Mirjam mijmert..

Zo, wat een weer! Een beetje regen vind ik nooit zo erg, maar de hoeveelheden van vandaag en gisteren zijn wel wat overdreven. Een beetje minder mag best weergoden! Gelukkig had ik dit weekend geen buitenactiviteiten gepland. Bovendien zijn die regenbuien een heel goede reden om me nog een keer om te draaien en de krant nog uitgebreider in bed te lezen. Zeker als je consequent om voor zessen wakker bent, mag dat best. Anders ook wel, maar goed.

De afgelopen twee weekenden waren zo leuk! Eerst had ik Miss Creatuurtje (echt even op haar blog kijken, ze heeft een prachtige impressie gemaakt) op bezoek, ze ging op tournee bij haar Noorderburen. :) Ik blijf het opvallend vinden, hoe sociaal de social media kunnen zijn. Mooi! Hoewel we doodgewone dingen (ook een tof project in blogland) deden, was het toch heel bijzonder. De gesprekken waren goed, het eten was lekker, de kringloopgelukjes leuk. En wat ook zo leuk is, is om je eigen wereldje door de ogen van een ander te zien. Voor herhaling vatbaar!

Het weekend erop was mijn moeder jarig. Ik ben niet zo'n fan van familieverjaardagen, maar ja, dit was een kroonjaar, dan kan zelfs het zwarte schaap van de familie niet wegblijven. Zo'n dag maakt weer heel duidelijk waarom ik weggegaan ben. En niet meer terug wil. De kleindorpse mentaliteit is de mijne niet. Maar goed, ik heb mijn mams blij gemaakt met mijn aanwezigheid en op mijn verbazing over bepaalde meningen en de stelligheid waarmee deze uitgesproken werden na, was het ook heel leuk om mensen uit mijn verleden weer te treffen. Ook heel bijzonder: er was iemand bang voor Miss Anne, ha! Best wel tevreden met mezelf zat ik weer in de auto naar huis.

De dag daarna ging ik met Zusje naar de Feelgood Beurs in Veghel. Eindelijk eens iets leuks in de buurt! Nou ben ik niet van de beurzen en al helemaal niet van het gegraai naar alle freebies. Een keer eerder ben ik op een beurs geweest en daarna heb ik besloten: nooit meer. Wat ik dan wel leuk vind? Op de bank, met een boek. :) Waarschijnlijk heb ik in mijn jeugd op de markt in Nijmegen een trauma opgelopen. De lappenkraam, verschrikkelijk! Daar mocht je je beoogde aankopen geen seconde loslaten, anders was je ze kwijt. Voorgoed. Maar goed, de Feelgood Beurs dus. Die was me toch leuk! Niet heel groot, dus geen zere voeten. Maar liefst een goodiebag gescoord. Met jaja, een leren voetbal. Hmm.... Zo schattig, we wilden die goodiebag ergens dumpen. Geen zin om een sleutelhanger en brochures over een Franse auto die ik toch niet win, mee naar huis te nemen. De bal was al aan Zusje gegeven. Ben tenslotte aan het minimaliseren. Heel subtiel lieten we de tas dus onder een tafel staan. "Mevrouw, mevrouw!" Een lieve dame die vlak bij ons zat, had gezien dat we onze tas vergeten waren. Ondankbare schepsels dat we waren, probeerden we haar te negeren. Tevergeefs, ze kwam ons zelfs achterna. Superlief, toch? Ik bedoel maar. Ik heb me zo goed vermaakt dat ik me daar de hele dag over verbaasd heb. Nog steeds, eigenlijk. Ik krijg niet betaald voor dit stukje (mag best lieve mensen van de organisatie, ik doe daar niet moeilijk over), maar U snapt dat als deze beurshater met angst voor graaiende mensenmassa's met harde ellebogen en zere voeten het leuk heeft gehad... Dan was het echt leuk.

Verder gaat het hier goed, er wordt volop gemediteerd, gedeclutterd en gegeven. Waarover binnenkort meer! Voor nu wens ik jullie een veilige zondagavond. Niet wegwaaien!

Mirjam's Minimalisme :)

Een tijd terug vertelde een collega dat ze naar de ijzerboer was geweest, om oude computeronderdelen e.d. te dumpen. Daarna liep ik door mijn huis en viel mijn oog op een ijzeren trapje. Verroest, best wel zwaar. En ik heb nog een hoger trapje en zo'n Zweeds opstapje. Ben maar 165 centimetertjes he? :) Kortom: ik zou ook gaan. Gisteren was het eindelijk zover, best een ervaring. Van te voren nog even gebeld, ik kon gewoon komen. Okay dan. Van Tom kreeg ik eerst een tour over het industrieterrein, altijd fijn. IJzerboer was dus verhuisd. Goed... Naar binnen, of ik daar m'n trappie mocht afleveren. Jazeker! Voor het plaatje: ik stond daar in m'n fiftiesjas, rode laarsjes met hakkies. Trappie uitgeladen, overhandigd aan de weegmeneer. Trappie werd gewogen, briefje werd ingevuld. Meneer was zo vriendelijk om met mij mee te lopen naar het kantoortje. Voor mij stond iemand die bijna 500 Euro overhandigd kreeg. Wow! Een aardig zakcentje, grapten we met z'n allen. Mijn briefje werd bekeken, de calculator werd erbij gepakt. Ze wilden m'n adres weten voor de administratie. En even rekende ik mezelf rijk, want voor mijn trapje werd maar liefst 65...... cent geteld! Jullie snappen dat we daar met z'n allen hartelijk om hebben gelachen. Goed, een illusie armer (zal ik daar ook een punt voor tellen? ;)), maar wel een feelgood moment rijker. En een startkapitaaltje, natuurlijk. :) Groetjes, fijne vrijdag allemaal!

PS Startkapitaal is overigens alweer uitgegeven, want de kringloop zit vlakbij de ijzerboer en ik vrees dat ik ook weer een verslaving rijker ben... Waarover meer later! X

Mirjam geeft in 2015

Hallo allemaal! Lekker aan het genieten van het weekend? Hierbij een update van Mirjam Geeft. Het was mijn bedoeling om iedere week iets te geven. Nou, dat bevalt dus helemaal niet. Mij, althans. ;) Ik merk dat het spontane er helemaal af is. Als ik de ene week iets geef, 'mag' ik de week daarop pas weer iets doen. Dat was niet de bedoeling! Kortom, de focus is er af, het komt zoals het komt. En dan komt het altijd wel. :)

Zo heb ik mezelf een nieuwe foon gegeven. Nou ja, mijn abonnement liep af en mijn batterij had z'n beste dagen wel achter zich liggen. Nou heb ik een gloeiende hekel aan dit soort dingen regelen. Ik heb daar geen verstand van, ik wil daar ook geen verstand van hebben, zo'n ding moet het gewoon doen. Maar ja.. En dan sta je tegenover een verkoper die natuurlijk graag geld verdient. Z'n goed recht, maar ik wens ook niet afgezet te worden. U begrijpt: spanningsveld. Maar, goed gegaan, een nieuwe foon, niet het nieuwste model, waardoor ik een bedrag bespaar ter waarde van een leuk etentje. En dat is alleen ten opzichte van het nieuwere model, ten opzichte van m'n oude foon bespaar ik nog veel meer! Heb ik mezelf toch mooi gegeven. :)

Zo kreeg Mim de attributen voor een girlz night in. Oftewel, chocolade, een maskertje en een boek. En een theedoek. Maar dan wel met een geweldige slogan! Een Oekrainse collega die me altijd helpt met Excel (ik ben best goed met Excel, maar we hebben een file.... Verschrikkelijk!) krijgt zijn favoriete snack van me: stroopwafels. En omdat ik weet hoe dat gaat als je 1 verpakking krijgt. Die deel je natuurlijk braaf met je collega's. Dus heb ik 2 pakjes gestuurd :)

Verder heb ik me aangemeld als beenmergdonor. Ik moet alleen nog even twee wattenstaafjes in m'n mond doen, dertig seconden lang ronddraaien en dan laten drogen. En terugsturen. De manier waarop beenmerg afgenomen wordt, is gewijzigd. Het kan tegenwoordig ook uit je bloed gehaald worden. Dat is natuurlijk veel minder pijnlijk dan als er naar beenmerg geboord wordt. Dat was bij mij ook wel een hele grote pre, of ik me anders aangemeld zou hebben.... Via Facebook kun je delen dat je donor bent geworden, uiteraard in de hoop dat nog meer donoren zich aanmelden. Dat is bij mij niet gebeurd, althans niet dat ik weet. Maar ik hoorde wel dat een neef van me (ik heb er veel, ik kom uit een grote Katholieke familie, dus ik heb met lang niet allemaal contact) een chronische vorm van leukemie heeft. De vorm waarbij je uiteindelijk een beenmergtransplantatie nodig hebt. Heftig..

Mezelf gaf ik een leger huis (jaja, het blijft rommelen hier) en de Little Free Library kreeg weer een pens boeken te verstouwen. Heerlijk! Normaal heb ik behoorlijk veel rommeltjes in de gang staan en liggen. Die zijn dan op weg naar een beter leven elders en als ik er bijna over struikel, dan vergeet ik ze zeker niet. Nu zijn ze opgeruimd en dat voelt zo goed. Ook zo fijn dat de boeken die ik jaren geleden kocht en echt nog wel een keer ging lezen, maar waar het alsmaar niet van kwam, nu weg zijn en me zielig in kast aanstaarden, nu weg zijn. Op naar iemand die ze vast wel wil lezen!

Dan wens ik jullie nog een heel fijn weekend, hopelijk met een beetje meer zon. Zou fijn zijn! Geniet ervan, tot snel. x

Broertje in Udenhout

Laatst had ik een brainwave. Natuurlijk in het midden van de nacht, altijd fijn. Hoewel ik ze ook nog wel eens onder de douche heb. :) Ik realiseerde me dat ik Broertje's naam nog niet opgezocht had op internet. Wel de achternaam, Nillesen, gecombineerd met Groesbeek, de plaatsnaam. Dan komt er een sepiakleurige foto tevoorschijn die gemaakt is ter ere van de thuiskomst van een soldaat in1950. Broertje zelf staat er niet op, maar wel "Knil van Jenje Nillesen", een andere broer van oma! En nu dat ik de tekst bij de foto beter lees, zie ik dat zijn vrouw er ook op staat en hun kinderen. Neefjes en een nichtje van mijn moeder.

Maar als ik Broertje's volledige naam ingeef, dan kom ik op een site voor genealogie terecht. En daar staat hij gewoon. Met naam, geboortedatum en sterfdatum. En waar hij overleden is en wanneer hij begraven is. En dat wilde de GGZ niet prijsgeven. Hmm.. Niet alleen Broertje staat erop, maar ook oma en al hun broers en zussen. Nog een verrassing: een zusje dat maar een jaar oud werd. Ze overleed in 1908, haar naamgenootje werd in hetzelfde jaar geboren. Heel normaal in die tijd, ik weet het. Maar toch, het doet wat luguber aan. Mijn overgrootouders waren zowiezo niet heel origineel in hun naamgeving, zo heette mijn oma Anna Maria, zij werd Marie genoemd. Het zusje dat onder haar kwam, heette Maria Anna en zij werd Antje genoemd. :)

Er staat zelfs een copie van de overlijdensacte op de site. Daarop staat dat Broertje in 1944 is komen te overlijden in Udenhout en daar ook begraven is. Dat betekent dat hij met de evacuatie van Huize Padua in Boekel naar Huize Assisie is gegaan. Op de site van de Heemkundekring van Boekel stond dat er nog wat patiënten terug zijn gegaan, de 'goeden'. Omdat Broertje toen rond de dertig was, dacht ik dat hij daar misschien bij hoorde, maar nee.

Hoera, gevonden dus! Een rare gewaarwording, iemand die al zo lang kwijt is, staat zomaar op het wereldwijde web. Heel fijn dat iemand de moeite genomen heeft om dit allemaal uit te zoeken. Degene die dit gedaan heeft, woont in Twente en is dus heel ver weg familie. Bijzonder.. En triest. Oma heeft zich haar hele verdere leven afgevraagd wat er met haar jongere broertje gebeurd is.

Nu dat ik deze informatie heb, wil ik meer weten. Zou het graf er nog zijn? Waarschijnlijk niet, het is al zo lang geleden. Maar van de andere kant, ik heb al zo veel meer informatie gevonden dan ik verwachtte, ik ga het gewoon proberen. Natuurlijk bestaan er ook sites waarop je kunt kijken waar iemand begraven is. Geen hits. Daar denken we nog even over na.

Mochten jullie het leuk vinden, dit is de foto van de thuiskomst van Martien Zillesen, waar mijn oudoom en zijn gezin op staat: klik En hier staat de overlijdensacte van Broertje: klik.

Dan wens ik jullie een heel fijn weekend, geniet van het zonnetje! En volgende keer meer over Broertje. :)

Mirjam las in februari

Dank voor jullie leuke reacties op mijn vorige "Mirjam leest". Het klopt dat mijn leeslijst behoorlijk divers is. Zoals ik de vorige keer al aangaf, stimuleert het bijhouden me enorm. Boeken die ik in de loop van de jaren verzameld heb, komen nu de kast uit. Van die boeken die ik ooit nog een keer wilde (her)lezen, maar waarvoor ik nooit tijd had maakte. Dit voelt goed!

Goed, hier komt februari:

1. Afke's Tiental van Nynke van Hichtum. Heerlijk, om weer ondergedompeld te zijn in een kinderboek! Wat een bijzondere vrouw was Nynke van Hichtum, om meer over haar te weten te komen, kijk hier.
2. Held van Beroep - Adrian Jaeggi. Mwah... Het begon veelbelovend en er zaten echt wel grappige stukjes in, zoals de moeder van de hoofdpersoon die na haar overleden een zeemansgraf kreeg in de dakkoffer van de auto, maar verder... Nee. http://www.nieuwamsterdam.nl/held-van-beroep
3. De Spaanse Minnaar - Joanne Trollope. Leuk, niet hoogdravend, gewoon lekker ontspannen. De Spaanse Minaar speelt zich in Andalucie af, een fijne streek in Spanje, leuk om zo weer even te genieten van het zalige eten en het mooie weer! .http://www.bol.com/nl/p/de-spaanse-minnaar/1001004001519219/
4. Op reis met Anton Pieck. Een kringloopgelukje! Ik ben gek op Anton Pieck, ik vind zijn werk zo mooi gemaakt! Het boek is in de jaren 70 geschreven en eerlijk gezegd best een beetje saai. Je merkt gewoon dat de tijden veranderd zijn en onze schrijfstijl dus ook. Maar.. De tekeningen van Anton Pieck blijven prachtig. En, het boek is nog gesigneerd ook!
5. Het Pauperparadijs - Suzanna Jansen. In een woord: geweldig. Vooruit, nog een woord: lezen! http://www.suzannajansen.nl/index.php?id=30
6. Verwante stemmen - Vikram Seth. Dit boek stond jaren bij me in de tekst. Ooit begon ik eraan, vol verwachting. Bleek dat ik een heel ander boek in gedachten had en niet zo vreemd, Verwante Stemmen viel dus tegen. Totdat ik er deze maand opnieuw in begon. Misschien waren mijn verwachtingen wel zo laaggespannen, dat het alleen maar kon meevallen. Maar... Prachtig! Even doorbijten door de vele muziektermen, maar als je daar eenmaal doorheen bent: Aanrader. http://nrcboeken.vorige.nrc.nl/recensie/muziek-is-me-dierbaarder-dan-taal
7. Oom Willibrord - Jan Terlouw. Invaljuf Rini las op de lagere school Pjotr van Jan Terlouw voor, zo spannend vond ik dat.. Helemaal omdat we iedere keer zo lang moesten wachten op het vervolg! Ik denk dat dit het begin van mijn fascinatie met Rusland is geweest. Oom Willibrord kende ik nog niet, ik vond hem in de Little Free Library. Leuk! http://www.lemniscaat.nl/Jeugd/Kinder-%20en%20jeugdboeken/titels/9789060694596/Oom%20Willibrord
8. Het negende schrift van Maya - Isabel Allende. Paula van Isabel Allende is een van mijn favoriete boeken, maar dit... Nee. Ik vind het gekunsteld, op mij komt het als een kunstje over. http://www.cultuurbewust.nl/boeken/recensie_chileense-geschiedenis-vermengt-met-hedendaagse-verslavingsproblematiek-in-het-negende-schrift-van-maya
9. Ronja de Roversdochter - Astrid Lindgren. Heerlijk, nostalgie! Speciaal voor #Mirjamleestin2015 besteld via mijn favoriete boekensite, Marktplaats dus. :)http://nl.wikipedia.org/wiki/Ronja_de_roversdochter
10. Zen voor Leken - Henk Coelman. Vorige week tijdens de stiltedag werd dit boek genoemd als een goede introductie in zenboeddhisme en zenmeditatie. En ja hoor, op Marktplaats stond het voor een fijn prijsje. Ik heb het inmiddels bijna uit, het is prettig en boeiend geschreven. Nu zou ik hier graag een scherpe analyse met diepe inzichten plaatsen, maar zover ben ik nog niet. Mijn hoofd zit er vol mee, maar daar blijft het nog even bij. Wordt vervolgd!

Dan wens ik jullie een hele fijne maart, let the spring begin! Veel liefs, M

Verder op zoek

Zo, de computer maar weer eens aangezwengeld, zodat ik jullie kan vertellen hoe het met Broertje gaat. Nogmaals, leve het internet! En alle mensen die er zoveel informatie opgezet hebben. De dingen waar ik wat aan heb, he? Heel veel andere dingen mag men achterwege laten, maar goed.

Maar eerst: mijn verzoek om inzage in het dossier. Ik was helemaal in mijn nopjes toen ik zag dat het archief van Huize Padua in Boekel in te zien was. Appeltje eitje, dacht ik. Formaliteit. Nee dus. GGZ Oost Brabant (waar Huize Padua onderdeel van is) gaf aan dat het medisch beroepsgeheim 'over het graf heen' werkt en ze mij dus geen toegang kunnen verstrekken. Nou wordt er op tv wel vaker over het beroepsgeheim gesproken (okay, CSI enzo, maar dat wordt vast heel goed uitgezocht) en dan is het geen probleem om informatie te verstrekken. Goed, dat zijn dan wel rechercheurs en dan gaat het om een moord, maar toch.

Bij een onderzoek als het mijne klopt het wat de GGZ aangeeft. Je mag andermans dossier niet inzien, op deze drie uitzonderingen na;

1. De patiënt heeft toestemming gegeven;
2. Als je voor het overlijden toegang had, dan blijft dat van toepassing na het overlijden;
3. Bij een zwaarwegend belang.

Tja. Broertje is zo'n zeventig jaar geleden verdwenen. Dus toestemming zit er niet in. Zijn ouders hadden misschien wel toegang tot zijn dossier, maar die zijn er natuurlijk al lang niet meer. En een zwaarwegend belang.. Op internet staat het voorbeeld van een zaak waarbij de erfenis van een demente vader aan een zoon nagelaten is. De overige broers en zussen wilden toegang tot het dossier, om te kijken of Vader wel bij zinnen was toen het testament aangepast is. De familie kreeg geen toegang tot het dossier, hun advocaat wel, namens hen.

We willen gewoon weten wat er gebeurd is, hoe hij zijn laatste jaren doorgebracht heeft. En waaraan hij overleden is. Ik zou het ook niet prettig vinden als mijn platvoeten en bmi door Jan en Alleman ingezien konden worden. Maar ja, als iemand al zo'n zeventig jaar niet meer op deze aardbol rondloopt...

Laatst hoorde ik het verhaal van een man die in een psychiatrische instelling overleden was, zo'n dertig of veertig jaar geleden. Volgens de instelling was hij aan een lichamelijke aandoening overleden. Zijn familie werd een paar dagen nadat hij begraven was, geïnformeerd. Netjes. Het gerucht ging echter dat hij niet zomaar overleden was, maar dat er iets gebeurd was. Dat hij behandeld was en dat dat fout was gegaan. Zoiets. De familie heeft ook geprobeerd om het dossier in te zien, maar zij bereikten niets. Hoe frustrerend.

Ik wilde het niet meteen laten zitten, dus probeerde ik het nog een keer bij de GGZ. Althans, ik vroeg hun om de sterfdatum van Broertje. Inmiddels had ik besloten dat ik niet alle ins en outs van de behandeling hoef te weten, waarschijnlijk staan er dingen in het dossier die ik niet wil weten. Het waren tenslotte andere tijden. Maar ook hierover kreeg ik een nee. Zelfs een sterfdatum valt onder het beroepsgeheim. Duidelijk.

En toen bedacht ik me dat ik de naam van Broertje nog niet in een zoekmachine ingevoerd had. Bingo! Waarover later meer :) Fijn weekend altesaam! X

Druppels

Wat een weekend! Vol tegenstellingen. Vrijdag vierde ik samen met Mim de gezamenlijke tachtig jaar die we op deze aardbol rondwandelen. En het was leuk! We gingen naar Arnhem, naar het Modekwartier. We begonnen met een fijne lunch, heel belangrijk, een goede bodem. :) Niet zo handig dat de Vastenperiode afgelopen woensdag begon. Maar ja, als er key lime pie op de kaart staat en het feest is. :) Niks aan te doen. We ontmoetten bijzondere mensen. Een dame die zwemjurken maakte (nog nooit van gehoord? U loopt zoooo achter! :)) en reizen naar krachtpunten in Afrika organiseerde. Afrika werd onmiddellijk het thema van onze dag! We neusden even bij Sien rond, die ons niet zo heel erg aardig vond. Waarschijnlijk dacht ze dat we de collectie van haar tweedehandswinkel uitlachten. Nou was die ook best amusant, maar het was toelachen, echt Sien! En de dame die taartjes in een doos verkocht, geweldig! Je koopt dan alle ingrediënten voor bijvoorbeeld kletskoppen; recepten, alles erbij en huppekee, met tante Pos mee naar de ontvanger. Zodat die aan de bak kan. Heel erg leuk. En dan de keramiek van Lenneke Wispelwey, ah.... Het is een bijzondere wijk, met heel veel eenmans/vrouwszaakjes. Iedereen (behalve Sien, ja sorry hoor, had je ons maar niet zo knorrig de weg moeten wijzen) was bijzonder vriendelijk en hartelijk, met hart en ziel aan hun zaak verknocht. En dus heel enthousiast. Mooi om te zien! Het enige wat jammer was? De regen. Maar als je dan spontaan een paraplu aangeboden wordt, dan wordt je toch weer helemaal warm van binnen. Zo lief!

 

Life is like a dewdrop,

empty and fleeting;

my years are gone

and now;

quivering and frail,

I must fade away.

 

My legacy -

wht will it be?

Flowers in spring,

the cuckoo in summer,

and the crimson maples

of autumn...



Gisteren nam ik deel aan een stiltedag in het klooster in Velp, waar ik afgelopen september ook op retraite ging. Ik had me opgegeven als stimulans, als een reminder voor de mindfulness. Nu gaat het me heel goed af om te mediteren, bijna iedere dag zit ik in stilte. Of ik zit bij een geleide meditatie, op de laptop of met een cd. Maar altijd goed om weer op herhaling te gaan. Ja.... Alleen was het geen herhaling. Ik bereid me nooit voor op dit soort dingen, ik laat het wel op me afkomen. Ik had dus verwacht dat we veel in stilte zouden zitten, veel zouden mediteren. En dat was het ook. Alleen... kregen we ook een inleiding in de Zen-traditie. Hu? Wel eens vaag van gehoord, meer niet. Het was behoorlijk mindblowing. Een paar indrukken - alles is een concept. Goed, slecht, dat zijn concepten. We zijn als dauwdruppels. We worden gevormd door onze omgeving, wij weerspiegelen deze. Wij, maar ook, onze omgeving bestaan niet als op zichzelf staande identiteiten, wij zijn samen. Nu heb ik niet de illusie dat ik het echt begrijp, dus heb ik maar meteen een boekje over Zen besteld bij mijn favoriete webwinkel Marktplaats. Ik ben heel benieuwd! Ook werd er verteld over het Christendom, hoe dat vol zit met concepten. Heel interessant! Het Nieuwe Testament, de verhalen over Jezus, zijn pas veertig jaar na zijn overleden opgeschreven. Vaak door mensen die hem niet meegemaakt hebben. Bijzonder... En deze verhalen staan vol met beelden, concepten van die tijd. Concepten die nu niet meer houdbaar zijn, een reden dat veel mensen zich van de kerk afkeren. Goed, dit zijn zomaar wat indrukken. Bijzonder, om hier 'zomaar' bij uit te komen. Wordt vast nog vervolgd!

En dan is het nu zondag. Een heerlijk luie dag! Ontbijtje, koffie, laptop op bed... Zo maar eens een rondje gaan maken met Miss Anne. En verder heel weinig. Geniet ervan, tot snel! X