Over bijzondere verdienmodellen, eenzame bankjes en een ontdekking in het bos.

Stond ik afgelopen weekend toch zomaar op een braderie. Als ik ergens nog niet met een stok naartoe te slaan ben... Maar ja, een vriendin stond daar met een kraampje en ze had iemand nodig om dat kraampje te bevrouwen als zij er even niet was. Ze geeft namelijk blotevoetenwandelingen en het was de bedoeling dat ze af en toe met een groep de omgeving zou verkennen. Op blote voeten dus. Ach, ik was toch in Nijmegen, het was weer eens wat anders, waarom niet. Ik kon best een paar uur helpen. Een paar dagen voor de markt zag ik een aankondiging waarin de markt braderie genoemd werd. Pardon? Kantklossen, houten karrenwielen met droogbloemen erop, oudhollandse spelen, ik zag het zo voor me. Zucht. Maar goed, ik had het beloofd. Op naar Nijmegen dus!

Het was een prachtige locatie. Een wijds uitzicht, helemaal de polder in. Overal mooie details, hartstikke authentiek. Het was vrij rustig toen wij aankwamen, we deden dus eerst een rondje over de markt. En het was leuk! Er stond een hardrockfamilie met zelfgemaakte poppen en troepjes die van hem het huis niet meer in mochten. Een personal trainer stond er ook met z'n vriendin, of ik wel eens aan sport deed. Neu. Zijn vriendin werd helemaal enthousiast over Anne (logisch), dus in plaats van over sport, stonden we over Franse bulletjes te beppen. De mevrouw van de Tupperware was helemaal lyrisch over haar snijpotje dat bijna vanzelf tomaten enzo sneed. Met een plankje en een mes kan ik dat zelf ook. Doe ik heel normaal over, hoor. En ja hoor, een mevrouw met een spinnewiel! Het aanbod was dus heel divers, niet bepaald de standaardbraderie. Gezellig!

Even een impressie van de locatie. Ik ben op dit moment in de ban van bankjes. Van die eenzame bankjes midden in de natuur. Waar je nooit iemand op ziet zitten. Sneu toch? Dit zitje vond ik ook zo zielig, sta je daar gezellig met z'n tweetjes, maakt er niemand gebruik van je. En dat terwijl ze zo geschikt zijn als love seat.

Er stond ook een kraam met houtproducten. Picknicktafels, onderzetters, dat soort werk. En hele leuke huisjes! Nou had ik natuurlijk niks nodig, maar ja. Ze waren ook helemaal niet duur, maar 2.50 Eur. Nou kan ik m'n klep nooit houden, dus vertelde ik de verkoper dat ze veel meer voor die huisjes konden vragen. "Nou... Tja... Eh...", was het antwoord. "Neem maar mee." Nee, ik wil ervoor betalen! "Ja, die grote, die is wat duurder. Doe maar een Euro. En die kleine ook." Hu? Ik gaf  'm een briefje van vijf, zodat hij zich nog kon bedenken. Maar nee hoor, ik kreeg keurig drie Euro terug. Bijzonder verdienmodel, niet?

Nou ben ik meestal niet zo van de rozen. Ik vind ze altijd een beetje overdreven en nogal van zichzelf vervuld. Dit vond ik dan wel weer een mooi plaatje.

 Mijn naamgenoot was er ook!

 Ik heb wel eens slechtere rooklocaties gezien.

 Een van de authentieke details. Je zult hier toch maar naar het toilet mogen!

Achter ons kraampje was een bosje. Best een beetje eng, behoorlijk donker, met heel veel begroeiing. Roodkapje zou er zomaar kunnen wonen. Ik liep er langs en zag een oude deur staan. Prachtig verweerd, blauw-groenig. Hartstikke wabi sabi! Op m'n blote voetjes liep ik het bosje in, gauw gekeken of er geen wolf was die me op wilde eten en met m'n camera op de deur gestort. Ik werd er helemaal blij van! Was ik op de braderie toch weer even uit m'n comfortzone...

Fijne week allemaal! X

Welkom 2016!

Gelukkig Nieuwjaar lieve mensen! Ik hoop dat 2016 veel moois voor jullie in petto heeft. Iemand goede voornemens?

Op dit moment ben ik nog lekker lui aan het genieten van mijn vakantie. De wekker (ja, die zet ik wel, om te voorkomen dat ik tot in de late uurtjes in bed lig) gaat om acht uur. Dan maak ik een cappuccino, pak de krant (lekker, zo'n tijdelijk abonnement) en dan duik ik terug m'n mand in. Hoewel het ook regelmatig voorkomt dat ik me nog een keer omdraai. :) Zo tegen negen, tien uur doen Miss Anne en ik het eerste rondje. Uiteraard langs de Little Free Library, om de nieuwe aanwas te checken. Ontbijtje... Kortom, ik ben niet bar productief. Heerlijk hoor, daar niet van. Mijn hoofd en lijf hebben duidelijk behoefte aan rust.

Hoewel het heus goed voelt, gaan we zo in 2016 natuurlijk niet verder. Er zal toch een nieuwe lotsbestemming gevonden dienen te worden. En die ga ik vast niet vinden als ik m'n Nellie Veerkamp pyjama op de bank zit. De postbode zal 'm vast ook niet komen brengen, schat ik zo. Hoewel hij me de laatste tijd allerlei ander leuks gebracht heeft. :) Kortom, het is tijd voor een Plan.

Want als ik eerlijk ben, ben ik best benauwd voor het Zwarte Gat. Dat kan ik natuurlijk best vullen met het lezen van allerlei gave boeken (leuk voor Ogma), tripjes naar de supermarkt en het drinken van latte met de buurvrouw, maar als dat m'n voorland is... Nou, nee. Althans, ik wilde toch een sabbatical? Het Plan dus:

Iedere maand ga ik me focussen op een aspect van mijn leven, dat ga ik aanpakken. Zo ga ik me uiteraard richten op het vinden van die nieuwe uitdaging, ik ga mijn huis opruimen (yay, Clean House Clean Head!), ik ga nieuwe dingen leren en nieuwe dingen doen. Geen idee wat het allemaal precies gaat inhouden, maar die comfortzone ga ik uit. En natuurlijk ga ik daarover hier berichten!

Het zal jullie waarschijnlijk niet verbazen, maar deze maand wil ik aan mijn gezondheid werken. Pardon, ga ik aan mijn gezondheid werken. Rennen, mediteren, buikspieroefeningen... Lekker en gezond koken, meer water drinken en... weer een ritme vinden. Dus samen met de vogeltjes (nou ja...) opstaan en aan de slag. Ik heb er zin in! Dan beginnen we maar meteen goed, met een banaan-appel-kiwi en kokossmoothie. Proost lieve mensen! Op 2016! X

Memory Lane enzo

Ben er weer! De afgelopen weken waren wat druk, ik praat jullie graag even bij. Met jongste neef Juul (die vandaag alweer acht wordt!) ging ik naar de film in Nijmegen. Dat werd spontaan een tripje down Memory Lane, want opeens realiseerde ik me dat we in een stukje van de stad zaten waar wij vroeger onze tripjes naar 'de grote stad' begonnen. Dit standbeeld stond er vroeger ook al!

 

We gingen naar De Kleine Prins, een prachtige animatiefilm. De film gaat over een meisje, wier moeder een Plan heeft. Het meisje moet naar een prestigieuze school. Helaas haalt ze het toelatingsexamen niet. Moeder besluit naar een betere buurt te verhuizen zodat de school haar dochter wel moet aannemen. Tijdens de schoolvakantie moet het meisje studeren, iedere minuut is volgepland. Dan ontmoet ze de excentrieke buurman. Haar leert haar waar het echt om gaat in het leven. Ze beleven samen de prachtigste avonturen. Kortom, aanrader!

 

 

De zondag daarna gingen we naar Eindhoven, naar het museum over de Middeleeuwen en de Prehistorie. Het was heet! Uitgeblust sjokten Zusje en ik over het terrein, de heren hadden nergens last van. Met dit pontje ging je van de Prehistorie zomaar naar de Middeleeuwen, bijzonder! Wat de heren het leukste van het museum vonden? Het bouwen met blokken! Tuurlijk, dat kun je thuis niet...

 

 

Ik ben dus echt niet voor poseren gemaakt, wat heb ik er een hekel aan. Of zou ik een pietsie kritisch zijn? ;) Hier ben ik wel blij mee, hoor!

 

 

En toen was het Appreciation Day. Wereldwijd kregen alle collega's een dag vrij, als dank, omdat we het zo goed gedaan hebben. Samen met Zusje ging ik naar Nijmegen. De matinee met neef Juul was zo goed bevallen, dat deed ik graag nog een keer. Met Zusje ging ik naar de film over Amy Winehouse, indrukwekkend... De film bestaat uit korte privéfilmpjes, de personen die erin voorkomen, vertellen iets over de Amy uit die tijd. Je volgt haar van een frisse jonge meid van 14 die totaal geen idee heeft van haar talent tot de wandelende money machine. Verder deed ik nog wat inspiratie op in de grootste boekhandel van Nijmegen (zo mooi, die Engelstalige boeken! veel mooier dan de Nederlandse boeken, toch?), aten we een hapje en doken we de kringloop en de Flying Tiger in. We zouden wel niet gaan winkelen, maar ja... :)

 

 

De dag daarna was ik in... Nijmegen! In de zomer wordt er een bombardementswandeling georganiseerd en die was toevallig die dag. En laat die rondleiding toch om de hoek van de bioscoop beginnen waar we Amy en De Kleine Prins zagen.. Zoals jullie wellicht weten, werd Nijmegen in 1944 door de Amerikanen gebombardeerd. Officieel was dat per ongeluk, daar is men op dit moment toch niet zeker van. Er kwamen zo'n 800 mensen om. De laatste jaren is er meer aandacht voor dit bombardement, na de oorlog wilde men verder. Niet achterom kijken, de boel weer opbouwen. Anderhalf uur liepen we met onze gids door het centrum van Nijmegen. We hoorden over de prachtige gebouwen die helaas nooit meer verrezen en lichaamsdelen die teruggevonden werden van de overledenen. Vreselijk natuurlijk, maar na anderhalf uur dood en verderf was ik wel blij dat het afgelopen was. Ook bijzonder, de gids had een kegel. Toch niet helemaal wat je van zo'n rondleiding verwacht....

 

 

Bedrijfsuitje! Met de collega's crossten we met onze tuktuks door het land van Flipje. En dat beviel bepaald niet mee. Die tuktuks worden tot auto's gerekend, dus je mag er niet mee op het fietspad. Je moet dus op de openbare weg. Fijn joh, een 80 kilometerweg met zo'n veredelde brommer. Vooral als degene die rijdt (de enige die van ons klupje die het aandurfde) een Amerikaan is, die nog nooit met versnellingen heeft gereden. En tot nu toe alleen op tractoren en in auto's heeft gereden... Er zat ook een bingo bij, we moesten nummers zoeken, daar foto's van maken met ons erop en wie de meeste rijtjes had, zou winnen. Ahum... Na afloop bleek dat we ook puzzels hadden moeten invullen. Degene die het bingovel beheerde (ik dus), had de hele puzzel niet gezien. Oeps... Dat werd me niet in dank afgenomen. Ik zit namelijk in het meest fanatieke klupje. Ik wil ook graag winnen hoor, maar ik kan ook prima tegen m'n verlies. Dat kan niet gezegd worden over een aantal andere deelnemers. Zucht.. Totdat ik ze even herinnerde aan de prijs. De winnaar mocht namelijk terugkomen om te battelen tegen alle andere winnaars en de uiteindelijke winnaar krijgt dan 1000 Euro. Nou.. Dat geloof ik wel. O ja, daar had ik wel een punt. Maar het was toch niet eerlijk, want wij hadden een rijtje en de anderen niet! Volgend jaar ga ik dus niet mee.

 

 

Verder ben ik nog steeds aan het lezen! Omdat ik in augustus vrij weinig las en al over Odysseus en zijn avonturen schreef, schrijf ik eind september "Mirjam las in augustus en september" samen. Mochten jullie je afvragen hoe het zit. :) In de Little Free Library hiero lagen laatste meerdere boeken over filosofie. Interessant! Ik ben nu met het derde boek bezig en hoewel ik lang niet alles snap (gelukkig is dat de bedoeling, geloof ik ;)), vind ik het allemaal ontzettend interessant. Dit boek is een soort roman, meer een introductie. De meeste bekende theorieën worden pp een toegankelijke manier aangestipt. Nooit geweten dat ik nog eens een passie voor filosofie zou ontwikkelen...

 

 

Gisteren was ik op Appelpop! Normaal nix voor mij, veel te veel mensen enzo. Maar ja, de line up was wel heel erg goed en het was ook best dichtbij. In Tiel. :) Dus toch maar ook die comfort zone gestapt en gegaan. Inderdaad, niet mijn ding. Wat een mensenmassa! Bij Racoon stonden we buiten de tent, prima plek, prima geluid ook. Maar Kensington wilden we (nou ja...) toch wel graag op het podium zien. Een half uur voordat ze begonnen, stonden we borst aan bil en meenden mensen nog steeds dat ze naar voren konden en moesten. Zucht... Door de twee heren van twee meter zagen we dus ook helemaal niets. Tof! Kortom, buiten de tent genoten van de muziek en de duizenden mensen die uit hun dak gingen.

 

Goed, vandaag zit ik dus heerlijk in m'n comfortzone. Op de bank, in m'n joggingbroek en Miss Anne naast me. Iedereen een hele fijne dag gewenst! X