Toevallige ontmoetingen, Kringloop, Letsspreadsomelove, Weg = Weg

Wat een weer, he? Zalig! Miss Anne en ik zijn vanmorgen 'even' naar de Pepperdunes geweest. Eerst kwamen we een ander Frans bulletje tegen, alleen liep bulletje aan de andere kant van het schrikdraad. Maakte nix uit, want bulletje en Anne liepen er gewoon onderdoor, even knuffen met andermans baasjes! Heel prettig dat er deze keer geen elektriciteit op stond... We zijn Zeus en z'n baasjes al eens eerder tegengekomen, heel leuk! Na een kletspraatje kreeg ik Anne weer overhandigd (Mme wenste niet terug te komen onder het draad) en gingen we verder. Op naar de volgende verrassing. Want bij het water liep een hondje dat me best bekend voorkwam. Even baasjes kijken... Ja hoor! Bekenden van ons die onlangs hun boxer moesten laten inslapen waren er met hun andere hondje, een Schnautzer van een half jaar. We zien elkaar niet zo vaak, dit was wel heel erg toevallig. En leuk! Fijn om weer even bij te kletsen, want het verliezen van je huisdier, dat hakt erin. Miss Anne vond het nogal nodig om Snorretje er even op te wijzen dat Mme ouder en wijzer is en dat er dus heel braaf naar haar geluisterd moest worden. Onzin, want Snorretje was hartstikke braaf. Wat een leuk ding! Heel opgewekt, heel gezellig. Anne ligt nu uitgeteld op de bank, want ja, zo'n jonge blom bijhouden, dat vergt wat. En morgen gaat ze weer naar de BSO, dat wordt dus nog even flink uitrusten.

Vrijdag was ik in Wijchen om wat dingen te regelen, en aangezien ik daar toch was, ben ik even bij de boekhandel binnengelopen. Wat een teleurstelling! Het was natuurlijk vlak voor de Boekenweek, de etalage moest nog ingericht worden enzo, maar wat hadden ze weinig. De boekensectie voor volwassenen was even groot als het kaartengedeelte. Het deel voor de kinderen was zelfs groter. Nou zeg... En dit was ooit een geweldige boekhandel. Zo zonde. Bij de kringloop ben ik nota bene beter geslaagd, met het vervolg van Paula van Isabelle Allende en een boek van Bill Bryson. Heel blij mee! De verkoopster vroeg wat ik van de prijzen vond. Sinds een tijdje was zij namelijk verantwoordelijk voor de prijzen en ze wilde weten of ze een beetje goed zat. Aangezien ik 4 euro mocht afrekenen voor deze 2 boeken, vond ik dat ze bijzonder schappelijk geprijsd waren. Verkoopster helemaal in haar sas. En ikke ook, want Verkoopster vond dat ik een echte Lezeres was. Kon ze aan mijn buit zien. :)

Kennen jullie het 365dagenproject van Studio Zakka al? Iedere dag maakt ze een foto van een hartje en die deelt ze met #365letsspreadsomelove op Instagram. Zo leuk! Een tijdje terug had ik me ferm voorgenomen niet mee te doen. Ik had geen zin in om weer 365 dagen iets te moeten. Nee. Ik was net zo blij dat ik hier besloten had om het iedere dag bloggen los te laten. Maar ja, ik bleef maar hartjes tegenkomen... En als ik ze dan toch zie, kan ik ze net zo goed even delen op IG, toch? Dus ja..... Ik doe toch mee. Maar alleen als ik echt een leuk en origineel hartje tegenkom. Das toch behoorlijk regelmatig. Ik zal hier nog wel een hartjescompilatie delen, maar als je niet kunt wachten, dan kun je bij #365letsspreadsomelove kijken of bij mij: MirjamDownUnder.

En o ja, mijn Weg = Weg project? Ik zit al over de 400! Scheelt natuurlijk als je boeken blijft kopen, dan blijf je spullen houden om weg te doen... Ahum. Ik heb wel een stok achter de deur gekregen, de vriendin bij wie ik mijn troepjes nogal eens dump, gaat waarschijnlijk stoppen met de tweedehandsverkoop. Geen idee waar ik dan naartoe moet met m'n spullen. Aan de bak dus!

Hele fijne zondagmiddag & avond nog, geniet ervan!

And the chocolate goes to.... by Mirjam Down Under

Rapapa.... Licht uit, spot aan! De Notaris heeft alle likes, reacties van Facebook en hier in de hoge hoed gedaan, goed gehusseld... Welnee! De random number generator is veel makkelijker, dus de Notaris heeft de nummertjes op het wereldwijde web ingegeven en daar kwam de winnares binnen een seconde uitrollen. De Notaris hoopt dat U haar op haar blauwe ogen gelooft. want het is niet gelukt om er een screenshot van te maken. Anyway!

De chocopumpsjes gaan naar haar. Grappig, we kennen elkaar al heel lang. We komen uit het zelfde dorp, hebben op dezelfde middelbare school gezeten. Daarna zijn we elkaar uit het oog verloren, en toen werden we collega's. Dat zijn we nu niet meer, maar ze volgt me al een tijdje op Facebook. Als je van kaarten houdt, ga even op haar blog kijken! En dan wensen de Notaris en Anne jullie een heel fijn en zonnig weekend! xx

Vasten!

Ieder jaar, vanaf Aswoensdag, begint voor mijn manager de Vastenperiode. Voor wel meer mensen natuurlijk, maar hij doet er actief aan mee. Alcohol, snoep, dat soort dingen laat hij staan en voor de rest eet hij alles, maar met mate. Kan ook wel lijen, meneer is vrij groot en niet tenger, zeg maar. ;)

Vroeger (lang geleden!) deed ik als braaf Katholiek meisje ook mee met de Vasten. Ieder snoepje werd keurig in mijn trommeltje gedaan. En met Pasen mocht het snoep dan eindelijk opgegeten worden, als het keihard was. Maakte niet uit, snoep was snoep. Dat trommeltje was trouwens een spaarpot, met Dagobert Duck erop. En ik had de sleutel, dus af toe... Als ik het niet meer kon houden, werd er toch stiekem iets de trommel gehaald. Niet tegen m'n moeder zeggen, he? ;)

Inmiddels ben ik al jaren niet meer praktiserend, ik kom alleen nog in de kerk voor bruiloften en begrafenissen en bij herdenkingsmissen. Vindt m'n moeder erg jammer, maar ja, zo is het nu eenmaal. Maar dit jaar heb ik wel besloten om mee te doen met de Vasten. Niet zozeer vanuit een spiritueel standpunt, meer om een tijd wat gematigder te leven.

De aankomende veertig dagen eet ik geen snoep, taart en aanverwante artikelen en alcohol komt er voorlopig ook niet in. Dit lijkt me een mooie manier om langzaam maar zeker naar het zero-sugar-beleid te werken. Grappig: een collega viert aankomende week z'n verjaardag en afgelopen week stuurde hij al een mail naar iedereen op de gang, of we wilden laten weten of we zouden komen ivm de bestelling van de taart. Ik mailde terug dat ik hem wel het allerbeste zou komen wensen, maar dat ik de taart zou overslaan ivm de vasten. We konden eigenlijk alleen mailen dat we of wel of niet zouden komen, maar ik ben nu eenmaal wat aparts. ;) Laat hij toch denken dat ik helemaal niets zou eten! Ha, dat wil niemand meemaken, dat ik honger, pardon trek heb! Nee, ik houd het voorlopig hier bij.

En laat de docente bij wie ik mijn cursussen creatief schrijven gevolgd heb, nu een thuisschrijfcursus organiseren voor de Vasten! Daar heb ik me natuurlijk meteen voor ingeschreven. De cursus is gebaseerd op het boek Liefde kent veertig regels van Elif Shafak, voor het gemak hier even een link naar Bol. Geen reclame! Iedere dag, behalve de zondagen, wordt er geschreven. Ongeveer een half uur tot zo'n drie kwartier. Het boek komt hopelijk zsm binnen (besteld bij mijn nieuwe vrienden van Amazon!), dan kan ik ook gaan lezen. Ben heel benieuwd!

Binnenkort meer! Groetjes vanaf de bank, met een appeltje en een glas water. Dag 1: check!

Dubbele Dokkie by Anne & Mirjam Down Under

Jaja, daar waren we weer! We mochten op controle komen, Anne's flap moest geïnspecteerd worden. En deze keer hadden we gewoon twee dokkies in plaats van een! Dokkie Een meende namelijk dat we toch moesten opereren. Hoewel Anne's flap alleen bovenaan verdikt is door het bloed en de gehoorgang niet vernauwd, meende ze dat dat toch nog zou kunnen gebeuren. En het verschrompelen van het kraakbeen kon pijn gaan doen. Of Mme nog steeds met dr koppie schudt. "Ja, maar niet alleen met dr kop, met dr hele lijf." Of Mme bij haar oor krabt. "Ja, maar ze heeft zowiezo jeuk, dat hoeft niet perse hierdoor veroorzaakt te worden." Hmm..... Dokkie Twee erbij gehaald. Haar hebben we meestal en ze weet dat we niet van operaties houden. Als het niet perse nodig is, tenminste. Dokkie Twee gaf aan nog vijf weken te willen wachten, dat is bij hen in de praktijk gebruikelijk. De operatie is me uitgelegd, daar stond ik niet over te juichen, best wel intensief. En na de operatie mag er natuurlijk ook niet gekrabbeld en gejeukt worden... Hoe dan ook krijgt ze haar puntoortje niet meer terug, het zal een flapoor blijven. Maar ja, als dat alles is... Haar prachtige persoonlijkheid houdt ze natuurlijk! Dokkie heeft het bloed weer uit het oor gehaald, voorlopig kan Mme er weer even tegenaan. En we wachten maar weer af.

Afgelopen week viel de Volkskrant weer eens op de mat. Ik heb een gratis proefabonnement genomen, altijd fijn! Hoewel.. Voorheen nam ik wel vaker een  proefabo en naarmate de stapel ongelezen kranten groter werd, hoe schuldiger ik me voelde. Onzin toch, om iets in huis te halen waar je vervolgens niets mee doet? Vooruit, de zaterdagkrant nam ik meestal wel door, maar daar bleef het dan bij. Niet meer! Dinsdag zat ik aan de eettafel door de krant te bladeren. Ik had wat haast, ik wilde eigenlijk een tv-programma zien. Niets bijzonders, gewoon een uurtje kassie kijken. Maar het ene na het andere artikel sprak me aan, het was ouderwets genieten. De hele avond is de compu niet aangegaan en het andere kassie ook niet. En dat beviel zo goed, dat gaan we vaker doen!

Vrijdag had ik een workshop stempels maken, bij Conny van Onny's Creations, samen met Emily van Atelier Eem. Mirjam van Mims Tasjes gaf de workshop. Miss Anne mocht ook mee, gezellig! Kon ze lekker met Lobbes, haar boxervriend spelen. Ook de eettafelstoelen met wieltjes waren een groot succes. Miss Anne houdt wel van een beetje aandacht, dus ze kwam regelmatig een kijkje nemen. Gezellig! Hop, op de stoel en daarna, pootje voor pootje op de tafel. Althans, dat was het plan, want daar stond het lekkers! Alleen was Mme de wieltjes niet gewend, dus donderde ze er nogal eens vanaf. Fijn, iedereen weer een hartverzakking. Voor de acrobatiek is Mme duidelijk niet in de wieg gelegd. De workshop was erg gezellig, leuk om zo de andere blogdames te ontmoeten. Op de foto hierboven zien jullie het resultaat, goed he? De pump is van mij, logisch natuurlijk, want wat moet een Miss Down Under zonder schoentjes? Een van de labels en de postzegel met Mail is ook van mij. Dit smaakt naar meer, gauw weer aan de slag!

Hele fijne avond, geniet ervan! x

The Beach by Anne & Mirjam Down Under

Wat een weer, zalig! Perfect om de pootjes te strekken op het strand. Op het strand bij ons om de hoek dan, de Pepperdunes. Het werd een echte dameswandeling, we hadden gezelschap van twee Maxibullen en hun Vrouwtjes. Gezellig! Anne mag dan ietsje lager op de pootjes staan dan de andere dames, ze staat haar Bulletje wel. Ze is net zo snel en als iets Mme niet bevalt, dan wordt dat heel duidelijk aangegeven. De kaas wordt bepaald niet van de brokjes afgegeten, o nee! Nu zitten we lekker rozig op de bank, ook fijn. Gezellige zondag nog gewenst!

Alaaf by Anne & Mirjam Down Under

Er staat een paard in de gang.. Jaja, een paard in de gang... Bij juffrouw Jansen! Hoe vinden jullie onze kostuums? Anne en Vrouwtje zijn er helemaal klaar voor, carnaval 2014. Mocht U zich afvragen wat de outfit van Juffrouw Down Under moet voorstellen; de Schone Slaapster natuurlijk! Alaaf!