Mijn minimalistische verjaardag in Veenhuizen

Huis in Veenhuizen

Ik had toch een minimalistische verjaardag? Echt geweldig, ik kreeg alleen maar cadeaus die ik echt wilde of ervaringen. Afgelopen weekend was het tijd voor mijn laatste cadeau, een echte klapper! Ik kreeg namelijk kaartjes voor het Pauperparadijs, een voorstelling aan de hand van het boek van Suzanna Jansen. Boek nog niet gelezen? Echt doen, het is prachtig. Suzanna vertelt hierin over haar zoektocht naar haar voorouders. Wat bleek? Vijf generaties woonden in de 'gestichten', de heropvoedingskampen in Veenhuizen. Een uniek heropvoedingsexperiment dat niet bepaald naar wens en verwachting verliep.

Prachtig he?

Op naar Veenhuizen dus en omdat het zo'n twee uur rijden is vanuit Brabant, besloten we een overnachting te boeken. In een pauperhotel. Geen idee wat het inhield, maar we zouden in ieder geval elektriciteit hebben. Geen grapje, er waren ook locaties zonder elektriciteit. Bijzonder. Veenhuizen is nog niet zo lang toegankelijk voor het grote publiek, het was lang een besloten gemeenschap. De omgeving is prachtig, veel kanalen, veel groen, heel open. De huizen met stichtelijke namen als 'Bitter en Zoet' zijn geweldig!

Ons toilet

Eerst gingen we naar ons hotel. We werden de tuin ingeleid en de woorden "Let op, als je wilt douchen, dan moet je eerst de buitenkraan openzetten.", waren een goede voorbode van ons verblijf. Een heuse caravan. Met buitentoilet en buitendouche. Of we zo vriendelijk wilden zijn om na onze boodschap water en zaagsel in het gat te doen, want het gat kwam in de tuin uit. Aha... We hadden wel een pot trouwens, we hoefden niet te hurken. :) We zaten even met de pootjes omhoog in 'onze' tuin en daarna was het op naar de voorstelling. Die speelde zich af op locatie, op de binnenplaats van een van de heropvoedingsinrichtingen. Heel mooi, een prachtige toevoeging aan de voorstelling. Goed dat we de avondvoorstelling hadden geboekt, 's middags zat je in de blakerende zon.

De voorstelling Het Pauperparadijs

Dankzij mevrouw De Mug in de caravan en de heer De Haan van een paar deuren verderop was onze nacht in het Pauperhotel niet echt comfortabel. Nog altijd beter dan de paupers het hadden, zij sliepen met z'n 80-en op zaal. Hun toilet was een grote ton. En ook die stond op zaal. Niet zo vreemd dat er veel paupers ziek waren. Maar goed, na een fijn ontbijt was het leed weer geleden en gingen we naar de Tuinen van Weldadigheid. En daar was het zo fijn dat dat bezoek een eigen logje verdient. Binnenkort meer dus, maar nu alvast een voorproefje.

Een vredig klokkend kipje met kroost

O ja, in het kader van Wabi Sabi en het echte leven laten zien, laat ik jullie zien wat mijn echte uitzicht was van de voorstelling. De mevrouw voor me had wat moeite met stilzitten en ze was best groot. Kijk maar. ;) Fijne zondag allemaal!

Het Pauperparadijs, de voorstelling

Over providers, geen televisie en minimalistische koffie

Minimalistische koffie van Andorra Express

Laatst had ik een brainwave. Een minimalistische brainwave. Het staat hier allemaal wat stil, ik ben druk met zoveel andere dingen. Ik lees er nog wel over, maar daar houdt het een heel eind mee op. Stiekem zijn er ook weer allerlei dingen het huis binnengeslopen. Boeken uit de diverse Little Free Libraries, een paar roze cowboylaarzen (koopje!), kaartjes uit die ene winkel die eindelijk open was toen ik in de stad was. Zoiets.

Brainwave

Maar goed, die brainwave dus. Ik had 'm tijdens een webinar van een internetgoeroe. Dankzij mijn fijne provider die mijn wifi niet kon vinden of zoiets, kon ik het webinar drie keer opnieuw opstarten. Ik had wel geluid, maar geen beeld. Niet fijn en niet handig.

Druk verkeer

Toevallig kwam er die week van de bewuste provider een servicemevrouw aanwandelen en zij legde me uit dat het bij ons in de straat heel druk is met al het digitale verkeer. Dat geloof ik onmiddellijk. Mijn buurtjes zijn bijvoorbeeld met hun drieen en hebben allemaal hun eigen laptop. En foon. En er is in ieder geval ook nog een vaste computer. De mobiele eenheid. ;) Tja. En zij zijn vast niet de enigen.

De oplossing

Gelukkig was het vrij simpel op te lossen. Er bestaan namelijk kastjes waarmee je de wifi kunt versterken. Hartstikke handig, de provider verkoopt ze ook. En als het kastje niet bevalt, kun je 'm gewoon binnen een maand retourneren. Hmm... Toch bijzonder dat het niet zo heel lang geleden nog wel goed ging. En dat ik nu zelfs storing heb als ik naast m'n wifi-aansluiting zit.

Een andere oplossing

En toen was ik het beu. Klaar ermee. Weg met deze provider. En met de tv. Sinds ik Netflix ontdekt heb (nee, daar wordt dus niet op geminimaliseerd, want ik ga naar een andere provider), kijk ik helemaal geen televisie meer. Radio luisteren kan ook via internet en ook die heb ik veel minder vaak aanstaan. Op de slaapkamer heb ik nog een mini-televisie, voor als ik een keer op bed wil kijken. Dat heb ik zeker een jaar niet meer gedaan. Mijn oudste neefje wil hem graag hebben. Mooi.

Een herstart

En omdat ik zo lekker bezig was, heb ik ook mijn koffiemachine voor luxe koffie aan mijn zusje gegeven. Het voelde gewoon niet goed meer, al dat afval van die cups. Het was ook erg lastig om ongezoete cappuccino te kopen. En als ik dan toch bezig ben, dan doe mij maar soyamelk. Dus. Tegenwoordig brouw ik dagelijks op het fornuis mijn eigen koffie en die is me toch lekker! Inmiddels zijn mijn minimalistiche neigingen weer helemaal aan, waarover later meer. Fijne avond!

Een minimalistische verjaardag

"Ik heb dit voor je gekocht, ik hoop dat je het leuk vindt. Ik wist het anders ook niet, je bent zo aan het minimaliseren. En het is biologisch, dus het past helemaal bij de Biokokkin." De woorden van mijn vriendin toen ze een beschuitje met aardbeien kwam doen voor m'n verjaardag. Okay! Drank is natuurlijk altijd welkom. En ook heel tof, ze kocht dit bij het buurtsupertje. Mooi om zo'n lokaal initiatief te steunen!

Minimalisme op m'n verjaardag

Bleek ik toch zomaar een minimalistische verjaardag te hebben! Met de fam gingen we naar de film, 'Jungle Book'. Gezellig! Het was nog best spannend, maar alles kwam goed. Heel prettig! Van Zusje kreeg ik de plantjes die ik graag wilde hebben en een boekenbon. Nu nog even bedenken wat ik daarvoor ga aanschaffen. Van de mams kreeg ik geld. Dat is al op. ;)

Feestweek

Het werd een echte feestweek. De dag daarna kwam er een andere vriendin, met de mededeling: we gaan ergens naartoe en jij mag kiezen wat dat wordt! Gaaf! Dat wordt echt leuk, daarover later meer. :) 's Avonds werd ik door de boy friend mee uit eten genomen, ook heel prettig. En ik kreeg alwer een belevenis, we gaan binnenkort naar de sauna. Lekker, een dag relaxen.

Lunch

Het eetfestijn was nog niet afgelopen, want ik was door mijn voormalig manager uitgenodigd voor een asperge-feestmaaltijd in het Duitse Wallbeck. Hij is Duits, vandaar. Fijn om bij te praten en te merken dat het hem goed gaat. Nu had ik daar niet echt aan getwijfeld, maar toch. Hij is met een opleiding tot sommelier bezig, dus hij mocht de wijn uitzoeken! En dan kreeg ik ook nog thee met lekkers.. Wat een verwennerij!

En weer lunch

En ach, vrijdag ging ik ook maar weer eens uit eten.. Met weer een andere vriendin. "Vind je het goed als ik de lunch betaal, voor je verjaardag? Ik wist dit jaar echt niet wat ik je moest geven." "Tuurlijk!" Zo rond als een tonnetje rolde ik de tent uit... Lekker!

Verwennerij

En dan kreeg ik ook nog ontzettend veel lieve appjes, kaarten en berichten op de diverse social media. Leuk hoor, jarig zijn! Ik zou er zomaar aan kunnen wennen. :) Vasthouden, dit fijne warme gevoel!

Out of the Box

Soms heb je dat he, dat je heel graag iets wil hebben. Ondanks mijn minimalistische neigingen heb ik dat ook nog steeds. Kom maar eens in m'n boekenkasten kijken (dat kan hier), dan zie je waar de meeste aankopen terechtkomen. Of in m'n kledingkast. ;) Meestal. Deze keer deed ik een hele andere aankoop.

Puur Mieke

In mijn logje over het Feel Good en Shop Event schreef ik al dat ik bij Puur Mieke zou gaan aanwaaien. Ik was behoorlijk nieuwsgierig, dus ik ben meteen gaan neuzen. Haar aanbod is echt groot! Ik dacht in eerste instantie dat ze alleen voedingsmiddelen verkocht, maar nee hoor. Ze heeft van alles, van verzorgingsmiddelen zoals nagellak, tandpasta en maandverband tot spullen voor in de Kaza als ecologisch vaatwasmiddel. Tot mijn grote vreugde verkoopt ze ook Spirelli's, jahoe! De #Biokokkin in mij wil die al zo lang! Hop, in de mand!

De Spirelli dus

Geen idee wat een Spirelli is? Plat gezegd, een sliertenmaker. Voor groentes. Hartstikke leuk! Ideaal voor salades en groentespaghetti. Had ik al gezegd dat ik 'm al heel lang wilde? :) De #Biokokkin gaat naar het next level mensen! Ik heb 'm nog niet geprobeerd, maar zodra ik dat gedaan heb, is het resultaat hier te zien.

De Doos

Iets anders waar ik al langer over nadacht, was een LadyCup. Een watte? Een menstruatiecup, een alternatieve manier om je menstruatiebloed op te vangen. Ik gebruik al jaren tampons, ik vind maandverband echt niet fijn. Pas onlangs begon ik na te denken over de chemicaliën waarmee de vezels van de tampons behandeld worden. Die stop ik natuurlijk wel in m'n lichaam. Niet fijn.. Sinds een tijdje gebruik ik dus biologische tampons. Dat voelt een stuk beter, maar als je het over wegwerpartikelen hebt... Iets wat voor minder afval zorgt, zou prettig zijn. De cup dus! Ik gooide nog een paar essentials als nagellak en bietenchips in mijn virtuele winkelmandje en hop, besteld!

De Doos

De volgende dag stond de klimaatvriendelijke bezorger al op de stoep met m'n doosje. Echt heel netjes, er was geen flinter plastic in de verpakking te bekennen. Waar andere webwinkels behoorlijk veel plastic gebruiken, ook de biologische shops, doet PuurMieke dat totaal niet. Het doosje is dichtgeplakt met een tape die niet uit plastic bestaat, je krijgt een verpakking op maat en de ruimte die overblijft, wordt met papier of karton opgevuld. Netjes hoor, mijn complimenten.

Mijn Doos

Het klinkt misschien wat bijzonder (zeg maar gerust raar hoor, niet erg ;)), maar ik was echt blij met m'n LadyCup. Ik kon 'm meteen uitproberen, hoe handig. Altijd al willen weten, he? ;) Het is even wennen, het reservoir voor het menstruatiebloed is breder dan een tampon. Je brengt dus wel iets groters in. En dat terwijl ik de S besteld had. Er bestaan twee maten, de S en de L. Ook bijzonder, nadenken over het formaat van je doos. ;) Maar goed. De cup wordt geleverd in een heel schattig roze zakje, daar kun je 'm in bewaren.

Eenmaal ingebracht, voelt het heel erg goed. Oftewel, je voelt niets. Zo fijn! Maximaal twaalf uur lang kun je er alles mee doen. Op een paar dingen na, zoals sexen. Maar dat lijkt me logisch, dat doe je met een tampon ook niet. Dus... De LadyCup blijft! O ja, de LadyCup is dus heel erg verantwoord, omdat je geen afval meer produceert. Maar ook als je wilt besparen, is de cup handig. Je kunt er namelijk jaren mee doen. Terwijl je maandverband of tampons blijft kopen, natuurlijk. Prettig.

Vasten

De bietenchips gaan volgende week open, samen met een biowijntje. Dan zijn de vasten voorbij en ga ik weer van het leven genieten. Nou ja... dat is natuurlijk rijkelijk overdreven. Ik mis wel het wijntje waarmee ik normaal op vrijdag het weekend begroet, maar verde bijna niets. En dat is ook niet erg, het is goed om patronen te doorbreken. Als ik niets in huis heb, gaat het prima. Anders wordt het wel heel lastig om de lokroep uit de voorraadkast te weerstaan. Which reminds me... Dat ga ik ook nog doen, lekkers maken zonder suiker. Dat zien jullie een andere keer.

Fijne zondag! X

Mirjam las in oktober en november

Op dit moment wil het lezen niet zo, mijn hoofd zit vol. Ik ben druk met het nemen van allerlei beslissingen, 17 december is mijn laatste werkdag. Er wordt nog veel gesproken over de overdracht, ik wil mijn klanten nog aan de gang te houden en gelukkig heb ik ook heel veel interessante en inspirerende gesprekken over de toekomst! Deze dagen lig ik dus met Harry Potter in bed, want midnight reading blijft een must. Niet lezen is geen optie. Het is alleen allemaal wat lichter en dat is prima. Ik was jullie mijn leeservaringen van oktober en november nog verschuldigd, hier komen ze:

1. De Troost van Filosofie - Alain de Botton. Een vondst uit de Little Free Library! Ik las dit boek in de tuin van de Clarissen tijdens mijn retraite. Heerlijk, kop koffie erbij en verder niets. Alleen maar lezen. Volgens de tekst op de achterflap is filosofie de nieuwe rock 'n roll. Ik ben dus hartstikke koel! Niet dat iemand daaraan twijfelde natuurlijk. ;) Ik vind het nog steeds geweldig om nieuwe informatie tot me te nemen, hoewel, nieuw... Voor mij dan, he? http://cyrillansink.nl/teksten/essays-artikelen/de-troost-van-de-filosofie
2. Dubbelspel - Frank Martinus Arion. Nog nooit van gehoord? Ik ook niet. En toch ontvingen zo ongeveer alle biebleden tien jaar geleden een exemplaar van dit boek. Ik vond een exemplaar in mijn Little Free Library (naja, die in de buurt dus, de eigenaren hebben de overdracht nog niet gedaan ;)) en schreef er een recensie over. Die binnenkort op een heel tof boekenblog te lezen zal zijn! http://www.literatuurgeschiedenis.nl/lg/20ste/tekst/lg20059.html
3. Een webshop is geen carrière - Marianne Zwagerman. Ik houd wel van iets aparts en de titel beloofde heel wat. Ik weet niet hoe jullie dat zien, maar een boek met columnachtige stukjes wordt al gauw een kunstje. In het kort: Mme Zwagerman vindt dat het vrouwelijk geslacht zich op de werkvloer nogal eens als een stel mutsen gedraagt. En dat hoeft helemaal niet. Als je echt een goede carrière ambieert, dan kan dat heus. Maar er dan wel voor gaan en niet mauwen. Ik snap wat ze bedoelt, ik erger me ook nogal eens aan de vakjes- en schapenmentaliteit. Knap wat Mme Zwagerman voor elkaar gekregen heeft, maar haar boek spreekt me niet erg aan. Next! http://www.bertramendeleeuw.nl/titel/een-webshop-geen-carriere
4. Vijftig Tinten Grijs - EL James. Jaja, zoveel jaar na data las ik ook deel een en twee van de befaamde trilogie. Ter verdediging: ik wilde ook eens uit mijn comfortzone. En hoe doe je dat beter dan met de verhalen over Miss Steele en Mr. Grey? Uiteraard met een bak thee op de bank. Prima, uit die comfortzone, maar wel in stijl natuurlijk. :) Binnenkort meer op het boekenblog. Ja, alweer!
5. Hoe ik het huis van mijn ouders heb leeggeruimd - Lydia Flem. Laat ik nou denken dat het hier om een opruimboekje ging, een boekje over minimalisme.. Nee, dus. Lydia Flem vertelt over een enig kind wier ouders zijn overleden. Aan haar de taak het huis leeg te ruimen, bepaald niet makkelijk. Ik heb nu al wel eens angstdromen over het appartement van mijn moeder, die hoe langer hoe meer moeite krijgt met het wegdoen van spullen. Er komt wel van alles het appartement in, maar eruit? Lastig om dat bespreekbaar te maken, het is natuurlijk wel haar huis. En daar heb ik bijzonder weinig over te zeggen. Overigens is ze een kranige 70-jarige en still going strong. Wat mij betreft duurt dat leegruimen nog minimaal twintig jaar! http://achillevandenbranden.blogspot.nl/2007/07/hoe-ik-het-huis-van-mijn-ouders-heb.html
6. Wie heeft ons in Godsnaam geleerd dat regen slecht weer is? - Jan Jaap van Hoeckel. Omdenken! Waarom doen we wat we doen? En op deze manier? Er zijn andere wegen. Alleen zien we die niet altijd, gaan we toch voor die mainstream. Jan Jaap laat zien dat er ook andere manieren zijn, verhelderend! http://achillevandenbranden.blogspot.nl/2007/07/hoe-ik-het-huis-van-mijn-ouders-heb.html

En, hebben jullie gisteren een heerlijk avondje gehad? Wij vierden het met een nietmeergelovige die spontaan toch wel weer geloofde. Blijkbaar waren de cadeaus erg overtuigend. En ik was ook braaf geweest, want er zaten zomaar een paar boekenbonnen in de zak voor mij! Mocht iemand nog 'must reads' weten voor onder de Kerstboom, dan hoor ik het graag. Niet dat mijn boekenkast nog plek heeft en o ja, ik heb al een paar andere boeken besteld, maar goed. Heeft men ooit teveel boeken? Retorische vraag, mensen. ;)

Fijne zondag allemaal! X

500

Zomervakantie! Voor mij niet hoor, ik werk braaf door tot oktober. Niet erg, ik heb het vakantiegevoel toch wel. Veel van de collega's zijn er niet, en hoewel het betekent dat ik flink wat van hun shit op mijn bordje (excusez le mot) heb gekregen de laatste tijd, zijn er nu zoveel mensen weg dat er veel zaken niet door kunnen gaan. Het is warm en benauwd in de containers (ons tijdelijke onderkomen), dus het tempo ligt een stuk lager dan anders. Het gaat gewoon niet anders. En omdat mijn vakantie al in mei was, heb ik mijn backlog al lang weggewerkt. Ik hoef me ook niet over de kop te werken voor mijn aankomende vakantie, ik heb het allemaal onder controle. Een heerlijk gevoel!

Wat ik bepaald niet onder controle heb, is m'n consuminderen. Oftewel, m'n consumeergedrag. Ik heb een verslaving ontwikkeld aan het on-line kopen van vintage (naja.... tweedehands dus) jurkjes. Een tijd terug stond er een geweldig jurkje op Instagram (jaja, daar worden niet alleen leuke foto's gepost, er is daar ook een levendige handel in van alles!), voor bijna nix. In mijn maat. Maar ja, net weg. Zo begon het. Inmiddels kijk ik regelmatig (iedere dag dus) op #instagramverkoophoek, #instaverkoop en #instagramkoopjeshoek. Maar ook #vintagejurk en #retrokleding pik ik even mee.

En ook op Marktplaats ben ik te vinden. Retro jurk en vintage jurk bekijk ik, net als King Louis XS en Tante Betsy (ben ook aangestoken door het virus! :)) XS. De postbode is hier inmiddels kind aan huis (en bij de overburen, zij zijn zo vriendelijk om de pakjes van de hele straat aan te nemen). Goed voor de zaken van PostNL! En ook heb ik een hele leuke online winkel via Facebook ontdekt, met allerlei nieuwe, vintage look, kleding. De prijzen zijn wel helemaal van nu. ;)

M'n moeder is helemaal niet blij met m'n nieuwe hobby. Het komt nog wel eens voor dat de nieuwe vondst net niet helemaal past. Toch te groot, of te lang. Te klein! Dat is me tot nu toe een keer overkomen, dat jurkje heb ik via Marktplaats weer verpatst. Maar die andere jurkjes heeft m'n moeder dus vermaakt. Tot haar grote ongenoegen.Terecht natuurlijk, want om een rits drie keer uit een jurk te moeten halen, is gewoon rotwerk. Als een coupeuse dat had moeten doen, waren mijn koopjes natuurlijk wel erg duur geworden. Ik durf dus niet meer zo goed... Maar goed, kijken kost nix!

Nou was er laatst (of nog steeds, geloof ik) uitverkoop bij de Hema. En ik had nieuw ondergoed nodig, mijn oude spul kon echt niet. Ook de caissière vond dat ik heel goed geslaagd was. :) Wisten jullie trouwens dat je een bh eigenlijk maar drie maanden moet dragen? Zal best, maar dat doen we toch maar niet. Trouwens, volgens een ander onderzoek hoef je helemaal geen bh te dragen. Je borsten corrigeren zichzelf met maar liefst zeven millimeter per jaar. Echt waar! De link naar dit onderzoek postte ik bij een consimindergroep, onder het motto: "Nog meer de deur uit!" Grapje.. Nou, nee dus. Tientallen reacties van grootgeschapen dames (met bhmaat en al, altijd al willen weten) over potloodtesten, hangende theezakjes en aanverwante artikelen. Mocht iemand het interessant vinden; die van mij gaan niet weg, tenzij ze uitgelubberd zijn. Ik vind ondergoed namelijk gewoon mooi. Dus.

Mijn grootste aanschaf van deze maand? Mijn brug. Speciaal voor mij gemaakt, one of a kind! Dankzij de zorgverzekering was het een koopje van slechts een paar honderd euro... Niet erg, ik ben er heel erg blij mee. Na een dag was ik al helemaal gewend en zo fijn dat mijn gat in mijn smoelwerk weer weg is. Heb ik maar twee jaar mee gelopen, tenslotte. Waarom zo lang? Door het gedoe met deze kies ben ik eindelijk weggegaan bij de tandarts waar ik mijn hele leven al patiënt was. En waar ik iedere keer de behandelkamer uit rende zodra ik klaar was. Mijn nieuwe tandarts wilde de boel eerst goed op orde hebben voordat de brug gezet zou worden. Ik weet dat iedere tandarts zegt dat het werk van de vorige prutswerk is, maar deze man is zo fijn. Door hem ben ik niet meer bang! Echt, ik lig volledig ontspannen in de stoel, dat is me nog nooit overkomen. Hij mag blijven!

Verder is het een hele gezellige maand, met veel lunches buiten de deur. Zo gingen we vandaag met de wandelklup een pannenkoek eten, na eerst een wandeling van zo'n anderhalf uur gemaakt te hebben. Dat dan weer wel! "Umm... Mirjam, ik weet niet of ik kan pinnen... Wil jij mijn pannenkoek eventueel voorschieten?" De vorige keer waren de dames hun portemonnee vergeten. Tuurlijk.. Van de week werd er een zomerlunch door het werk georganiseerd, ook leuk. Toch fijn dat het niet zo druk is. Maar toch maar even wat geld naar de lopende rekening overmaken...

Na de zomer gaat de hand weer op de knip. Maar dat het nu gewoon even kan, vind deze consuminderaaropbreak best lekker. O ja, nog een ding waar ik niet op ga bezuinigen: dit blog. Dit is namelijk mijn 500ste logje!! Iedereen nog een hele fijne zwoele zomerzondagavond gewenst (ik zit zalig in de bbqwalmen van de buren) en een fijne week! xxx