Broertje in Udenhout

Laatst had ik een brainwave. Natuurlijk in het midden van de nacht, altijd fijn. Hoewel ik ze ook nog wel eens onder de douche heb. :) Ik realiseerde me dat ik Broertje's naam nog niet opgezocht had op internet. Wel de achternaam, Nillesen, gecombineerd met Groesbeek, de plaatsnaam. Dan komt er een sepiakleurige foto tevoorschijn die gemaakt is ter ere van de thuiskomst van een soldaat in1950. Broertje zelf staat er niet op, maar wel "Knil van Jenje Nillesen", een andere broer van oma! En nu dat ik de tekst bij de foto beter lees, zie ik dat zijn vrouw er ook op staat en hun kinderen. Neefjes en een nichtje van mijn moeder.

Maar als ik Broertje's volledige naam ingeef, dan kom ik op een site voor genealogie terecht. En daar staat hij gewoon. Met naam, geboortedatum en sterfdatum. En waar hij overleden is en wanneer hij begraven is. En dat wilde de GGZ niet prijsgeven. Hmm.. Niet alleen Broertje staat erop, maar ook oma en al hun broers en zussen. Nog een verrassing: een zusje dat maar een jaar oud werd. Ze overleed in 1908, haar naamgenootje werd in hetzelfde jaar geboren. Heel normaal in die tijd, ik weet het. Maar toch, het doet wat luguber aan. Mijn overgrootouders waren zowiezo niet heel origineel in hun naamgeving, zo heette mijn oma Anna Maria, zij werd Marie genoemd. Het zusje dat onder haar kwam, heette Maria Anna en zij werd Antje genoemd. :)

Er staat zelfs een copie van de overlijdensacte op de site. Daarop staat dat Broertje in 1944 is komen te overlijden in Udenhout en daar ook begraven is. Dat betekent dat hij met de evacuatie van Huize Padua in Boekel naar Huize Assisie is gegaan. Op de site van de Heemkundekring van Boekel stond dat er nog wat patiënten terug zijn gegaan, de 'goeden'. Omdat Broertje toen rond de dertig was, dacht ik dat hij daar misschien bij hoorde, maar nee.

Hoera, gevonden dus! Een rare gewaarwording, iemand die al zo lang kwijt is, staat zomaar op het wereldwijde web. Heel fijn dat iemand de moeite genomen heeft om dit allemaal uit te zoeken. Degene die dit gedaan heeft, woont in Twente en is dus heel ver weg familie. Bijzonder.. En triest. Oma heeft zich haar hele verdere leven afgevraagd wat er met haar jongere broertje gebeurd is.

Nu dat ik deze informatie heb, wil ik meer weten. Zou het graf er nog zijn? Waarschijnlijk niet, het is al zo lang geleden. Maar van de andere kant, ik heb al zo veel meer informatie gevonden dan ik verwachtte, ik ga het gewoon proberen. Natuurlijk bestaan er ook sites waarop je kunt kijken waar iemand begraven is. Geen hits. Daar denken we nog even over na.

Mochten jullie het leuk vinden, dit is de foto van de thuiskomst van Martien Zillesen, waar mijn oudoom en zijn gezin op staat: klik En hier staat de overlijdensacte van Broertje: klik.

Dan wens ik jullie een heel fijn weekend, geniet van het zonnetje! En volgende keer meer over Broertje. :)

Mirjam las in februari

Dank voor jullie leuke reacties op mijn vorige "Mirjam leest". Het klopt dat mijn leeslijst behoorlijk divers is. Zoals ik de vorige keer al aangaf, stimuleert het bijhouden me enorm. Boeken die ik in de loop van de jaren verzameld heb, komen nu de kast uit. Van die boeken die ik ooit nog een keer wilde (her)lezen, maar waarvoor ik nooit tijd had maakte. Dit voelt goed!

Goed, hier komt februari:

1. Afke's Tiental van Nynke van Hichtum. Heerlijk, om weer ondergedompeld te zijn in een kinderboek! Wat een bijzondere vrouw was Nynke van Hichtum, om meer over haar te weten te komen, kijk hier.
2. Held van Beroep - Adrian Jaeggi. Mwah... Het begon veelbelovend en er zaten echt wel grappige stukjes in, zoals de moeder van de hoofdpersoon die na haar overleden een zeemansgraf kreeg in de dakkoffer van de auto, maar verder... Nee. http://www.nieuwamsterdam.nl/held-van-beroep
3. De Spaanse Minnaar - Joanne Trollope. Leuk, niet hoogdravend, gewoon lekker ontspannen. De Spaanse Minaar speelt zich in Andalucie af, een fijne streek in Spanje, leuk om zo weer even te genieten van het zalige eten en het mooie weer! .http://www.bol.com/nl/p/de-spaanse-minnaar/1001004001519219/
4. Op reis met Anton Pieck. Een kringloopgelukje! Ik ben gek op Anton Pieck, ik vind zijn werk zo mooi gemaakt! Het boek is in de jaren 70 geschreven en eerlijk gezegd best een beetje saai. Je merkt gewoon dat de tijden veranderd zijn en onze schrijfstijl dus ook. Maar.. De tekeningen van Anton Pieck blijven prachtig. En, het boek is nog gesigneerd ook!
5. Het Pauperparadijs - Suzanna Jansen. In een woord: geweldig. Vooruit, nog een woord: lezen! http://www.suzannajansen.nl/index.php?id=30
6. Verwante stemmen - Vikram Seth. Dit boek stond jaren bij me in de tekst. Ooit begon ik eraan, vol verwachting. Bleek dat ik een heel ander boek in gedachten had en niet zo vreemd, Verwante Stemmen viel dus tegen. Totdat ik er deze maand opnieuw in begon. Misschien waren mijn verwachtingen wel zo laaggespannen, dat het alleen maar kon meevallen. Maar... Prachtig! Even doorbijten door de vele muziektermen, maar als je daar eenmaal doorheen bent: Aanrader. http://nrcboeken.vorige.nrc.nl/recensie/muziek-is-me-dierbaarder-dan-taal
7. Oom Willibrord - Jan Terlouw. Invaljuf Rini las op de lagere school Pjotr van Jan Terlouw voor, zo spannend vond ik dat.. Helemaal omdat we iedere keer zo lang moesten wachten op het vervolg! Ik denk dat dit het begin van mijn fascinatie met Rusland is geweest. Oom Willibrord kende ik nog niet, ik vond hem in de Little Free Library. Leuk! http://www.lemniscaat.nl/Jeugd/Kinder-%20en%20jeugdboeken/titels/9789060694596/Oom%20Willibrord
8. Het negende schrift van Maya - Isabel Allende. Paula van Isabel Allende is een van mijn favoriete boeken, maar dit... Nee. Ik vind het gekunsteld, op mij komt het als een kunstje over. http://www.cultuurbewust.nl/boeken/recensie_chileense-geschiedenis-vermengt-met-hedendaagse-verslavingsproblematiek-in-het-negende-schrift-van-maya
9. Ronja de Roversdochter - Astrid Lindgren. Heerlijk, nostalgie! Speciaal voor #Mirjamleestin2015 besteld via mijn favoriete boekensite, Marktplaats dus. :)http://nl.wikipedia.org/wiki/Ronja_de_roversdochter
10. Zen voor Leken - Henk Coelman. Vorige week tijdens de stiltedag werd dit boek genoemd als een goede introductie in zenboeddhisme en zenmeditatie. En ja hoor, op Marktplaats stond het voor een fijn prijsje. Ik heb het inmiddels bijna uit, het is prettig en boeiend geschreven. Nu zou ik hier graag een scherpe analyse met diepe inzichten plaatsen, maar zover ben ik nog niet. Mijn hoofd zit er vol mee, maar daar blijft het nog even bij. Wordt vervolgd!

Dan wens ik jullie een hele fijne maart, let the spring begin! Veel liefs, M

Verder op zoek

Zo, de computer maar weer eens aangezwengeld, zodat ik jullie kan vertellen hoe het met Broertje gaat. Nogmaals, leve het internet! En alle mensen die er zoveel informatie opgezet hebben. De dingen waar ik wat aan heb, he? Heel veel andere dingen mag men achterwege laten, maar goed.

Maar eerst: mijn verzoek om inzage in het dossier. Ik was helemaal in mijn nopjes toen ik zag dat het archief van Huize Padua in Boekel in te zien was. Appeltje eitje, dacht ik. Formaliteit. Nee dus. GGZ Oost Brabant (waar Huize Padua onderdeel van is) gaf aan dat het medisch beroepsgeheim 'over het graf heen' werkt en ze mij dus geen toegang kunnen verstrekken. Nou wordt er op tv wel vaker over het beroepsgeheim gesproken (okay, CSI enzo, maar dat wordt vast heel goed uitgezocht) en dan is het geen probleem om informatie te verstrekken. Goed, dat zijn dan wel rechercheurs en dan gaat het om een moord, maar toch.

Bij een onderzoek als het mijne klopt het wat de GGZ aangeeft. Je mag andermans dossier niet inzien, op deze drie uitzonderingen na;

1. De patiënt heeft toestemming gegeven;
2. Als je voor het overlijden toegang had, dan blijft dat van toepassing na het overlijden;
3. Bij een zwaarwegend belang.

Tja. Broertje is zo'n zeventig jaar geleden verdwenen. Dus toestemming zit er niet in. Zijn ouders hadden misschien wel toegang tot zijn dossier, maar die zijn er natuurlijk al lang niet meer. En een zwaarwegend belang.. Op internet staat het voorbeeld van een zaak waarbij de erfenis van een demente vader aan een zoon nagelaten is. De overige broers en zussen wilden toegang tot het dossier, om te kijken of Vader wel bij zinnen was toen het testament aangepast is. De familie kreeg geen toegang tot het dossier, hun advocaat wel, namens hen.

We willen gewoon weten wat er gebeurd is, hoe hij zijn laatste jaren doorgebracht heeft. En waaraan hij overleden is. Ik zou het ook niet prettig vinden als mijn platvoeten en bmi door Jan en Alleman ingezien konden worden. Maar ja, als iemand al zo'n zeventig jaar niet meer op deze aardbol rondloopt...

Laatst hoorde ik het verhaal van een man die in een psychiatrische instelling overleden was, zo'n dertig of veertig jaar geleden. Volgens de instelling was hij aan een lichamelijke aandoening overleden. Zijn familie werd een paar dagen nadat hij begraven was, geïnformeerd. Netjes. Het gerucht ging echter dat hij niet zomaar overleden was, maar dat er iets gebeurd was. Dat hij behandeld was en dat dat fout was gegaan. Zoiets. De familie heeft ook geprobeerd om het dossier in te zien, maar zij bereikten niets. Hoe frustrerend.

Ik wilde het niet meteen laten zitten, dus probeerde ik het nog een keer bij de GGZ. Althans, ik vroeg hun om de sterfdatum van Broertje. Inmiddels had ik besloten dat ik niet alle ins en outs van de behandeling hoef te weten, waarschijnlijk staan er dingen in het dossier die ik niet wil weten. Het waren tenslotte andere tijden. Maar ook hierover kreeg ik een nee. Zelfs een sterfdatum valt onder het beroepsgeheim. Duidelijk.

En toen bedacht ik me dat ik de naam van Broertje nog niet in een zoekmachine ingevoerd had. Bingo! Waarover later meer :) Fijn weekend altesaam! X

Druppels

Wat een weekend! Vol tegenstellingen. Vrijdag vierde ik samen met Mim de gezamenlijke tachtig jaar die we op deze aardbol rondwandelen. En het was leuk! We gingen naar Arnhem, naar het Modekwartier. We begonnen met een fijne lunch, heel belangrijk, een goede bodem. :) Niet zo handig dat de Vastenperiode afgelopen woensdag begon. Maar ja, als er key lime pie op de kaart staat en het feest is. :) Niks aan te doen. We ontmoetten bijzondere mensen. Een dame die zwemjurken maakte (nog nooit van gehoord? U loopt zoooo achter! :)) en reizen naar krachtpunten in Afrika organiseerde. Afrika werd onmiddellijk het thema van onze dag! We neusden even bij Sien rond, die ons niet zo heel erg aardig vond. Waarschijnlijk dacht ze dat we de collectie van haar tweedehandswinkel uitlachten. Nou was die ook best amusant, maar het was toelachen, echt Sien! En de dame die taartjes in een doos verkocht, geweldig! Je koopt dan alle ingrediënten voor bijvoorbeeld kletskoppen; recepten, alles erbij en huppekee, met tante Pos mee naar de ontvanger. Zodat die aan de bak kan. Heel erg leuk. En dan de keramiek van Lenneke Wispelwey, ah.... Het is een bijzondere wijk, met heel veel eenmans/vrouwszaakjes. Iedereen (behalve Sien, ja sorry hoor, had je ons maar niet zo knorrig de weg moeten wijzen) was bijzonder vriendelijk en hartelijk, met hart en ziel aan hun zaak verknocht. En dus heel enthousiast. Mooi om te zien! Het enige wat jammer was? De regen. Maar als je dan spontaan een paraplu aangeboden wordt, dan wordt je toch weer helemaal warm van binnen. Zo lief!

 

Life is like a dewdrop,

empty and fleeting;

my years are gone

and now;

quivering and frail,

I must fade away.

 

My legacy -

wht will it be?

Flowers in spring,

the cuckoo in summer,

and the crimson maples

of autumn...



Gisteren nam ik deel aan een stiltedag in het klooster in Velp, waar ik afgelopen september ook op retraite ging. Ik had me opgegeven als stimulans, als een reminder voor de mindfulness. Nu gaat het me heel goed af om te mediteren, bijna iedere dag zit ik in stilte. Of ik zit bij een geleide meditatie, op de laptop of met een cd. Maar altijd goed om weer op herhaling te gaan. Ja.... Alleen was het geen herhaling. Ik bereid me nooit voor op dit soort dingen, ik laat het wel op me afkomen. Ik had dus verwacht dat we veel in stilte zouden zitten, veel zouden mediteren. En dat was het ook. Alleen... kregen we ook een inleiding in de Zen-traditie. Hu? Wel eens vaag van gehoord, meer niet. Het was behoorlijk mindblowing. Een paar indrukken - alles is een concept. Goed, slecht, dat zijn concepten. We zijn als dauwdruppels. We worden gevormd door onze omgeving, wij weerspiegelen deze. Wij, maar ook, onze omgeving bestaan niet als op zichzelf staande identiteiten, wij zijn samen. Nu heb ik niet de illusie dat ik het echt begrijp, dus heb ik maar meteen een boekje over Zen besteld bij mijn favoriete webwinkel Marktplaats. Ik ben heel benieuwd! Ook werd er verteld over het Christendom, hoe dat vol zit met concepten. Heel interessant! Het Nieuwe Testament, de verhalen over Jezus, zijn pas veertig jaar na zijn overleden opgeschreven. Vaak door mensen die hem niet meegemaakt hebben. Bijzonder... En deze verhalen staan vol met beelden, concepten van die tijd. Concepten die nu niet meer houdbaar zijn, een reden dat veel mensen zich van de kerk afkeren. Goed, dit zijn zomaar wat indrukken. Bijzonder, om hier 'zomaar' bij uit te komen. Wordt vast nog vervolgd!

En dan is het nu zondag. Een heerlijk luie dag! Ontbijtje, koffie, laptop op bed... Zo maar eens een rondje gaan maken met Miss Anne. En verder heel weinig. Geniet ervan, tot snel! X

Mirjam geeft in 2015

Laatst was ik net als een groot deel van Nederland toch Charlie? Inmiddels ben ik gewoon mezelf weer, maar het idee om iets te doen bleef. Om onze samenleving een beetje op te fleuren, iets te geven, iets te doen. Een gekkigheidje, iets liefs. Na een tijdje op mijn ei te hebben gezeten, werd het kuiken geboren: Mirjam geeft in 2015.

Goed, wat ga ik dit jaar doen? Iedere week ga ik dus iets geven. Iets materieels of immaterieels. Iets groots of iets kleins. We gaan het zien. Ik heb wel een paar ideeën, maar ik wil ook niet het hele jaar volplannen. Ik ga er ook over bloggen. Niet om te vertellen hoe fantastisch ik ben met mijn geefacties, maar om hopelijk de medemensch te inspireren. Overigens zou ik het ook prettig vinden als jullie mij inspireren. Als jullie iets zien warvan je denkt, das iets voor Mirjam, laat het me weten!

Is er een betere dag om te beginnen dan Valentijnsdag, de dag van de liefde en de vriendschap? Dat dacht ik. Dankzij PostNL vielen er vandaag duizenden kaarten met zoenen erop in de Nederlandse brievenbussen. Geweldig! Zo leuk, al die positiviteit. Natuurlijk deed ik mee! Maar #Mirjamgeeftin2015 wilde ik natuurlijk wel met iets origineels, van mij alleen, beginnen.

Dus..... Vandaag was de kickoff. Ik wilde graag iets doen voor mensen aan wie vandaag misschien minder gedacht wordt. Mensen die ons helaas ontvallen zijn. Gewapend met kaarsjes en lucifers toog ik vandaag dus naar het kerkhof. Die lucifers had ik net zo goed thuis kunnen laten, want het waaide behoorlijk. Ach ja, het gaat om het idee. :) Bij de graven van drie soldaten die ver van huis voor onze vrijheid gevallen zijn, heb ik de kaarsjes achtergelaten. Best nog spannend, want ik was niet de enige op het kerkhof. Maar: missie geslaagd!

Mirjam leest in 2015

Laatst nam ik me voor om bij te gaan houden welke boeken ik lees. Gewoon, voor de leuk. Niet om een target te halen of iets dergelijks. Het leek me leuk om aan het einde van het jaar te zien wat ik allemaal gelezen had en dat dan met jullie te delen. Maar op de een of andere manier werkt het bijhouden toch motiverender dan ik dacht. En om jullie aan het einde van het jaar met een ellenlange lijst van titels te verblijden.. Mwah. Dus! Vanaf nu post ik iedere maand een overzicht van de boeken die ik gelezen heb. De pogingen die na een paar bladzijdes in de Little Free Library beland zijn, zal ik jullie besparen. Ik zet er in het kort bij wat ik van het boek vond, maar verwacht geen recensies. Ik besteed mijn tijd liever aan het lezen van de letters dan dat ik erover schrijf. Bij dezen presenteer ik U: januari!
1. Beggar's Banquet - Ian Rankin, een verhalenbundel die alleen in het Engels uitgegeven is. Ideaal als je geen tijd of zin hebt voor een lange roman! Als je houdt van de stijl van Roald Dahl, dan zul je deze bundel ook leuk vinden. Er zitten namelijk heel veel twists in waardoor de verhalen net iets anders eindigen dan je zou verwachten... Leuk! Voor meer info: http://www.ianrankin.net/pages/content/index.asp?PageID=33
2. Nu komt mijn boek er echt! - Sandra Di Bortolo, dit boek kreeg ik in 2014 voor mijn verjaardag. Lijkt me duidelijk waarom. :) Omdat een van mijn goede voornemens voor 2015 het schrijven van mijn eigen bestseller was, werd het hoog tijd om dit boek te lezen. Done! Nu komt mijn boek er echt! laat zien hoe je je boek kunt opbouwen, geeft grammaticatips en laat zien hoe je uitgevers kunt benaderen. Handig! Voor meer info: http://hetzusje.nl/het-zusje-helpt/boek-nu-komt-mijn-boek-er-echt
3. Miranca het Circuskind - P.T. Passier Dit boek las ik tijdens mijn kindertijd, mier-en mierzoet, over een meisje dat opgroeit in het circus en uiteindelijk als non naar de missie gaat. De zieltjes van de Chineesjes redden! http://www.twistit4.nl/miranca-het-circuskind/
4. Man komt een kamer binnen - Nicole Krauss De hoofdpersoon verliest zijn geheugen nadat een hersentumor verwijderd is. Althans: zijn geheugen tot zijn twaalfde komt wel terug, daarna is alles weg. Zo kent hij zijn vrouw niet meer, is hij er zich niet van bewust dat zijn moeder overleden is, heeft hij het wereldwijdeweb nog nooit gezien. Het zet je aan het denken.  http://www.bol.com/nl/p/man-komt-kamer-binnen/1001004010207699/
5. Laat voor de thee in het hertenpaleis - Tamara Chalabi. Aan de hand van de geschiedenis van de familie Chalabi leer je meer over de geschiedenis van de regio, heel interessant!http://www.deboekensalon.nl/dbs/book/304449
6. Don Quichot - Cervantes. Wie kent hem niet? Ik dus, althans, niet echt. Nu wel dus!
7. My life in France - Julia Child. Een heerlijk boek! Op dit boek is de film Julie & Julia gebaseerd. http://books.google.nl/books/about/My_Life_in_France.html?id=8cKLQO4bgDQC&redir_esc=y
8. En dan nog iets - Paulien Cornelisse. Mwah.. Haar eerste boek vond ik geinig, maar dit? Nou nee. Veel van hetzelfde, maar dan een stuk minder leuk. http://www.pauliencornelisse.nl/boek/
9. Corpus Delicti - Patricia Cornwell. Op de een of andere manier lees ik de boeken van Patricia Cornwell altijd 's avonds laat, als ik alleen thuis ben. U snapt dat alle sloten wel drie keer gecheckt worden voordat ik ga slapen... http://www.vrouwenthrillers.nl/index.php?page=boekopisbn&isbn=9789021801254
10. Het Literair Aardappel-schiltaart Genootschap van Guernsey - Mary Ann Shaeffer. Een heerlijk feelgoodboek! Niet hoogdravend, wel fijn. Ik moest erg lachen om deze recensie: http://www.8weekly.nl/artikel/7266/mary-ann-schaffer-en-annie-barrows-vert-lilian-caris-het-literaire-aardappelschiltaart-genootschap-van-guernsey-literaire-aardappelschiltaart.html Men is het met me eens dat het niet hoogdravend is, maar verder.. ;)
11. Vloed - Susan Smit. Ik ben geen fan van Susan Smit. Ik weet niet zo goed waarom, maar iets aan haar of haar schrijfstijl bevalt me niet. Toch heb ik Vloed meegenomen uit de kringloop en hoewel ze de periode heel goed beschrijft, voel ik er niet veel bij. Nee, niet voor mij. http://www.susansmit.nl/boek/Vloed---Midprice-T508.php
12. De Boekendief - Marcus Zusak. Jaren geleden kreeg ik dit boek voor het eerst van een vriendin. Wat zij mij aanraadt, lees ik. Zonder aarzeling. Dit boek hadden al haar collega's gelezen en iedereen vond het prachtig. En ik dus ook. Inmiddels heb ik het nog twee keer gekregen, blijkbaar is het echt mijn boek. :) http://mustreads.nl/recensie-de-boekendief-markus-zusak/

Op zoek

Allereerst, heel erg bedankt voor jullie lieve reacties op mijn vorige bericht! Het was zo fijn om te lezen, echt hartverwarmend. Hierbij een hele dikke knuf, vangen!

Goed, we gingen toch naar Boekel vorige week? Of toch niet. Of zoiets. Ik zal jullie eerst vertellen waarom we zouden gaan.

Mijn oma had een broertje en dat broertje was niet in orde, geestelijk gezien. Broertje heeft lang thuis gewoond, maar uiteindelijk is hij uit huis geplaatst. Ik begreep dat ze allemaal wel heel dol waren op Broertje, ze zijn hem ook vrij regelmatig gaan opzoeken. Voor zover dat ging in die tijd, we hebben het hier over de periode tussen de twee Wereldoorlogen.

Ik heb pas een paar jaar geleden iets over Broertje gehoord, ik heb altijd meer met de familie van mijn vaderskant gehad. Mijn oma (van moederskant dus) was beslist geen makkelijke dame. Ieder gesprek ging om haar. Ook als jij jouw verhaal vertelde. Een van haar standaarduitspraken was: "Voor mij is het het ergst." Ook al ging het haar niet rechtstreeks aan, wat er gebeurde. Hoe het zo gekomen is, waar dit gedrag vandaan kwam, geen idee.

In 1944 werd mijn familie geëvacueerd. Bij Groesbeek werd zwaar gevochten, iedereen moest weg. Ik heb er intussen wat meer over gelezen, wat een verhalen.. Het ene moment lijd je gewoon je leven, het volgende ben je met je gezin op pad. Geen idee waarnaartoe. Het enige wat je nog hebt, is wat je bij je hebt. In een koffer of een kruiwagen. Hoe je je huis, je land en je vee terugvindt, moet je maar afwachten. Het is maar te hopen dat je nog terugkomt. Mijn familie kwam redelijk in de buurt terecht, maar er zijn ook velen in Friesland of zelfs België beland.

Broertje zat tijdens de Tweede Wereldoorlog al in de instelling, ze hadden in deze periode geen contact met hem. Hoe moeilijk moet dat geweest zijn. En toen kwamen ze terug. En Broertje was er niet meer. Van de aardbodem verdwenen. Niemand die wist waar hij was, niemand die iets kon vertellen.

Dit verhaal heeft jarenlang in de familie rondgedwaald. Oma heeft het nooit losgelaten. Op de cursus Creatief Schrijven die ik een paar jaar geleden volgde, vertelde ik het verhaal van Broertje. Mijn juf sprak de gevleugelde woorden: "Daar zit een verhaal in." Zo zoemde Broertje regelmatig in m'n hoofd rond. Ik had het wel eens over hem met mijn moeder. Zij wist ook maar weinig. Zijn naam, dat hij jonger was dan Oma (die regelmatig de gevleugelde woorden sprak: "Ik ben van 1910, dan weet je het wel!") en dat de instelling in Noord-Brabant lag. Ze meende Boekel, dat deed wel een belletje rinkelen.

Aangezien 2015 het jaar van de Focus is, ben ik laatst gaan googelen. En ja hoor, leve het internet, want daar kwam Huize Padua tevoorschijn. Al zo'n driehonderd jaar worden er psychiatrische patiënten opgevangen in Huize Padua. En Huize Padua is de enige instelling in Boekel, kan niet mis! Heel bijzonder: er stond zelfs een verslag van de evacuatie van Huize Padua op internet. Zo snel kan het opeens gaan. Huize Padua werd veel eerder geëvacueerd dan mijn familie in Groesbeek, in het begin van de oorlog al. De patiënten gingen of naar Tilburg of naar Mariahoeve.

Het zou wel fantastisch zijn geweest als er iets over Broertje bij had gestaan. Zo gemakkelijk ging het nou ook weer niet. Er staat wel in het verslag dat er een aantal patiënten zijn overleden, deze waren van te voren al zwak van gestel. Waaraan ze overleden zijn en wie het zijn, dat staat er niet bij. Logisch natuurlijk. En wat er de rest van de oorlogsperiode met de patiënten is gebeurd, wordt ook niet vermeld. Niet erg, de zoektocht gaan gewoon door.

Inmiddels heb ik de geboorteacte van Broertje ontvangen en heb ik Huize Padua het verzoek gestuurd om het dossier van Broertje te mogen inzien. Want dat kan. In Boekel.

Op de grond van Huize Padua staat ook een museumpje, iedere laatste zondag van de maand is het geopend voor publiek. Daar zou ik zondag naartoe gaan. Van te voren zocht ik het adres op, zag ik opeens dat het museum sinds augustus dicht was voor renovatie. Rond de Kerst zou het weer geopend zijn. Alleen zag ik nergens dat het ook echt geopend was. Hmm... Toch maar naar Boekel gekard en idd, de deur zat dicht. Rondje gemaakt, door ramen gekeken, het nummer gebeld dat op de site stond: geen gehoor. Dit is toch wel een bijzonder lang Brabants kwartiertje.

Maar goed! Van de week maar eens checken wanneer het museum weer open gaat en maar hopen dat er gauw bericht komt over Broertje's dossier. Spannend!

Fijn weekend gewenst allemaal, X