Regelmatig hoor ik
het: “Als ik toch eens niet zoveel spullen had en meer geld.” Om vervolgens
foto’s op Facebook te plaatsen van de nieuwe aankopen. Te leuk om te laten
schieten. Koopje! Kon ze niet laten staan op Marktplaats. Of: “We moeten echt
rustig aan doen, vakantie zit er dit jaar niet in voor ons.” Om dan toch voor
die superaanbieding op vakantieveiling.nl te gaan. “Jaaaaaaaa, eigenlijk zat
het er niet aan, maar het was zo’n goede deal. En eten moeten we toch.”
Zal ik doorgaan? Hoeft niet hè? Het
huidige economische klimaat, oftewel De Crisis, heeft ervoor gezorgd dat we
opener dan ooit zijn over onze financiële situatie. Met name als het wat minder
gaat. Tja, de crisis. We gaan en masse naar de Lidl en de Aldi. Waar we nog
steeds de luxe dingen in onze kar keilen. Want een stapje terug is prima, maar
twee? Nee, dat is teveel van het goede. Jurkjes shoppen doen we voortaan in de
aanbieding en dat dagje sauna? Twee voor de prijs van een! Want we zijn het
waard, laten we dat vooral niet vergeten.
Dan heb ik het maar niet over de
uitbouw, laten we lekker goedkoop door onze Oost-Europese buren uitvoeren. Want
al die spullen, die moeten natuurlijk wel ergens opgeborgen worden. Liefst een
beetje netjes. En als we dan toch bezig zijn, rijden we voor wat inspiratie
naar dat ene Scandinavische warenhuis, prikken we een vorkje voor een Euro,
want is wel crisis, ja.
Wat ik zo jammer vind, is dat het
meestal bij klagen blijft. Hoe is het met de oplossingen? Kijken we daar niet naar? Op
ons geliefde Marktplaats dingen verkopen bijvoorbeeld? Of niet meer die
boekenwinkel binnenrennen zodra je je verveelt maar lid worden van de bieb? Of wat
radicaler: boeken ruilen met je vrienden. Een keer per week kliekjesdag zodat
die kliko niet zo dik wordt? Of – en dan word ik heel radicaal – minder kopen?
Minder willen? Blij zijn met wat we hebben? Sterker nog – tevreden?
Wordt
vervolgd.







