Eindelijk weer eens een ouderwets opruimklusje! Is alweer even geleden. Deze mand zit in mijn keukentrolleyding, althans: daar hoortie in te zitten. De mand is eigenlijk een tikje te groot en normaal pastie wel, met wat grof geweld van mijn kant. Maar de laatste keer lukte het niet en nu staat de mand al een paar weken naast het trolleygebeuren. Niet zo'n ramp, maar het hoort niet... Gisteren had ik een brainwave (jaja, dat gebeurt af en toe zomaar!): de mand gaat naar boven. Ik heb nog twee van deze manden en daar magtie bij. Ik heb geen schuur en geen zolder, het is soms wat woekeren met de ruimte. Ik heb trouwens wel een vliering, maar daar durf ik niet op. :) Handig, he? Goed, genoeg afgedwaald, dit zit er allemaal in. De hond niet, hoor.
Wat is dit in hemelsnaam? Echt geen idee. Ik heb deze mand al eerder aangepakt en in de tussentijd heb ik deze dingen niet nodig gehad. Voor de oplettende kijker: de steel is van een hamer, die blijft. De andere dingen: weg ermee.
Idem. Geen idee wat het is, niet nodig gehad, weg.
Haha, mijn moeder vindt het nogal nodig dat ik mijn onkruid tussen de voegen weghaal. Ik heb daar zelf veel minder moeite mee. Dit was haar eerste poging me over te halen de onkruidjes weg te halen. Niet gelukt! :) Ding gaat terug naar mams.
He, had ik die ook nog? Mooi, dan hoef ik die niet te halen voor mijn dekenkist. Prettig!
Dit gaat er allemaal weg, wie weet het allemaal is, mag het zeggen.
Zo, mandje zit bij z'n vriendjes!
En dit is het voorlopige resultaat. Ik ga nog eens bedenken wat ik met het bovenste plankje ga doen. Komt goed. hihi, de foto is wel een scheetje beef... :)
