Rust, reinheid en regelmaat. Enzo.

Alweer voorbij.

Januari is alweer voorbij, wat gaat het toch snel. Schijnt met je leeftijd te maken te hebben, hoe ouder je wordt, hoe sneller het gaat. Totdat je in je eentje in een verzorgingstehuis (of hoe noemen we dat tegenwoordig?) zit te wachten totdat het eten komt, lijkt me. Lekker positief Mirjam!

Boventallig zijn.

Er wordt regelmatig gevraagd hoe het met me gaat, hoe het bevalt om boventallig te zijn. Ik begin eraan te wennen. De ene dag gaat dat prima, de andere dag heb ik er wat meer moeite mee. Niet met het feit dat alle buren naar het werk vertrekken en dat ik dan als enige met de AOW-ers achterblijf. Scheelt natuurlijk dat een buurman thuiswerkt, de ander met een hernia thuiszit en weer een ander onlangs de laan uitgestuurd is. We zouden met z'n allen iedere dag een bakkie kunnen doen. ;)

De calvinist.

De calvinist in mij vindt dat ik druk aan de slag moet om een nieuwe baan te vinden. Dat doe ik dan ook braaf. Ik maak regelmatig LinkedIn onveilig (mocht u willen linken, van harte welkom!) en ik ben ijverig aan het rondkijken. Want stel je voor dat mijn droombaan zomaar ergens verschijnt en ik 'm mis. Dat kan natuurlijk niet! Ik ben ook aan het nadenken, wat ik nu echt wil. Want ja, die mogelijkheid heb ik nu. Maar het uitrusten... Dat valt me zwaarder dan ik dacht. Dat vindt Kathy Calvinist niet goed! Tja, ik ben zo gewend om het druk te hebben, zoveel taken per dag te combineren... Dat ben ik nog niet afgeleerd, dat is wel duidelijk.

Hoe ging het?

En, ik ging natuurlijk aan m'n gezondheid werken. Rennen, gezond eten, dat soort dingen. Rust, reinheid en regelmaat. Op de reinheid kom ik nog terug. ;) Met de regelmaat gaat het goed! Iedere dag gaat de wekker om zeven uur en dan begin ik aan mijn ochtendritueel. Net als in het werkend leven verlang ik naar het weekend. Uitslapen! Het bevalt goed, dankzij het ochtendritueel ben ik al op pagina 400 van Anna Karenina. Lekker!

Koken en...

Ook de Biokokkin is erg actief, ik heb allemaal nieuwe lekkere en gezonde gerechten ontdekt. Heerlijk. En omdat er hier een kleine gremlin rondloopt die vindt dat ze de contents van mijn borden aan een zorgvuldige inspectie dient te onderwerpen, eet ik tegenwoordig aan tafel. Revolutionair! Gerechten en foto's volgen binnenkort. Zo stond er vanavond er rode kool op het menu met geitenkaas en couscous.

Sporten!

Alleen dat sporten... Ik ben welgeteld een keer gaan rennen. Met Miss Anne naar de Little Free Library. We zijn wel heel vaak flinke wandelingen gaan maken. En dat voelt goed.  Maar ja, ik heb me wel opgegeven voor een Mud Run... Ik wil dit jaar vaker dingen doen die ik anders niet zou doen. Ja zeggen in plaats van nee. Mud Run dus. Dat duurt gelukkig nog een paar maanden. Zucht.

En nu?

Op naar februari! In februari ga ik het huis weer eens grondig aanpakken. Clean House Clean Head, u weet wel. Iedere dag wordt er hier weer vijftien minuten geruimd, als in dingen uitzoeken, op de juiste plek zetten of wegdoen. Marktplaats, weggeven of weggooien. Als het de Kaza maar uit gaat. Weg ermee!

Declutteren.

Men vraagt zich nog weleens af waar toch al die spullen vandaan komen. Zo groot is de Kaza namelijk niet, het is bepaald niet de Mansion uit Dynasty. En er is in de loop van de tijd al zoveel weggegaan. Tja. Regelmatig naar de kringloop doet wonderen. Marktplaats is ook heel leuk en de uitverkoop helpt ook. Daar stoppen we dus ook maar weer mee. Nou ja.. Minder en zorgvuldiger, laten we het voorlopig daar maar eens op houden. Ik moet zeggen: ik heb er zin in.

 

Welkom 2016!

Gelukkig Nieuwjaar lieve mensen! Ik hoop dat 2016 veel moois voor jullie in petto heeft. Iemand goede voornemens?

Op dit moment ben ik nog lekker lui aan het genieten van mijn vakantie. De wekker (ja, die zet ik wel, om te voorkomen dat ik tot in de late uurtjes in bed lig) gaat om acht uur. Dan maak ik een cappuccino, pak de krant (lekker, zo'n tijdelijk abonnement) en dan duik ik terug m'n mand in. Hoewel het ook regelmatig voorkomt dat ik me nog een keer omdraai. :) Zo tegen negen, tien uur doen Miss Anne en ik het eerste rondje. Uiteraard langs de Little Free Library, om de nieuwe aanwas te checken. Ontbijtje... Kortom, ik ben niet bar productief. Heerlijk hoor, daar niet van. Mijn hoofd en lijf hebben duidelijk behoefte aan rust.

Hoewel het heus goed voelt, gaan we zo in 2016 natuurlijk niet verder. Er zal toch een nieuwe lotsbestemming gevonden dienen te worden. En die ga ik vast niet vinden als ik m'n Nellie Veerkamp pyjama op de bank zit. De postbode zal 'm vast ook niet komen brengen, schat ik zo. Hoewel hij me de laatste tijd allerlei ander leuks gebracht heeft. :) Kortom, het is tijd voor een Plan.

Want als ik eerlijk ben, ben ik best benauwd voor het Zwarte Gat. Dat kan ik natuurlijk best vullen met het lezen van allerlei gave boeken (leuk voor Ogma), tripjes naar de supermarkt en het drinken van latte met de buurvrouw, maar als dat m'n voorland is... Nou, nee. Althans, ik wilde toch een sabbatical? Het Plan dus:

Iedere maand ga ik me focussen op een aspect van mijn leven, dat ga ik aanpakken. Zo ga ik me uiteraard richten op het vinden van die nieuwe uitdaging, ik ga mijn huis opruimen (yay, Clean House Clean Head!), ik ga nieuwe dingen leren en nieuwe dingen doen. Geen idee wat het allemaal precies gaat inhouden, maar die comfortzone ga ik uit. En natuurlijk ga ik daarover hier berichten!

Het zal jullie waarschijnlijk niet verbazen, maar deze maand wil ik aan mijn gezondheid werken. Pardon, ga ik aan mijn gezondheid werken. Rennen, mediteren, buikspieroefeningen... Lekker en gezond koken, meer water drinken en... weer een ritme vinden. Dus samen met de vogeltjes (nou ja...) opstaan en aan de slag. Ik heb er zin in! Dan beginnen we maar meteen goed, met een banaan-appel-kiwi en kokossmoothie. Proost lieve mensen! Op 2016! X

Vooruit dan maar...

Net als de rest van bloggend Nederland (en de rest van de wereld, vrees ik), toch maar een terugblik op 2015. Ja, ik weet het, ik klink vast als grumpy cat. Het is ook niet alsof dit moet en ook niet alsof jullie me nooit meer aankijken lezen als ik het niet doe ofzo. Dus geen idee waarom dit nu zo'n ding is. Maar goed.

In 2015 las ik bijna 100 boeken. Niet dat aantallen belangrijk zijn ofzo. ;) Er komt nog een overzicht met de boeken die ik in december las en mijn "best of". Ik ga hier niet meer bijhouden wat ik in 2016 lees, dat kunnen jullie op Instagram vinden met mijn hashtag #mirjamleestin2016. En natuurlijk kunnen jullie mijn boekenschrijfsels op Ogma vinden.

Ook was de Biokokkin erg actief. Geen idee hoeveel gerechten ik bereidde, maar het was fijn! Tof ook om te merken hoe niet alleen de gerechten lekkerder werden, maar ook m'n foto's mooier en beter. Natuurlijk ga ik door met koken. En als ik er aan denk, zal ik de foto's ook vaker hier posten. Met bereidingswijze. :)

De laatste maanden postte ik hier ieder weekend. Op Facebook en Instagram was ik als Mirjam Down Under te vinden en ook voor Cardcetera schreef ik een maandelijks blog. Dat blijf ik natuurlijk doen! Sinds kort ben ik als MirjamvanElst1 te vinden op Twitter. Nog even uitvinden hoe ik daar het beste mee kan omgaan. Voor Ogma ga ik over mijn vrij aanzienlijke boekenverslaving bloggen. Ogma wordt ontzettend tof, komt allen kijken! We zouden morgen 'live' gaan, maar we konden niet wachten... En.... op 11 en 12 maart ben ik te vinden op het Feel Good and Shop Event. Dat wordt zo leuk! 2016 druk? Welnee!

Ook had ik een baan. En die verloor ik. Tja. Nu heb ik er dus geen. Tenzij je het zoeken naar een andere baan een baan noemt. En het bloggen. En het netwerken. En koffie drinken. En plannen maken. 2016 druk? Welnee!

Iemand nog goede voornemens? Of slechte? :) Ik wel, daarover meer later. Ik hoop dat 2016 goed voor jullie zal zijn en als dat onverhoopt niet het geval is, dat jullie dan lieve menen om jullie heen hebben met wie je dat kan delen. Liefs en tot snel! X

Afscheid

Het was een enerverende week. De zoveelste de laatste tijd. Ben benieuwd of het ooit nog rustig wordt. Vast! Het was mijn laatste week als Sales Support Manager. Een vreemde gewaarwording, ook omdat ik op de valreep nog een paar collega's mocht inwerken. Tja, ik ben dan wel boventallig verklaard, maar mijn werkzaamheden dienen in de toekomst wel gewoon nog uitgevoerd te worden. Ach ja. Het zorgde er in ieder geval voor dat ik me niet hoefde te vervelen. Een collega uit Tsjechië krijgt het deel dat ik voorheen voor Noord- en Oost-Europa deed. Voor afgelopen week had ze nog nooit van het programma gehoord. Nu dient zij collega's te gaan helpen die er al een jaar mee werken. En nog steeds fouten maken. Tja. Ik heb mijn uiterste best gedaan om haar zo goed mogelijk op gang te helpen, maar ja.

Verder kreeg ik heel veel hele lieve reacties op mijn vertrek. Ik schreef het al eerder, ik wist van veel collega's dat de relatie goed was, maar om dat nu zo bevestigd te krijgen, dat is toch wel erg fijn. Mooi ook om inzicht te krijgen in mijn functioneren! Zo werden mijn servicegerichtheid, positiviteit en mijn hulpvaardigheid met name genoemd. Fijn om dat in mijn mentale rugzak te kunnen stoppen.

Woensdag nam ik afscheid van een deel van mijn collega's. En daar kwamen de waterlanders.. "Hoe gaat het met je?" "Goed!" Brul.... Ach ja, het hoort erbij. Zonder deze emoties waren het geen goede 15 jaren geweest. Niet makkelijk, wel noodzakelijk. Meteen maar reclame gemaakt voor het Feel Good & Shop Event in maart. Daar ben ik namelijk te vinden als blogger. Naast heel veel toffe standhouders (echt even kijken op de site voor meer info!) komen er meerdere dames irl bloggen. Zo laat Mirjam Down Under zeker haar voeten lezen en denkt Kaza Maria nog na over de massageworkshop. En de kleur- en stijlanalyse. Altijd handig, tenslotte. Zeker als je op zoek bent naar een nieuwe uitdaging. Om maar even een clichéuitdrukking te gebruiken. ;) Tot 1 januari kosten de kaartjes maar 5 Euro, das toch voor geef lieve mensen? Voor dat luttele bedrag kun je met heel veel toffe standhouders en hun waren kennismaken. En dan kun je ook nog gratis en voor niets met ondergetekende op de foto! Wie wil dat nou niet? Ik bedoel maar.

Donderdag waren de collega's van de gang aan de beurt. 's Ochtends ging het best goed, op de vraag of het een vreemde dag was, kon ik oprecht antwoorden dat het reuze meeviel. Ik had er tenslotte ruim een maand naartoe kunnen leven. Of me er op voor kunnen bereiden. Maar ja, toen werd er gespeecht en kwam er een groot boeket tevoorschijn... Slik. Daar waren ze weer, de waterlanders. Onder het geloei van het brandalarm werd me uitgeleide gedaan. Bijzonder...

Eerder deze week had ik contact met de dame bij wie ik mijn cursussen creatief schrijven volgde. Ik wilde graag met haar van gedachten wisselen. Dat is nu zo fijn, iedereen is bereid tijd voor me te maken. Heel bijzonder! Ik voel me echt vereerd. Anyway, ze bleek nog een plekje over te hebben in haar schrijfworkshop "Zicht op 2016". En laat die nou precies op mijn eerste vrije dag te vallen... Nou ben ik niet zo van tekenen van boven en dergelijke, maar dit viel zo mooi samen dat ik wel moest gaan. En wat was het fijn! Ik werd verwelkomd door een rode pump met een rode draad. Toch een teken? Het was in ieder geval een dag vol indrukken. Ik was bepaald niet de enige met haar emoties, voor alle deelnemers was 2015 een enerverend jaar geweest. We waren er allemaal wel klaar mee. Het was een dag vol terugblikken en vooruitkijken. En met prachtige woorden! Een gouden randje....

Jaarverslag 2015

 

Hoge hakken werden gympies

Onkruid in de achtertuin

Daar gaan we in 2016 mee aan de slag

Net als de groene weiden,

de schapen,

het schrijven

en vooruit,

een beetje onkruid.