Tijd voor een nieuwe naam! Een naam die beter verwoordt wat je hier kunt verwachten. Ik blijf koken, lezen en schrijven. Maar ik ga jullie ook wat meer van mezelf laten zien. Mijn mening, visie en levensstijl. In al mijn tinten, zeker niet zwart-wit, wel lekker kleurrijk. De schoonheid van imperfectie. De kleine en toch grote dingen van het leven. Op avontuur in mijn Volkswagenbusje, ga je mee? X










Posts tonen met het label Facebook. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Facebook. Alle posts tonen

zaterdag 16 juli 2016

Over slow living, omnibussen en even geen social media


Slow living. Leven in het moment. Bewust zijn met je bezigheden en hoe je die doet. Focus. En niet ook nog gauw iets anders doen, even dat taakje verrichten, door de social media heen scrollen en hier en daar een like achterlaten.

Ik ben dus niet zo goed in die focus. Meestal lees ik drie boeken tegelijkertijd, stuur de oppas van Anne een appje over aankomende week (want stel je voor dat ik het vergeet) en check ik ook Facebook, Instagram en de rest nog even. En nog een keer.

Aan een kant vind ik het fijn om bezig te zijn, taken af te vinken, nuttig bezig te zijn geweest. De tijd gaat daardoor wel heel erg snel, ik heb continu het gevoel achter de tijd aan te rennen. Ik bedoel maar, het is al midden juli! Voor mijn gevoel is het pas lente. Nee, ik ga niet zeuren dat het wel herfst lijkt.

En dat terwijl ik het veel fijner vind om bewust met mijn tijd om te gaan. Op de bank met een boek, niet denken aan de was, de boodschappen en de veel te volle kledingkast. De tijd nemen om met de buurvrouw te praten over wat ons bezighoudt en niet stiekem naar huis te willen rennen om daar van alles te doen.

Dus laste ik laatst een social-media-vrije middag in. Op zondag. En ik genoot. Ik kookte extra lekker voor mezelf, ik schreef wat kaarten en ik las. Een superdikke omnibus met detectives van honderden jaren geleden. Geen zware kost, gewoon lekker ontspannen. Heerlijk.

Niet dat zo makkelijk ging, dat social-media-vrije bestaan. Het recept stond op internet. Oeps. Toch maar even naar de verkenner. Sommige adressen had ik in mijn adressenboekje, sommige niet. En als ik een hoofdstuk uit had, had ik de neiging gauw een rondje te doen op de social media. Zoals ik anders ook doe.

Tja. Die rondjes deed ik niet. De rest zocht ik toch maar even op. Heerlijk om daarna de foon weer weg te leggen! Slow living, ik houd er van. Dit gaan we vaker doen. Doe je mee? Of doe je dit al? Fijn weekend! X

zaterdag 18 juni 2016

Over verveling, LinkedIn en lunchafspraken.

Het wordt me regelmatig gevraagd: "En, verveel je al?" Nee, dus. Ik heb me nog geen seconde verveeld. Voordat ik boventallig verklaard werd, had ik wel verwacht dat ik me op een gegeven moment wat ongedurig zou gaan voelen. Misschien komt dat nog. Maar mezelf kennende, heb ik voor die tijd al lang weer een andere baan. Ik vermaak me thuis uitstekend. Altijd al, met een boek op de bank, bak thee erbij. Heerlijk.

Outplacement Bureau

En ik heb het nu wel over thuis zijn, maar dat ben ik amper. En ik zit al helemaal niet op de bank. Ik ben regelmatig de hort op, als in netwerken. Lunchen met oude bekenden of naar het outplacement bureau. Iedere twee weken ga ik naar mijn werkgroep. Een soort lotgenotengroepje, zeg maar. ;) We vertellen wat er goed gaat en waar we tegenaan lopen. We geven elkaar feedback en tips. Heel prettig en een goede stok achter de deur. Want die twee weken vliegen voorbij! Dan heb ik ook nog regelmatig contact met mijn coach, zij helpt mij helder te krijgen wat ik wil, wat ik goed kan en waar mijn krachten het beste tot recht komen. Wat dat is? Projectmanagement, het liefste in combinatie met mijn schrijven.

LinkedIn enzo

Dan volg ik ook nog regelmatig workshops en webinars, uiteraard allemaal met het doel zo snel mogelijk weer terug op de arbeidsmarkt te komen. Laatst was ik op de allereerste Digital Career Fair, voldoet mijn cv aan de eisen van de 21e eeuw en ziet mijn LinkedIn pagina ziet eruit om door een ringetje te halen. Inmiddels ben ik LinkedIn expert! Iemand hulp nodig? Laat het me vooral weten, ik help graag.

Plannen

Zo vragen vrienden regelmatig of ik iets wil afspreken. "Ja, leuk!" Alleen zit m'n agenda dus hartstikke vol. Tegenwoordig plan ik zelfs dagen vrij. Althans, ik houd dagen vrij. Waarop ik dus niets inplan. Zodat ik op die dagen achter de computer kan en mijn LinkedIn pagina kan bijwerken (minimaal een keer per week actief zijn, dat is het beste, liefst iedere dag), aan mijn marketing plan kan werken en een blog schrijven. Zoals vandaag dus!

Vrijwilligerswerk

Ik heb me ook eindelijk aangemeld als vrijwilliger. Binnen twee weken hoor ik of mijn stem goed genoeg is en dan kan ik aan de slag. Ook lees ik regelmatig een boek (vooruit, dan zit ik dus wel op de bank) om daar dan weer over te schrijven, onder andere voor De Gele Culturele. En Ogma natuurlijk. Ik help vrienden en bekenden met hun websites, Facebook en andere social media. Op taalgebied of op het creatieve vlak. Dus, vervelen? Geen tijd voor.

Fijn weekend allemaal! X

dinsdag 17 mei 2016

100 Real Days

Post jij ook alleen je allermooiste foto's op social media? Je weet wel, met dat prachtige groene gras, vele malen mooier dan bij de buren. Ik moet bekennen dat ik dat ook doe. Filtertje eroverheen, beetje bijsnijden... Niet omdat ik de hele wereld de indruk wil geven dat mijn leven FAN-TAS-TISCH is, heus niet. Ik vind het fijn om de positieve kant te benadrukken, om te genieten van de kleine dingen. Toegegeven, het biedt geen reëel beeld. Een tijd terug postte ik het hoogtepunt van de dag op Instagram, in het kader van #100happydays. Zelfde verhaal, voor de mindere dagen en momenten is geen plek. Nu is er een tegenbeweging: #100realdays. Geweldig! Met deze hashtag laat je de minder mooie kant van het leven zien. Of misschien niet zozeer minder mooi, maar gewoon, de normale dingen van alledag. De bergen was die maar niet willen verdwijnen, de hondendrol waar je met je nieuwe pumps bent ingestapt en die eieren die zijn aangebrand. Want zo is het leven natuurlijk ook. Dus, hierbij een paar #100realdays van mij voor jullie!


Hier stond dus VIES. Inmiddels is m'n auto alweer zo vies dat je het bijna niet meer kunt lezen. :) Met deze tekst had ik nog mazzel, bij de overburen hadden de vandalen allemaal vagina's getekend! Je zult daarmee maar op sollicitatiegesprek moeten... *Noot van de schrijfster: inmiddels is m'n barrel gewassen (heeft maar een jaar geduurd, ach), heerlijk! En nu gaan we het zo houden! Haha, alsof iemand dat gelooft.


Dit is by far de meest hysterische tuin die ik ooit gezien heb. Je zult hier maar naast wonen... Mijn buren zijn ook wel van de kitsch, zo liggen er nu twee rendieren op de vensterbank en waren ze in november al druk met de kerstversiering. Maar zo bont als hier hebben ze het nooit gemaakt. Leven en laten leven enzo, maar men... Mocht iemand dit kunstwerk met eigen ogen willen zien, dat kan in Weurt.


Jullie kennen die hippe bewegende foto's wel, toch? Met een lange sluitertijd wordt de persoon die langsloopt vaag. Vind ik tof! De amateurfotografe in mij deed afgelopen weekend ook een poging. Beetje jammer dat de wielrenner allang voorbij was toen m'n camera 'klik' zei.

Helaas. Dit recept van de Biokokkin werkte dus niet. Zowel qua looks als qua smaak. Wat het was? Snijbiet met champignons en een sausje van Boursin. Op een bedje van tricolore pasta. Dit kunt u dus niet bestellen bij mijn thuisrestaurant!

Proudly presenting my bookcase... Tja, als je kast al helemaal vol zit en je blijft maar potentiele parels vinden, dan moet je iets, he?

Hi! Jullie weten wel dat ik niet bepaald groene vingers heb, he? Nu deed er een onkruid zo goed z'n best dat ik benieuwd was hoe groot hij zou worden. Een experiment, zeg maar. Hij is gewoon groter dan ik! Nou ben ik maar 1.65, maar toch. Ik vind het knap.

Delen jullie je #100realdays ook een keer? Zou ik tof vinden! X

zondag 21 februari 2016

Miss Down Under went to, Random Name Generator en de uitslag van de Give Away

Ik bedacht me dat jullie Miss Down Under al een tijd niet meer gezien hadden, hier komt ze weer een keer. Enjoy!
 
In Nijmegen vind je echt overal bloemen!
 
Miss Down Under's voorbereiding op Valentijn.
 

Een spontane Down Under avec la petite Francaise! Nee hoor, we zijn niet gefocused op brokjes. Helemaal niet. 

Een alternatieve Down Under in de Kunsthal. Met Russisch retro meubilair.


Hartjeswandeling met Anne.


Grappig, ik wilde zo'n number picking ding op het web de uitslag laten bepalen van de give away. Kwam ik terecht bij een random name generator. Hu? Dat is een site die namen voor je uitzoekt. Wat je daaraan hebt? Schijnt handig te zijn voor schrijver, als je namen voor je karakters zoekt. Ah... Je hebt er niks aan, maar dit waren de namen die bij mij verschenen:

Eunice Montgomery
Claire Wright
Lois Dean
 
Vooral handig als je boek zich in Amerika afspeelt. Geen idee of er ook Nederlandse sites hiervoor zijn. Anyway! De uitslag van de give away dus. Het kaartje voor het Feel Good en Shop Event gaat naar.... klik hier. Van harte! Stuur je me even je mailadres en de dag waarop je naar Veghel wil komen?

donderdag 31 december 2015

Vooruit dan maar...

Net als de rest van bloggend Nederland (en de rest van de wereld, vrees ik), toch maar een terugblik op 2015. Ja, ik weet het, ik klink vast als grumpy cat. Het is ook niet alsof dit moet en ook niet alsof jullie me nooit meer aankijken lezen als ik het niet doe ofzo. Dus geen idee waarom dit nu zo'n ding is. Maar goed.

In 2015 las ik bijna 100 boeken. Niet dat aantallen belangrijk zijn ofzo. ;) Er komt nog een overzicht met de boeken die ik in december las en mijn "best of". Ik ga hier niet meer bijhouden wat ik in 2016 lees, dat kunnen jullie op Instagram vinden met mijn hashtag #mirjamleestin2016. En natuurlijk kunnen jullie mijn boekenschrijfsels op Ogma vinden.

Ook was de Biokokkin erg actief. Geen idee hoeveel gerechten ik bereidde, maar het was fijn! Tof ook om te merken hoe niet alleen de gerechten lekkerder werden, maar ook m'n foto's mooier en beter. Natuurlijk ga ik door met koken. En als ik er aan denk, zal ik de foto's ook vaker hier posten. Met bereidingswijze. :)

De laatste maanden postte ik hier ieder weekend. Op Facebook en Instagram was ik als Mirjam Down Under te vinden en ook voor Cardcetera schreef ik een maandelijks blog. Dat blijf ik natuurlijk doen! Sinds kort ben ik als MirjamvanElst1 te vinden op Twitter. Nog even uitvinden hoe ik daar het beste mee kan omgaan. Voor Ogma ga ik over mijn vrij aanzienlijke boekenverslaving bloggen. Ogma wordt ontzettend tof, komt allen kijken! We zouden morgen 'live' gaan, maar we konden niet wachten... En.... op 11 en 12 maart ben ik te vinden op het Feel Good and Shop Event. Dat wordt zo leuk! 2016 druk? Welnee!

Ook had ik een baan. En die verloor ik. Tja. Nu heb ik er dus geen. Tenzij je het zoeken naar een andere baan een baan noemt. En het bloggen. En het netwerken. En koffie drinken. En plannen maken. 2016 druk? Welnee!

Iemand nog goede voornemens? Of slechte? :) Ik wel, daarover meer later. Ik hoop dat 2016 goed voor jullie zal zijn en als dat onverhoopt niet het geval is, dat jullie dan lieve menen om jullie heen hebben met wie je dat kan delen. Liefs en tot snel! X

vrijdag 23 oktober 2015

Memory Lane

Vorige week werd me op Facebook gevraagd om zeven dagen lang een track uit mijn jeugd te delen. Dat wilde ik wel. Het was de bedoeling om dan ook iemand anders uit te nodigen dit te doen. En dat werd me toch leuk! Echt een feest der herkenning. Ik dacht dat jullie het ook wel leuk zouden vinden om een 'flavour' van mijn jeugd te krijgen, hier komt dus mijn top zeven! Volledig willekeurig enzo:

Dennie Christian, Guust Flater & De Marsupilami - Wij zijn twee vrienden.
https://www.youtube.com/watch?v=FMbFsuZXkKQ&feature=player_embedded
Te erg, ik weet het.. Maar goed, dit is mijn fun list, niet mijn elevator pitch. ;) En geef toe, hier word je toch blij van? :)

De man die me liet horen wat echt goede muziek is! Prince - 1999.
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=1Lmq6RDn5O8
Op Facebook deelde ik Purple Rain, het nummer waar het voor mij allemaal mee begon. Maar omdat ik dat nummer hier een tijdje terug al deelde, is hierbij Cream!

Aangezien je eerste gekochte singeltje een big deal schijnt te zijn, dit is die van mij: Miss Jackson met What have you done for me lately.
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=r9uizdKZAGE#t=0
Those moves! Dit nummer heb ik zo vaak gedraaid... En hard! Vonden de buren heel fijn. :)

George Michael - I want your sex. O George....
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=r3AP26ywQsQ#t=0

En dan het ultieme nostalgieliedje: Van Halen - Jump. Veertien, voor het eerst naar de disco, wat voelde ik me volwassen. Those were the days!
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=SwYN7mTi6HM#t=0

En omdat fout best lekker kan zijn: Vader Abraham met z'n Smurfen.
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=gnYggJwvALo#t=0
Geen commentaar verder.

En dan mijn laatste: Under the Bridge van de Peppers
https://youtu.be/lwlogyj7nFE?t=21
In 1993 ging ik met onze klas voor het eerst naar Rusland. Een memorabele trip... Ik kan me de kakkerlakken in het hotel in Moskou nog goed voor de geest halen. De locatie in Kirov was weliswaar kakkerlakkenvrij, maar er was niets te doen. We zaten in de middle of nowhere in Rusland. 's Ochtends hadden we Russische les, maar 's middags en 's avonds waren we op onszelf aangewezen. Dat betekende dus wodka drinken bij het kampvuur en liedjes zingen. Dit nummer dus!

Ik realiseer me nu dat ik Madonna vergeten ben, slecht! Gauw er nog bij.
https://www.youtube.com/watch?v=zHW5RVvg2v4&feature=player_embedded#t=0

Wat was het leuk om dit te delen! Opeens kwamen de Pet Shop Boys weer voorbij, Whitney Houston in haar goede jaren, Meatloaf (wie is daar niet mee opgegroeid??), ABC, Falco... Heerlijk, ik zat zo weer op m'n zolderkamertje bandjes op te nemen. Over jeugdsentiment gesproken. Wie wil er zijn of haar jeugdliefdes delen? Lijkt me leuk!

O ja, ik wilde de filmpjes meteen in beeld laten verschijnen. Geen idee hoe dat moet... Vandaar de links. Mocht iemand het weten en tijd hebben om het uit te leggen, graag! X

zondag 20 september 2015

Projecten

En, lekker aan het genieten van een vrije zondag? Hier in de Kaza doen we rustig aan, prima zo, na een aantal weken vol afspraken. Grappig dat jullie mijn programma wat aan de drukke kant vonden. Dat had ik zelf niet helemaal door.. En ik had nog niet eens verteld over alle Challenges die ik deed / aan het doen ben! Bij dezen dus...

Iedere ochtend mediteer ik tien minuten. Heel fijn om de dag in rust beginnen en niet met de mobiel. Hoewel me dat niet iedere dag lukt. De blinkende icoontjes van Facebook en Instagram zijn toch wel erg verleidelijk. Even checken! Maar goed, normaal zit ik tien minuten in stilte met een app. Dat begon toch wel wat saai te worden. De app die ik gebruikte, was alleen muziek, geen geleide meditatie. Dat doe ik 's avonds, een klein half uur. Nu las ik op Facebook over een Meditatie Challenge, iedere dag zou je een link naar een meditatie krijgen, plus een werkboek, een affirmatie en een filmpje. Leuk! Die Challenge is inmiddels afgerond, het was wel verfrissend om een keer een ander soort meditatie te doen. Ik werd weer wakker geschud. Het was niet helemaal mijn ding, een heel enthousiaste dame die me 's ochtends om zes uur (vooruit, half zeven) bijzonder opgewekt en blij wakker gilde. En alle cadeautjes van partners die weggegeven werden, hadden van mij ook niet gehoeven. Het had daardoor wel watweg  van een groot reclamecircus. Maar goed, de meditatiesessies waren okay, fijn om een andere aanpak mee te maken. Ik heb nu een andere app met korte meditatiesessies gedownload, eens kijken wat dat is.

Ook via Facebook stuitte ik op de Plank Challenge. Schijnt een megarage te zijn. Zou zomaar kunnen, heb ik even gemist. In het kort: je doet een maand lang iedere dag de Plank, een yoga-oefening. Je bouwt het op van twintig seconden tot vijf minuten. Leuk! Appeltje eitje, dacht ik, die oefening ken ik van de yoga, dat kan ik. Ja..... Die eerste dagen was het inderdaad geen probleem. Inmiddels zit ik op negentig seconden en dat is best lang. En zwaar! Nu is het zo dat je drie dagen achter elkaar hetzelfde aantal seconden doet. Die eerste dag is heul zwaar, de tweede dag al een stuk makkelijker en de derde dag, ach.. Nou ja, zo makkelijk is het nou ook weer niet. Wel heel leuk om te doen. Je schijnt er megastrak van te worden. Dat moet ik nog zien. Van de week had ik wel spierpijn, dus het doet in ieder geval wel iets. Toch fijn, is anders zo zonde van de moeite, toch?

En ja, via Facebook doe ik mee aan nog een Challenge. Het lijkt wel een thema.. Het is de 15 dagen schrijven challenge. Ik loop gruwelijk achter, hij is eigenlijk al afgelopen, maar het is zo leuk om te doen! Je krijgt iedere dag een opdracht waardoor je echt 'outside the box' gaat. Je associeert met woorden, gedachtes, geuren... Heel erg tof om te doen! Het doet me erg denken aan de cursus die ik een paar jaar geleden deed. Mocht iemand interesse hebben, tik "15 dagen schrijven challenge" in op Facebook en je ziet de opdrachten vanzelf.

Als we het dan toch over schrijven hebben... Ik schreef weer gastblogs voor Cardcetera. Over het sturen van post natuurlijk! Je kunt ze hier http://www.cardcetera.com/index.php/2015/09/gastblog-mirjam-fake-it-til-you-make-it/?lang=nl en hier http://www.cardcetera.com/index.php/2015/08/gastblog-mirjam-staycation-groetjes-uit-balkonia/?lang=nl vinden. Leuk als je even gaat kijken!

Dat is nog niet alles. Ik ben een brief aan mezelf aan het schrijven. Weer zo'n mooi project! Het is gebaseerd op het project van een Amerikaanse docent, hij gaf zijn studenten de opdracht een brief te schrijven van tien kantjes. Hij zou die brief na twintig jaar retourneren. En dat doet hij ook, zijn hele huis staat vol met brieven. In twintig jaar tijd kun je behoorlijk wat brieven verzamelen.. Ook al zijn zijn studenten verhuisd, het maakt niet uit, ze krijgen hun brief terug. Er komt heel wat speurwerk aan te pas! Naar aanleiding van dit filmpje, startte Met Aandacht een soortgelijk project. Je schrijft een brief aan jezelf, maakt niet uit hoeveel kantjes en je stuurt hem naar haar. Jij geeft aan wanneer je hem terug wil hebben. Tof, he? Ik ben helemaal niet zo bezig met de toekomst, althans, als iemand me vraagt waar ik over vijf of tien jaar wil staan, dan moet ik toch even flink nadenken.... Maar nu ben ik toch wel erg nieuwsgierig geworden. Wie ben ik over vijf jaar, als er een brief met een heel bekend handschrift op de mat valt?


Anne en ik doen weer een cursus! Net als de andere leden van ons wandelklupje vond ik het wel weer tijd voor iets actiefs. Want sinds de gehoorzaamheidscursus afgelopen is, wandelen Anne en ik gezellig iedere maand met ons kluppie. Maar verder doen we bar weinig niets. Oftewel, we hangen heel relaxed samen op de bank. Nou zou je kunnen denken dat je daar ook je relatie mee onderhoudt. Maar dat is dus niet zo. Madam vindt het allemaal wel prima en ik ben ook niet enorm gemotiveerd. Maar nu niet meer! Sinds vorige week doen we de cursus "Coordinatie en Balans". En dat is leuk! Het is de bedoeling dat de hond zelfvertrouwen opbouwt (niet dat Anne dat echt nodig heeft, maar goed..), dat ze fysiek sterker worden en dat de relatie tussen hond en eigenaar verbetert. Dat doe je door diverse oefeningen, zoals deze. Anne stond natuurlijk in een keer perfect op dit krukje. :) Uiteindelijk moeten ze een rondje draaien op het krukje. Voorpootjes blijven stil staan, alleen de achterpootjes draaien. Dat kan ze nog niet. ;)

Mocht iemand zich afvragen waar ik de tijd vandaan haal voor al deze projecten. ) Het gaat een stuk beter met het slapen! Ik ben er nog niet helemaal, ik word nog wel wakker gedurende de nacht, maar ik zit er niet meer zo mee. Het lukt me best goed om te ontspannen, ik heb al een tijdje niet meer om vier uur 's nachts op de bank gezeten met een boek. Heerlijk. Afkloppen! Ik ga nu ook pas naar bed als ik moe ben. Daardoor zit er vaak gewoon een uur meer in de dag. Winwinsituatie!

En dan ga ik nu de #Biokokkin aan het werk zetten. Fijne avond altesaam! X

zondag 9 augustus 2015

500

Zomervakantie! Voor mij niet hoor, ik werk braaf door tot oktober. Niet erg, ik heb het vakantiegevoel toch wel. Veel van de collega's zijn er niet, en hoewel het betekent dat ik flink wat van hun shit op mijn bordje (excusez le mot) heb gekregen de laatste tijd, zijn er nu zoveel mensen weg dat er veel zaken niet door kunnen gaan. Het is warm en benauwd in de containers (ons tijdelijke onderkomen), dus het tempo ligt een stuk lager dan anders. Het gaat gewoon niet anders. En omdat mijn vakantie al in mei was, heb ik mijn backlog al lang weggewerkt. Ik hoef me ook niet over de kop te werken voor mijn aankomende vakantie, ik heb het allemaal onder controle. Een heerlijk gevoel!

Wat ik bepaald niet onder controle heb, is m'n consuminderen. Oftewel, m'n consumeergedrag. Ik heb een verslaving ontwikkeld aan het on-line kopen van vintage (naja.... tweedehands dus) jurkjes. Een tijd terug stond er een geweldig jurkje op Instagram (jaja, daar worden niet alleen leuke foto's gepost, er is daar ook een levendige handel in van alles!), voor bijna nix. In mijn maat. Maar ja, net weg. Zo begon het. Inmiddels kijk ik regelmatig (iedere dag dus) op #instagramverkoophoek, #instaverkoop en #instagramkoopjeshoek. Maar ook #vintagejurk en #retrokleding pik ik even mee.

En ook op Marktplaats ben ik te vinden. Retro jurk en vintage jurk bekijk ik, net als King Louis XS en Tante Betsy (ben ook aangestoken door het virus! :)) XS. De postbode is hier inmiddels kind aan huis (en bij de overburen, zij zijn zo vriendelijk om de pakjes van de hele straat aan te nemen). Goed voor de zaken van PostNL! En ook heb ik een hele leuke online winkel via Facebook ontdekt, met allerlei nieuwe, vintage look, kleding. De prijzen zijn wel helemaal van nu. ;)

M'n moeder is helemaal niet blij met m'n nieuwe hobby. Het komt nog wel eens voor dat de nieuwe vondst net niet helemaal past. Toch te groot, of te lang. Te klein! Dat is me tot nu toe een keer overkomen, dat jurkje heb ik via Marktplaats weer verpatst. Maar die andere jurkjes heeft m'n moeder dus vermaakt. Tot haar grote ongenoegen.Terecht natuurlijk, want om een rits drie keer uit een jurk te moeten halen, is gewoon rotwerk. Als een coupeuse dat had moeten doen, waren mijn koopjes natuurlijk wel erg duur geworden. Ik durf dus niet meer zo goed... Maar goed, kijken kost nix!

Nou was er laatst (of nog steeds, geloof ik) uitverkoop bij de Hema. En ik had nieuw ondergoed nodig, mijn oude spul kon echt niet. Ook de caissière vond dat ik heel goed geslaagd was. :) Wisten jullie trouwens dat je een bh eigenlijk maar drie maanden moet dragen? Zal best, maar dat doen we toch maar niet. Trouwens, volgens een ander onderzoek hoef je helemaal geen bh te dragen. Je borsten corrigeren zichzelf met maar liefst zeven millimeter per jaar. Echt waar! De link naar dit onderzoek postte ik bij een consimindergroep, onder het motto: "Nog meer de deur uit!" Grapje.. Nou, nee dus. Tientallen reacties van grootgeschapen dames (met bhmaat en al, altijd al willen weten) over potloodtesten, hangende theezakjes en aanverwante artikelen. Mocht iemand het interessant vinden; die van mij gaan niet weg, tenzij ze uitgelubberd zijn. Ik vind ondergoed namelijk gewoon mooi. Dus.

Mijn grootste aanschaf van deze maand? Mijn brug. Speciaal voor mij gemaakt, one of a kind! Dankzij de zorgverzekering was het een koopje van slechts een paar honderd euro... Niet erg, ik ben er heel erg blij mee. Na een dag was ik al helemaal gewend en zo fijn dat mijn gat in mijn smoelwerk weer weg is. Heb ik maar twee jaar mee gelopen, tenslotte. Waarom zo lang? Door het gedoe met deze kies ben ik eindelijk weggegaan bij de tandarts waar ik mijn hele leven al patiënt was. En waar ik iedere keer de behandelkamer uit rende zodra ik klaar was. Mijn nieuwe tandarts wilde de boel eerst goed op orde hebben voordat de brug gezet zou worden. Ik weet dat iedere tandarts zegt dat het werk van de vorige prutswerk is, maar deze man is zo fijn. Door hem ben ik niet meer bang! Echt, ik lig volledig ontspannen in de stoel, dat is me nog nooit overkomen. Hij mag blijven!

Verder is het een hele gezellige maand, met veel lunches buiten de deur. Zo gingen we vandaag met de wandelklup een pannenkoek eten, na eerst een wandeling van zo'n anderhalf uur gemaakt te hebben. Dat dan weer wel! "Umm... Mirjam, ik weet niet of ik kan pinnen... Wil jij mijn pannenkoek eventueel voorschieten?" De vorige keer waren de dames hun portemonnee vergeten. Tuurlijk.. Van de week werd er een zomerlunch door het werk georganiseerd, ook leuk. Toch fijn dat het niet zo druk is. Maar toch maar even wat geld naar de lopende rekening overmaken...

Na de zomer gaat de hand weer op de knip. Maar dat het nu gewoon even kan, vind deze consuminderaaropbreak best lekker. O ja, nog een ding waar ik niet op ga bezuinigen: dit blog. Dit is namelijk mijn 500ste logje!! Iedereen nog een hele fijne zwoele zomerzondagavond gewenst (ik zit zalig in de bbqwalmen van de buren) en een fijne week! xxx