uit! En ik blijf het prachtig vinden. Het gaat om Ella, een moeder en echtgenote van veertig (deze leeftijd is niet toevallig gekozen!). Ze heeft haar vaste routines, iedere week is hetzelfde. Haar kinderen zijn inmiddels zo oud dat ze bijna het huis uitgaan en dat ze haar niet meer nodig hebben. Haar man is een drukbezette arts, met regelmatig een affaire hier en daar. Om haar leven wat meer invulling te geven, heeft ze een baantje aangenomen bij een uitgeverij, ze gaat manuscripten beoordelen. En het eerste manuscript dat ze onder ogen krijgt, is "Liefde kent veertig regels". Dat manuscript zal haar leven veranderen. Het boek vertelt over het leven van Ella, een vrouw die ogenschijnlijk alles heeft en toch niet gelukkig is. Tegelijkertijd lees je het manuscript, dat zich in een heel andere wereld afspeelt, in het Turkijke in de dertiende eeuw. Echt, echt heel mooi, een absolute aanrader!

Gisteren was NLDoet en wat was het leuk! Ik heb er gisteren al over gesproken in mijn hoedanigheid als MDO. Wat was het inspirerend, wat was iedereen enthousiast. Gisteren kreeg ik op Facebook de vraag of NLDoet ook iets is als je niet kunt hameren en timmeren. Ja dus. Bij mij in de omgeving waren er heel veel klussen die met tuinonderhoud te maken hadden. Nou raak ik in mijn vrije tijd geen schoffel aan, dus sorry NLDoet, dat denk ik niet. Maar er waren ook heel veel klussen waar het sociale voorop stond. Gewoon quality time doorbrengen met. Echt de moeite dus om volgende jaar de website te checken. Ook heel leuk, ik heb een oud-collegaatje van mijn vorige werk weer ontmoet. Ze sprak me aan: "Zeg, ben jij Mirjam?" Dat was ik natuurlijk, maar ik moest echt even een paar keer kijken wie zij dan wel niet was. Tja, het was zo'n dertien jaar geleden. Echt leuk! Zou zomaar kunnen dat we een keer gaan afspreken.

Mocht iemand Tivall willen proberen, laat het me weten! Ik heb namelijk weer codes gekregen waardoor je de producten gratis mag proberen. Altijd leuk, toch?

En dan ga ik nu mijn lalalalatte maken. Heerlijk! Ben zo blij met m'n koffiemasjientje. Heel fijne zondag allemaal, tot snel! X

Mirjam Down Under bij NLDoet

NLDoet! Het duurde even voordat Mme Down Under de juiste klus gevonden had. Het verschil tussen onkruid en een "echt" plantje kent ze namelijk niet, een tuinierklus behoorde dus niet tot de opties. Ook is het niet vertrouwd om Miss Down Under een hamer in de hand te geven vanwege mogelijke bedrijfsongevallen. Ook was door een kapotte innerlijke kachel was een binnenklus te prefereren.

Totdat haar oog viel op de advertentie Stichting Kompas - Mengelmoes. Daar zochten ze vrijwilligers voor hun breicafé. Kompas Mengelmoes staat voor sociale arbeidsactivering en integratie voor migrantenvrouwen, asielzoekers en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Even van de website geplukt. Het is niet zo dat ze alleen breien en haken, ze bewerken bijvoorbeeld ook leer. Ook mannen zijn van harte welkom. En hun producten zijn awesome! Tassen, kussens, wollen jasjes voor theepotten... Miss Down Under's porto begon meteen te branden.

Maar goed, terug naar de klus. Een beetje keuvelen met de doelgroep, gezellig een bakkie doen en dan ook nog wat moois creeren, dat leek Mme wel wat. Dat het zo'n dertig jaar geleden was dat ze voor het laatst een breinaald in de handen had: who cares. Vast wel iemand die het deze NLDoet Vrijwilliger met twee linkerhanden opnieuw wil leren. En ja hoor, Fatma was zo lief en geduldig om het haakproces te begeleiden. Best lastig, stroken van plastic tot een bloem om te vormen! En dan moet je ook nog tellen... Maar, dankzij steun en toeverlaat is het gelukt, trots!

Binnenkort wordt er een Nijmeegs object versierd met onze straatkunst, om aandacht te vragen voor deze prachtige stichting die overigens niet gesubsidieerd wordt door de Gemeente Nijmegen. Wat het object is, dat blijft nog even geheim, maar als jullie binnenkort in het Nijmeegsche iets groens met bloemetjes zien, dan weten jullie waar ze voor staan!