Tijd voor een nieuwe naam! Een naam die beter verwoordt wat je hier kunt verwachten. Ik blijf koken, lezen en schrijven. Maar ik ga jullie ook wat meer van mezelf laten zien. Mijn mening, visie en levensstijl. In al mijn tinten, zeker niet zwart-wit, wel lekker kleurrijk. De schoonheid van imperfectie. De kleine en toch grote dingen van het leven. Op avontuur in mijn Volkswagenbusje, ga je mee? X










Posts tonen met het label lunch. Alle posts tonen
Posts tonen met het label lunch. Alle posts tonen

maandag 6 juni 2016

Wat zou Pippi doen?

Werd de redactie van Ogma toch zomaar uitgenodigd voor een workshop! Een mooie gelegenheid voor de afdelingen Brabant en Fryslan om elkaar te ontmoeten. Want we werken inmiddels wel ruim zes maanden enthousiast en met veel liefde samen aan het stoerste vintage boekenblog van Nederland, maar dat gaat altijd per app en mail. Hoog tijd voor een 'real life' meeting. De workshop waarvoor we uitgenodigd waren, heette "Heldin in je eigen verhaal' en was in de bibliotheek van Amersfoort. 'Het wordt een inspirerende ochtend waarin veel heldinnen uit allerlei windstreken en uit zowel films als literatuur de revue zullen passeren en niet onbelangrijk, waarbij je aan de hand van mijn narratieve model Het verhaal van de heldin, ook je eigen verhaal op het spoor komt.' Klinkt goed, toch?

Op naar Amersfoort dus! Naar de allermooiste bieb die ik ooit heb gezien. Echt, ik zou er zomaar kunnen wonen. Groot! Hypermodern, prachtig ingericht. En meer dan een miljoen (!) boeken. Dat doen ze goed in Amersfoort. Edith de Wit, schrijfster van het boek 'In de voetsporen van de heldin', vertelde over de verschillende stadia van een avontuur van een heldin. Zo zit ze aan het begin van het verhaal altijd gevangen. In een toren, een kooi of een situatie. Ze voelt zich niet helemaal jofel in die toren, maar ze vertrekt niet. Totdat er iets voorvalt. Er staat een prins onder aan haar toren of ze ontvangt een brief, of... Nou ja, je snapt het wel. Niet dat ze zomaar in die pompoen of Mazzerati stapt, eerst moeten er nog wat andere dingen gebeuren.

Wij kregen ook allemaal een uitnodiging! Ik ben mijn koffer al aan het pakken ben, hoor. :) Een andere vraag was: 'Wat zou jouw heldin doen?' Dus hoe zouden Pippi, Assepoester of Jeanne d'Arc een situatie aanpakken? Interessant! Wat ik hiervan geleerd heb, is dat ik best om hulp mag vragen. De heldin krijgt namelijk ook altijd hulp. Van haar petemoei bijvoorbeeld, of een goede fee. Helden krijgen meestal een zwaard, zodat ze de draak kunnen bestrijden. Heldinnen krijgen andere talismannen om hun strijd te leveren. Bij hen zijn dat vaak mooie kleren, of schoenen. Zou daar mijn schoenenfetisj vandaan komen? Iedere heldin krijgt met beproevingen en verraad te maken en gaat door een dal. Maar als ze dat allemaal overwonnen heeft, dan krijgt ze ook een hele mooie beloning. Dat geeft de burger moed!

Natuurlijk moesten de Ogma-dames een Down Under maken. Leuk, met het boek erbij. Maakte ik toch zomaar een filmpje! Misschien moet ik ook maar gaan vloggen.

Na de workshop gingen de dames nog even de stad in. Uiteraard met het befaamde Volkswagenbusje. We waren allebei nog nooit echt in Amersfoort geweest, op een treinreis door de stad na. En we hadden trek. Best aangenaam, zo'n lunchmeeting op het terras. Gaan we vaker doen! Nadat we weer op de hoogte waren van alle nieuwtjes en plannen voor de rest van het jaar en het aankomend jaar, vertrokken de dames weer naar hun respectievelijke provincies. Gelukkig had de trein naar Fryslan vertraging, zo had Tineke het boek bij aankomst thuis al uit. Handig, dat openbaar vervoer!

Nou ben ik even benieuwd: wie is jouw heldin? En wat kun jij van haar leren?

dinsdag 24 mei 2016

Een minimalistische verjaardag

"Ik heb dit voor je gekocht, ik hoop dat je het leuk vindt. Ik wist het anders ook niet, je bent zo aan het minimaliseren. En het is biologisch, dus het past helemaal bij de Biokokkin." De woorden van mijn vriendin toen ze een beschuitje met aardbeien kwam doen voor m'n verjaardag. Okay! Drank is natuurlijk altijd welkom. En ook heel tof, ze kocht dit bij het buurtsupertje. Mooi om zo'n lokaal initiatief te steunen!


Minimalisme op m'n verjaardag

Bleek ik toch zomaar een minimalistische verjaardag te hebben! Met de fam gingen we naar de film, 'Jungle Book'. Gezellig! Het was nog best spannend, maar alles kwam goed. Heel prettig! Van Zusje kreeg ik de plantjes die ik graag wilde hebben en een boekenbon. Nu nog even bedenken wat ik daarvoor ga aanschaffen. Van de mams kreeg ik geld. Dat is al op. ;)

Feestweek

Het werd een echte feestweek. De dag daarna kwam er een andere vriendin, met de mededeling: we gaan ergens naartoe en jij mag kiezen wat dat wordt! Gaaf! Dat wordt echt leuk, daarover later meer. :) 's Avonds werd ik door de boy friend mee uit eten genomen, ook heel prettig. En ik kreeg alwer een belevenis, we gaan binnenkort naar de sauna. Lekker, een dag relaxen.

Lunch

Het eetfestijn was nog niet afgelopen, want ik was door mijn voormalig manager uitgenodigd voor een asperge-feestmaaltijd in het Duitse Wallbeck. Hij is Duits, vandaar. Fijn om bij te praten en te merken dat het hem goed gaat. Nu had ik daar niet echt aan getwijfeld, maar toch. Hij is met een opleiding tot sommelier bezig, dus hij mocht de wijn uitzoeken! En dan kreeg ik ook nog thee met lekkers.. Wat een verwennerij!


En weer lunch

En ach, vrijdag ging ik ook maar weer eens uit eten.. Met weer een andere vriendin. "Vind je het goed als ik de lunch betaal, voor je verjaardag? Ik wist dit jaar echt niet wat ik je moest geven." "Tuurlijk!" Zo rond als een tonnetje rolde ik de tent uit... Lekker!


Verwennerij

En dan kreeg ik ook nog ontzettend veel lieve appjes, kaarten en berichten op de diverse social media. Leuk hoor, jarig zijn! Ik zou er zomaar aan kunnen wennen. :) Vasthouden, dit fijne warme gevoel!


zondag 9 augustus 2015

500

Zomervakantie! Voor mij niet hoor, ik werk braaf door tot oktober. Niet erg, ik heb het vakantiegevoel toch wel. Veel van de collega's zijn er niet, en hoewel het betekent dat ik flink wat van hun shit op mijn bordje (excusez le mot) heb gekregen de laatste tijd, zijn er nu zoveel mensen weg dat er veel zaken niet door kunnen gaan. Het is warm en benauwd in de containers (ons tijdelijke onderkomen), dus het tempo ligt een stuk lager dan anders. Het gaat gewoon niet anders. En omdat mijn vakantie al in mei was, heb ik mijn backlog al lang weggewerkt. Ik hoef me ook niet over de kop te werken voor mijn aankomende vakantie, ik heb het allemaal onder controle. Een heerlijk gevoel!

Wat ik bepaald niet onder controle heb, is m'n consuminderen. Oftewel, m'n consumeergedrag. Ik heb een verslaving ontwikkeld aan het on-line kopen van vintage (naja.... tweedehands dus) jurkjes. Een tijd terug stond er een geweldig jurkje op Instagram (jaja, daar worden niet alleen leuke foto's gepost, er is daar ook een levendige handel in van alles!), voor bijna nix. In mijn maat. Maar ja, net weg. Zo begon het. Inmiddels kijk ik regelmatig (iedere dag dus) op #instagramverkoophoek, #instaverkoop en #instagramkoopjeshoek. Maar ook #vintagejurk en #retrokleding pik ik even mee.

En ook op Marktplaats ben ik te vinden. Retro jurk en vintage jurk bekijk ik, net als King Louis XS en Tante Betsy (ben ook aangestoken door het virus! :)) XS. De postbode is hier inmiddels kind aan huis (en bij de overburen, zij zijn zo vriendelijk om de pakjes van de hele straat aan te nemen). Goed voor de zaken van PostNL! En ook heb ik een hele leuke online winkel via Facebook ontdekt, met allerlei nieuwe, vintage look, kleding. De prijzen zijn wel helemaal van nu. ;)

M'n moeder is helemaal niet blij met m'n nieuwe hobby. Het komt nog wel eens voor dat de nieuwe vondst net niet helemaal past. Toch te groot, of te lang. Te klein! Dat is me tot nu toe een keer overkomen, dat jurkje heb ik via Marktplaats weer verpatst. Maar die andere jurkjes heeft m'n moeder dus vermaakt. Tot haar grote ongenoegen.Terecht natuurlijk, want om een rits drie keer uit een jurk te moeten halen, is gewoon rotwerk. Als een coupeuse dat had moeten doen, waren mijn koopjes natuurlijk wel erg duur geworden. Ik durf dus niet meer zo goed... Maar goed, kijken kost nix!

Nou was er laatst (of nog steeds, geloof ik) uitverkoop bij de Hema. En ik had nieuw ondergoed nodig, mijn oude spul kon echt niet. Ook de caissière vond dat ik heel goed geslaagd was. :) Wisten jullie trouwens dat je een bh eigenlijk maar drie maanden moet dragen? Zal best, maar dat doen we toch maar niet. Trouwens, volgens een ander onderzoek hoef je helemaal geen bh te dragen. Je borsten corrigeren zichzelf met maar liefst zeven millimeter per jaar. Echt waar! De link naar dit onderzoek postte ik bij een consimindergroep, onder het motto: "Nog meer de deur uit!" Grapje.. Nou, nee dus. Tientallen reacties van grootgeschapen dames (met bhmaat en al, altijd al willen weten) over potloodtesten, hangende theezakjes en aanverwante artikelen. Mocht iemand het interessant vinden; die van mij gaan niet weg, tenzij ze uitgelubberd zijn. Ik vind ondergoed namelijk gewoon mooi. Dus.

Mijn grootste aanschaf van deze maand? Mijn brug. Speciaal voor mij gemaakt, one of a kind! Dankzij de zorgverzekering was het een koopje van slechts een paar honderd euro... Niet erg, ik ben er heel erg blij mee. Na een dag was ik al helemaal gewend en zo fijn dat mijn gat in mijn smoelwerk weer weg is. Heb ik maar twee jaar mee gelopen, tenslotte. Waarom zo lang? Door het gedoe met deze kies ben ik eindelijk weggegaan bij de tandarts waar ik mijn hele leven al patiënt was. En waar ik iedere keer de behandelkamer uit rende zodra ik klaar was. Mijn nieuwe tandarts wilde de boel eerst goed op orde hebben voordat de brug gezet zou worden. Ik weet dat iedere tandarts zegt dat het werk van de vorige prutswerk is, maar deze man is zo fijn. Door hem ben ik niet meer bang! Echt, ik lig volledig ontspannen in de stoel, dat is me nog nooit overkomen. Hij mag blijven!

Verder is het een hele gezellige maand, met veel lunches buiten de deur. Zo gingen we vandaag met de wandelklup een pannenkoek eten, na eerst een wandeling van zo'n anderhalf uur gemaakt te hebben. Dat dan weer wel! "Umm... Mirjam, ik weet niet of ik kan pinnen... Wil jij mijn pannenkoek eventueel voorschieten?" De vorige keer waren de dames hun portemonnee vergeten. Tuurlijk.. Van de week werd er een zomerlunch door het werk georganiseerd, ook leuk. Toch fijn dat het niet zo druk is. Maar toch maar even wat geld naar de lopende rekening overmaken...

Na de zomer gaat de hand weer op de knip. Maar dat het nu gewoon even kan, vind deze consuminderaaropbreak best lekker. O ja, nog een ding waar ik niet op ga bezuinigen: dit blog. Dit is namelijk mijn 500ste logje!! Iedereen nog een hele fijne zwoele zomerzondagavond gewenst (ik zit zalig in de bbqwalmen van de buren) en een fijne week! xxx