Musica Maestro!

Laatst kreeg ik de vraag van welke muziek ik houd. Umm... Tja, geen idee. Het enige wat ik er op dat moment uit kreeg, was: "O, I am very mainstream." Prima elevator pitch Mirjam! Ja, dat gesprek ging dus in het Engels. Ben ik toch zo goed in, van die liftgesprekken. Over het weer kan ik wel een heel eind wegbabbelen.. Anyway, ik ging er toch over nadenken.

Eerst maar eens elimineren waar ik niet van houd. Er zijn mensen die door heel hippe ouders met een geweldige muzieksmaak worden opgevoed. Mijn vader had Op Volle Toeren en WDR3 opstaan. Moet ik nog meer zeggen? Hij luisterde naar Lady de Vlinder en een andere illegale zender. Het heeft voordelen, ik kan alle liedjes meezingen op een Foute Party. Niet dat ik daar ooit naartoe ga, maar goed. O ja, mijn moeder houd van Heintje en Amado. :)

Jazz, ook niet. Tenzij we Prince tot jazzmuzikant rekenen. Hij stond vorig jaar tenslotte op het North Sea Jazz. Prince - The Artist Formally Known As Prince - Prince vind ik geweldig. Tja, als tiener opgroeien in de jaren tachtig, dat wil wel. Maar die schelle jazztoeters? Nee. Vooruit, hier istie nog een keer: https://www.youtube.com/watch?v=F8BMm6Jn6oU

Of softrock. Dat klinkt toch als softporn? Das vleesch noch visch. Het echte werk, ja graag! Met van die fijne gitaren aub.

Ik wil vrolijk worden van muziek, me energiek voelen. Dat ik 's ochtends de auto in stap en naar mijn werk swing. Ik hoef geen diepgang, gewoon lekker funky! Kennen jullie Thriftshop van Macklemore & Ryan Lewis? Zo lekker! https://www.youtube.com/watch?v=QK8mJJJvaes Komt misschien ook door mijn kleine kringloopverslaving. :) Hun nieuwste, Downtown, is nog lekkerder: https://www.youtube.com/watch?v=JGhoLcsr8GA Ik weet het, zo fout, maar zo leuk!

Ik houd trouwen wel van fout, van wie zou ik dat toch hebben? Maar doe mij Abba dan maar: https://www.youtube.com/watch?v=XEjLoHdbVeE Swingen! Van hen kan ik trouwens ook alle lyrics meezingen. :)

Wat vinden jullie, origineel of cover? Mij boeit het niet zoveel, meestal neig ik naar het origineel. Bij True Colors van Phil Collins niet: https://www.youtube.com/watch?v=Ga7DIKcBeeM Komt misschien ook omdat niet kapot ben van Cindy Lauper en haar piepstemmetje.

Dan nog een Nederlands nummer: Mag ik dan bij jou van Claudia de Breij. Nu al een klassieker! https://www.youtube.com/watch?v=o5uvsEs79hM

Nog wat jeugdsentiment trouwens: Candy van Iggy: https://www.youtube.com/watch?v=6bLOjmY--TA

Meer weet ik zo gauw niet. Iemand nog een briljant idee voor mijn musical elevator pitch? Wie / wat mag er niet ontbreken? Waarmee ga ik ontzettend de blits maken? Mocht dat met Abba en Prince niet lukken. :) Dank!

Projecten

En, lekker aan het genieten van een vrije zondag? Hier in de Kaza doen we rustig aan, prima zo, na een aantal weken vol afspraken. Grappig dat jullie mijn programma wat aan de drukke kant vonden. Dat had ik zelf niet helemaal door.. En ik had nog niet eens verteld over alle Challenges die ik deed / aan het doen ben! Bij dezen dus...

Iedere ochtend mediteer ik tien minuten. Heel fijn om de dag in rust beginnen en niet met de mobiel. Hoewel me dat niet iedere dag lukt. De blinkende icoontjes van Facebook en Instagram zijn toch wel erg verleidelijk. Even checken! Maar goed, normaal zit ik tien minuten in stilte met een app. Dat begon toch wel wat saai te worden. De app die ik gebruikte, was alleen muziek, geen geleide meditatie. Dat doe ik 's avonds, een klein half uur. Nu las ik op Facebook over een Meditatie Challenge, iedere dag zou je een link naar een meditatie krijgen, plus een werkboek, een affirmatie en een filmpje. Leuk! Die Challenge is inmiddels afgerond, het was wel verfrissend om een keer een ander soort meditatie te doen. Ik werd weer wakker geschud. Het was niet helemaal mijn ding, een heel enthousiaste dame die me 's ochtends om zes uur (vooruit, half zeven) bijzonder opgewekt en blij wakker gilde. En alle cadeautjes van partners die weggegeven werden, hadden van mij ook niet gehoeven. Het had daardoor wel watweg  van een groot reclamecircus. Maar goed, de meditatiesessies waren okay, fijn om een andere aanpak mee te maken. Ik heb nu een andere app met korte meditatiesessies gedownload, eens kijken wat dat is.

Ook via Facebook stuitte ik op de Plank Challenge. Schijnt een megarage te zijn. Zou zomaar kunnen, heb ik even gemist. In het kort: je doet een maand lang iedere dag de Plank, een yoga-oefening. Je bouwt het op van twintig seconden tot vijf minuten. Leuk! Appeltje eitje, dacht ik, die oefening ken ik van de yoga, dat kan ik. Ja..... Die eerste dagen was het inderdaad geen probleem. Inmiddels zit ik op negentig seconden en dat is best lang. En zwaar! Nu is het zo dat je drie dagen achter elkaar hetzelfde aantal seconden doet. Die eerste dag is heul zwaar, de tweede dag al een stuk makkelijker en de derde dag, ach.. Nou ja, zo makkelijk is het nou ook weer niet. Wel heel leuk om te doen. Je schijnt er megastrak van te worden. Dat moet ik nog zien. Van de week had ik wel spierpijn, dus het doet in ieder geval wel iets. Toch fijn, is anders zo zonde van de moeite, toch?

En ja, via Facebook doe ik mee aan nog een Challenge. Het lijkt wel een thema.. Het is de 15 dagen schrijven challenge. Ik loop gruwelijk achter, hij is eigenlijk al afgelopen, maar het is zo leuk om te doen! Je krijgt iedere dag een opdracht waardoor je echt 'outside the box' gaat. Je associeert met woorden, gedachtes, geuren... Heel erg tof om te doen! Het doet me erg denken aan de cursus die ik een paar jaar geleden deed. Mocht iemand interesse hebben, tik "15 dagen schrijven challenge" in op Facebook en je ziet de opdrachten vanzelf.

Als we het dan toch over schrijven hebben... Ik schreef weer gastblogs voor Cardcetera. Over het sturen van post natuurlijk! Je kunt ze hier http://www.cardcetera.com/index.php/2015/09/gastblog-mirjam-fake-it-til-you-make-it/?lang=nl en hier http://www.cardcetera.com/index.php/2015/08/gastblog-mirjam-staycation-groetjes-uit-balkonia/?lang=nl vinden. Leuk als je even gaat kijken!

Dat is nog niet alles. Ik ben een brief aan mezelf aan het schrijven. Weer zo'n mooi project! Het is gebaseerd op het project van een Amerikaanse docent, hij gaf zijn studenten de opdracht een brief te schrijven van tien kantjes. Hij zou die brief na twintig jaar retourneren. En dat doet hij ook, zijn hele huis staat vol met brieven. In twintig jaar tijd kun je behoorlijk wat brieven verzamelen.. Ook al zijn zijn studenten verhuisd, het maakt niet uit, ze krijgen hun brief terug. Er komt heel wat speurwerk aan te pas! Naar aanleiding van dit filmpje, startte Met Aandacht een soortgelijk project. Je schrijft een brief aan jezelf, maakt niet uit hoeveel kantjes en je stuurt hem naar haar. Jij geeft aan wanneer je hem terug wil hebben. Tof, he? Ik ben helemaal niet zo bezig met de toekomst, althans, als iemand me vraagt waar ik over vijf of tien jaar wil staan, dan moet ik toch even flink nadenken.... Maar nu ben ik toch wel erg nieuwsgierig geworden. Wie ben ik over vijf jaar, als er een brief met een heel bekend handschrift op de mat valt?

Anne en ik doen weer een cursus! Net als de andere leden van ons wandelklupje vond ik het wel weer tijd voor iets actiefs. Want sinds de gehoorzaamheidscursus afgelopen is, wandelen Anne en ik gezellig iedere maand met ons kluppie. Maar verder doen we bar weinig niets. Oftewel, we hangen heel relaxed samen op de bank. Nou zou je kunnen denken dat je daar ook je relatie mee onderhoudt. Maar dat is dus niet zo. Madam vindt het allemaal wel prima en ik ben ook niet enorm gemotiveerd. Maar nu niet meer! Sinds vorige week doen we de cursus "Coordinatie en Balans". En dat is leuk! Het is de bedoeling dat de hond zelfvertrouwen opbouwt (niet dat Anne dat echt nodig heeft, maar goed..), dat ze fysiek sterker worden en dat de relatie tussen hond en eigenaar verbetert. Dat doe je door diverse oefeningen, zoals deze. Anne stond natuurlijk in een keer perfect op dit krukje. :) Uiteindelijk moeten ze een rondje draaien op het krukje. Voorpootjes blijven stil staan, alleen de achterpootjes draaien. Dat kan ze nog niet. ;)

Mocht iemand zich afvragen waar ik de tijd vandaan haal voor al deze projecten. ) Het gaat een stuk beter met het slapen! Ik ben er nog niet helemaal, ik word nog wel wakker gedurende de nacht, maar ik zit er niet meer zo mee. Het lukt me best goed om te ontspannen, ik heb al een tijdje niet meer om vier uur 's nachts op de bank gezeten met een boek. Heerlijk. Afkloppen! Ik ga nu ook pas naar bed als ik moe ben. Daardoor zit er vaak gewoon een uur meer in de dag. Winwinsituatie!

En dan ga ik nu de #Biokokkin aan het werk zetten. Fijne avond altesaam! X

Memory Lane enzo

Ben er weer! De afgelopen weken waren wat druk, ik praat jullie graag even bij. Met jongste neef Juul (die vandaag alweer acht wordt!) ging ik naar de film in Nijmegen. Dat werd spontaan een tripje down Memory Lane, want opeens realiseerde ik me dat we in een stukje van de stad zaten waar wij vroeger onze tripjes naar 'de grote stad' begonnen. Dit standbeeld stond er vroeger ook al!

 

We gingen naar De Kleine Prins, een prachtige animatiefilm. De film gaat over een meisje, wier moeder een Plan heeft. Het meisje moet naar een prestigieuze school. Helaas haalt ze het toelatingsexamen niet. Moeder besluit naar een betere buurt te verhuizen zodat de school haar dochter wel moet aannemen. Tijdens de schoolvakantie moet het meisje studeren, iedere minuut is volgepland. Dan ontmoet ze de excentrieke buurman. Haar leert haar waar het echt om gaat in het leven. Ze beleven samen de prachtigste avonturen. Kortom, aanrader!

 

 

De zondag daarna gingen we naar Eindhoven, naar het museum over de Middeleeuwen en de Prehistorie. Het was heet! Uitgeblust sjokten Zusje en ik over het terrein, de heren hadden nergens last van. Met dit pontje ging je van de Prehistorie zomaar naar de Middeleeuwen, bijzonder! Wat de heren het leukste van het museum vonden? Het bouwen met blokken! Tuurlijk, dat kun je thuis niet...

 

 

Ik ben dus echt niet voor poseren gemaakt, wat heb ik er een hekel aan. Of zou ik een pietsie kritisch zijn? ;) Hier ben ik wel blij mee, hoor!

 

 

En toen was het Appreciation Day. Wereldwijd kregen alle collega's een dag vrij, als dank, omdat we het zo goed gedaan hebben. Samen met Zusje ging ik naar Nijmegen. De matinee met neef Juul was zo goed bevallen, dat deed ik graag nog een keer. Met Zusje ging ik naar de film over Amy Winehouse, indrukwekkend... De film bestaat uit korte privéfilmpjes, de personen die erin voorkomen, vertellen iets over de Amy uit die tijd. Je volgt haar van een frisse jonge meid van 14 die totaal geen idee heeft van haar talent tot de wandelende money machine. Verder deed ik nog wat inspiratie op in de grootste boekhandel van Nijmegen (zo mooi, die Engelstalige boeken! veel mooier dan de Nederlandse boeken, toch?), aten we een hapje en doken we de kringloop en de Flying Tiger in. We zouden wel niet gaan winkelen, maar ja... :)

 

 

De dag daarna was ik in... Nijmegen! In de zomer wordt er een bombardementswandeling georganiseerd en die was toevallig die dag. En laat die rondleiding toch om de hoek van de bioscoop beginnen waar we Amy en De Kleine Prins zagen.. Zoals jullie wellicht weten, werd Nijmegen in 1944 door de Amerikanen gebombardeerd. Officieel was dat per ongeluk, daar is men op dit moment toch niet zeker van. Er kwamen zo'n 800 mensen om. De laatste jaren is er meer aandacht voor dit bombardement, na de oorlog wilde men verder. Niet achterom kijken, de boel weer opbouwen. Anderhalf uur liepen we met onze gids door het centrum van Nijmegen. We hoorden over de prachtige gebouwen die helaas nooit meer verrezen en lichaamsdelen die teruggevonden werden van de overledenen. Vreselijk natuurlijk, maar na anderhalf uur dood en verderf was ik wel blij dat het afgelopen was. Ook bijzonder, de gids had een kegel. Toch niet helemaal wat je van zo'n rondleiding verwacht....

 

 

Bedrijfsuitje! Met de collega's crossten we met onze tuktuks door het land van Flipje. En dat beviel bepaald niet mee. Die tuktuks worden tot auto's gerekend, dus je mag er niet mee op het fietspad. Je moet dus op de openbare weg. Fijn joh, een 80 kilometerweg met zo'n veredelde brommer. Vooral als degene die rijdt (de enige die van ons klupje die het aandurfde) een Amerikaan is, die nog nooit met versnellingen heeft gereden. En tot nu toe alleen op tractoren en in auto's heeft gereden... Er zat ook een bingo bij, we moesten nummers zoeken, daar foto's van maken met ons erop en wie de meeste rijtjes had, zou winnen. Ahum... Na afloop bleek dat we ook puzzels hadden moeten invullen. Degene die het bingovel beheerde (ik dus), had de hele puzzel niet gezien. Oeps... Dat werd me niet in dank afgenomen. Ik zit namelijk in het meest fanatieke klupje. Ik wil ook graag winnen hoor, maar ik kan ook prima tegen m'n verlies. Dat kan niet gezegd worden over een aantal andere deelnemers. Zucht.. Totdat ik ze even herinnerde aan de prijs. De winnaar mocht namelijk terugkomen om te battelen tegen alle andere winnaars en de uiteindelijke winnaar krijgt dan 1000 Euro. Nou.. Dat geloof ik wel. O ja, daar had ik wel een punt. Maar het was toch niet eerlijk, want wij hadden een rijtje en de anderen niet! Volgend jaar ga ik dus niet mee.

 

 

Verder ben ik nog steeds aan het lezen! Omdat ik in augustus vrij weinig las en al over Odysseus en zijn avonturen schreef, schrijf ik eind september "Mirjam las in augustus en september" samen. Mochten jullie je afvragen hoe het zit. :) In de Little Free Library hiero lagen laatste meerdere boeken over filosofie. Interessant! Ik ben nu met het derde boek bezig en hoewel ik lang niet alles snap (gelukkig is dat de bedoeling, geloof ik ;)), vind ik het allemaal ontzettend interessant. Dit boek is een soort roman, meer een introductie. De meeste bekende theorieën worden pp een toegankelijke manier aangestipt. Nooit geweten dat ik nog eens een passie voor filosofie zou ontwikkelen...

 

 

Gisteren was ik op Appelpop! Normaal nix voor mij, veel te veel mensen enzo. Maar ja, de line up was wel heel erg goed en het was ook best dichtbij. In Tiel. :) Dus toch maar ook die comfort zone gestapt en gegaan. Inderdaad, niet mijn ding. Wat een mensenmassa! Bij Racoon stonden we buiten de tent, prima plek, prima geluid ook. Maar Kensington wilden we (nou ja...) toch wel graag op het podium zien. Een half uur voordat ze begonnen, stonden we borst aan bil en meenden mensen nog steeds dat ze naar voren konden en moesten. Zucht... Door de twee heren van twee meter zagen we dus ook helemaal niets. Tof! Kortom, buiten de tent genoten van de muziek en de duizenden mensen die uit hun dak gingen.

 

Goed, vandaag zit ik dus heerlijk in m'n comfortzone. Op de bank, in m'n joggingbroek en Miss Anne naast me. Iedereen een hele fijne dag gewenst! X

 

De Biokokkin deelt haar succesnummers

Ook zo'n hekel aan mensen die vurrukkuluk eten klaarmaken en dan net doen alsof het nix voorstelt? Irritant toch? Ook die opmerkingen van "Och, ik heb maar iets bij elkaar gegooid, het werkt wel, geloof ik." Yeah, right! Nu moet ik bekennen dat ik ook zo iemand geworden ben.. Erger zelfs, ik maak ook nog foto's van het eten dat ik bereid. Ik kan er nix aan doen, het is echt niet moeilijk, zelfs erg leuk om te doen. Om jullie te laten zien dat less echt more is, deel ik vandaag een paar van mijn succesnummers. Enjoy!

 

Dit zijn mijn dubbelgedopte tuinbonen. O, wat had ik vroeger een hekel aan deze bonen. Stinken! Vorig jaar heb ik ze een keer op de gewone manier klaargemaakt. Het enige wat ik lekker vond, was de kaassaus. Dit jaar had ik iets gelezen over dubbeldoppen. Je haalt de bonen eerst uit hun grote jasje, dan blancheer je ze. Daarna haal je ze uit hun tweede jasje. Dat gaat heel makkelijk, gewoon met je vingers of een mesje. Daarna kook je ze nog en serveer je ze bijvoorbeeld met pasta en een kaassaus. En dat is lekker!

 



Mijn heksensoep! Gewoon een uitje en een courgette in kleine stukjes, peper erbij en wat knoflook. Liter bouillon erbij, laten koken en daarna met de staafmixer aan de slag. Makkelijker kan niet. Kan ik jullie mooi meteen mijn kringloopgelukje laten zien. :)

 

Deze is zo makkelijk en superlekker! Je snijdt een variëteit aan groentes in stukken. Ik vind courgette en de gele en rode paprika's het lekkerst. Die gril je met olie en rozemarijn. Heerlijk met spaghetti. En ja, dit is het hele recept. :)

 



 

 Dit is mijn nieuwste lievelingsrecept, frieten van pompoen en wortel. Je snijdt de groentes in stukken, je hoeft de schil niet te verwijderen van de pompoen, ideaal. Je mengt de groenten met olijfolie en de kruiden die je lekker vindt. Ik heb er deze keer knoflook, cajun en peper bij gedaan. Daarna gaat alles ongeveer een half uur de oven in. En dan is het smullen geblazen. Echt, dit is zo lekker... *Kwijl*

 

 

Miss Down Under stond ook in de keuken.:) Om te vieren dat de boontjes er weer zijn, maakte ze haar Indonesische boontjes. Lekkur! De bonen maak je de gebruikelijke manier klaar, daar is niets bijzonders aan. De saus daarentegen... Zalig. Je bakt een uitje met wat knoflook, doet daar kokos en sambal bij. Gewoon, zo op het oog / naar smaak. Nog wat ketoembar erbij, beetje doorroeren en huppekee. Easy does it!

 

Fijn weekend allemaal, geniet ervan! X

 



Midnight Reading

Ik heb 'm uit! Ik was van plan om iedere dag tien bladzijdes te lezen in Odysseus, dan zou ik aan het einde van de maand mooi uitkomen. Maar ik ben er doorheen gevlogen, van de week 's ochtends zo tegen half vijf las ik de laatste pagina.

Pardon? Tja, het slapen wil sinds een tijdje niet zo lekker. Het maakt niet uit hoe vroeg ik naar bed ga, om vier uur word ik wakker. En soms om twee uur. En soms en om twee uur en om vier uur. Argh! En ik sliep voorheen zo lekker... Heerlijk, acht uur aan een stuk knorren. Geen idee waardoor het begonnen is, maar inmiddels ben ik er natuurlijk helemaal op gefixeerd.

Zodra ik wakker word, ben ik klaarwakker. En ik ga niet malen, want op het slapen na, heb ik niets om me druk over te maken. Ik wil alleen erg graag weten hoe laat het is. Eerst check ik of het nog donker is. Meestal is het antwoord ja. En dan ga ik toch even kijken. Niet dat het een zier uitmaakt, maar goed. Ik wil het weten.

Nou ging ik laatst toch even naar mijn huisarts, meteen het niet-slapen aangekaart. Of ik me er druk om maakte. Welnee! Zucht. Tuurlijk, vanaf het moment dat ik erover denk om naar bed te gaan, realiseer ik me dat ik al ruim een maand geen ononderbroken nacht meer heb gehad. Ik mis m'n acht uur slaap! En door de vermoeidheid slaap ik in de weekenden weer overdag. Daar zal m'n lichaam dan wel behoefte aan hebben, maar ik vind het niet fijn. Hoef ik niet te werken, lig ik te pitten. Tof.

Hoewel de dok en ik allebei niet enorm van de medicijnen zijn, heb ik toch een paar pilletjes meegekregen. Voor als de nood hoog is. Ze liggen dus nog in de kast, want ik houd er echt niet van. Maar goed, waarschijnlijk werken ze wel als een soort placebo, zo van: "Ik heb ze in huis, als het nu heel erg wordt, dan kan ik ze altijd pakken."

Maar waar ik meer aan heb, is de folder met adviezen die ik meekreeg. De meeste kent iedereen natuurlijk al lang: geen koffie meer drinken na een bepaalde tijd, rustig de dag afbouwen, niet meer bellen, tv kijken, facebooken, dat soort dingen. Dat deed ik altijd al. Wat ik niet wist, is dat iedereen gedurende de nacht meerdere keren wakker wordt. Alleen ben je je daar normaal niet van bewust. Mijn acht uur aan een stuk bestaat dus helemaal niet. En, naarmate je ouder wordt, heb je minder behoefte aan slaap. Dat wist ik wel, maar daarbij moest ik altijd aan mijn moeder denken die al jaren 's nachts wakker ligt. En mijn oma voor haar. Maar goed, die dames zijn / waren natuurlijk wel een stukje ouder dan ik. :) O ja, als je niet moe bent: niet naar bed!

Waar het om gaat: zorg dat je slaapkamer een fijne plek is. Om te ontspannen, niet om te malen of je te ergeren. Als je in bed ligt, ontspan. Ook al lig je wakker.Lukt dat niet, dan sta je op. Vandaar dat ik meerdere nachten met Odysseus op de bank zat, meestal zo vanaf een uur of vier tot half vijf. Dan had ik weer een hoofdstuk uit en werd ik zoetjes aan moe. En meestal sliep ik dan vrij snel in, totdat de wekker ging. Wat me opviel: hoewel ik me erg druk maakte over de volgende dag, of ik wel fit zou zijn, viel dat best mee. En nu ik het allemaal een heel eind losgelaten heb, voel ik me helemaal prima. Goed, ik hoop nog steeds dat ik binnenkort niet meer 's nachts op de bank zit, maar verder... Het is 'gewoon' een kwestie van omdenken. Mind over matter. En daar houd ik wel van!

Okay, Odysseus dus. Wat heb ik genoten! Daar was ik nog best verbaasd over. In het verleden heb ik meerdere pogingen gedaan, iedere keer strandde ik na een pagina of dertig. Mijn vertaling van de Ilias en Odyssea komt uit 1959, wellicht dat het taalgebruik daardoor ietwat oubollig is.. Maar dat heeft ook wel wat. Ik heb de prachtigste formuleringen voorbij zien komen, zoals deze: "Zodra de dageraad met roze vingers het licht in het oosten had ontstoken, stond de zoon van Odysseus op om zich te kleden." Poëtisch, toch? Waar er in de Ilias heel veel werd gevochten en dit bijzonder beeldend werd beschreven (de darmen vlogen in de rondte), nu werd er heel veel gegeten. Althans, om de Goden gunstig te stemmen, moest  er vee worden geofferd. En dan niet het kneusje van de groep, nee, alleen de allermooiste dieren waren goed genoeg. Ook dat werd heel gedetailleerd beschreven. Fijn, voor een vegetariër. :) Overigens kregen de Goden niet alles kregen van de offerdieren.Ze kregen wel een heel smakelijk stuk, met wat wijn en gerstekorrels erbij, maar de rest werd door de sterfelijken lekker zelf opgepeuzeld.

Waar ik erg aan moest wennen,was de manier waarop er met de onsterfelijken werd omgegaan. Die kunnen nl zomaar het uiterlijk aannemen van iemand anders, even bij iemand op bezoek gaan, hem dan het een en ander influisteren en dan gaan ze er weer vandoor. Oftewel, als jij iets doet wat een ander niet aanstaat, kun je altijd zeggen dat je op het advies van de Goden bent afgegaan. Dat ze jou, om je in de luren te leggen, verkeerd advies hebben gegeven. Profetieën, voorspellingen, ook aan de orde van de dag. Maar op een gegeven moment viel mijn kwartje. Zo anders dan ons westerse geloof is dit niet. Wij zijn opgevoed met het geloof in een almachtige en hoewel wij hier onze eigen verantwoordelijkheid dienen te nemen, leggen we toch ook veel bij hem neer. Toen ik eenmaal m'n Rooms-Katholieke bril af had gezet, begon ik echt te genieten. Bijzonder hoor, ik ben al zo lang niet meer praktiserend, blijkbaar zit het toch nog diep.

Alleen die Odysseus zelf, he.. Dat is best een arrogant mannetje. Ja, hij is heel slim. En schrander. En snugger. Zo ongeveer alle synoniemen heb ik voorbij zien komen. Echt Homeros, ik weet het, hij is hartstikke gehaaid!! Maar nu is het afgelopen... Ik ben best trots op mezelf, een van de allergrootste klassiekers aller tijden heb ik gewoon uit. En het was fijn! Waar ik nu mee op de bank zit voor mijn Midnight Reading? De donkere kamer van Damokles van W.F. Hermans. En ja, tot nu toe ook erg mooi!

Fijn weekend allemaal! X

Meer uit Minder

Groeten vanaf de bank! Gisteren was hier het ballonnenfestival en dat was erg gezellig. Ik ging met Zusje en de neefjes. Helaas werd een van de heren niet lekker, dus gingen ze vrij snel weer naar huis. Gelukkig waren de buurtjes er en heb ik met hen een heel genoeglijke avond gehad. En nu ben ik brak. Laat naar bed, drie verschillende soorten biertjes naar binnen geworpen, vroeg weer wakker.. Paracetamolletje tegen de watten in het hoofd, powernap van vijftien minuten achter de rug en verder doen we heel weinig. Nice!

Dank voor jullie reacties op mijn consumindermeerlog van vorige week. Leuk om te zien hoe iedereen daar toch verschillend mee omgaat. Een paar dagen later kwam ik een interessant artikel tegen over de voordelen van ‘simple living’ of consuminderen. Dat ging niet om lege kasten, maar over de mentale voordelen.

Ik zet ze voor jullie op een rijtje:

1.      Onder-reageren in plaats van overreageren. De tijd waarin we leven, is zo hectisch, we hebben vaak geen tijd meer om na te denken, we leven / reageren vaak op de automatische piloot. Als je bewuster en rustiger leeft, heb je meer tijd om op de juiste manier te reageren op bijvoorbeeld een verzoek.

2.      Voor je zelf zorgen. Als je niet achter iedere hype aanrent, heb je meer tijd om voor jezelf te zorgen. Mediteren, een keer een powernap, iets creatiefs doen, daar heb je zo meer tijd voor.

3.      Je bent gezonder. Doordat je minder stress ervaart, heb je minder last van bv migraine, een kou of een hoge bloeddruk.

4.      Je relaties / vriendschappen zijn beter. Als je iemand oprechte tijd en interesse biedt, heb je beter contact. Die mobiel dus aan de kant leggen!

5.      Hoop. Als je merkt dat je leven makkelijker is, je beter afgaat, dan krijg je meer hoop. Op een makkelijker leven.

6.      Vrijheid! Als je je niet afhankelijk opstelt van spullen, of als je je eigen koerst vaart en niet die van een ander, dan ervaar je een enorme vrijheid. Je hoeft alleen aan je eigen standaard te voldoen.

7.      Vriendelijkheid. Wanneer we minder nodig hebben om gelukkig te zijn en wanneer we beter weten waarvan we gelukkig worden en daar dus voor gaan, dan worden we een fijner persoon in de omgang.

Ik werd wel blij toen ik dit las. Want ondanks mijn 5+ nieuwe jurken (ik heb trouwens meteen wat kleding weggedaan, goed he? J), leef ik over het algemeen zo. Althans, ik doe mijn best. Ik houd mijn standaard aan en niet die van iemand anders. Meestal dan, he? Ik merk ook dat het me steeds beter afgaat om nee te zeggen. Ik neem tijd om na te denken over mijn wensen en hoe ik me voel bij een verzoek. Voelt het niet goed? Dan doe ik het meestal niet. Ben ik ergens niet blij mee? Geef ik het ook aan. Misschien niet direct, maar dat hoeft ook niet altijd. Maar goed, hier heb ik het wel een andere keer over. I love simple living! En dat mag best in een leuke jurk. J Voor het volledige artikel: http://bemorewithless.com/invisible/

Fijn weekend allen! X

500

Zomervakantie! Voor mij niet hoor, ik werk braaf door tot oktober. Niet erg, ik heb het vakantiegevoel toch wel. Veel van de collega's zijn er niet, en hoewel het betekent dat ik flink wat van hun shit op mijn bordje (excusez le mot) heb gekregen de laatste tijd, zijn er nu zoveel mensen weg dat er veel zaken niet door kunnen gaan. Het is warm en benauwd in de containers (ons tijdelijke onderkomen), dus het tempo ligt een stuk lager dan anders. Het gaat gewoon niet anders. En omdat mijn vakantie al in mei was, heb ik mijn backlog al lang weggewerkt. Ik hoef me ook niet over de kop te werken voor mijn aankomende vakantie, ik heb het allemaal onder controle. Een heerlijk gevoel!

Wat ik bepaald niet onder controle heb, is m'n consuminderen. Oftewel, m'n consumeergedrag. Ik heb een verslaving ontwikkeld aan het on-line kopen van vintage (naja.... tweedehands dus) jurkjes. Een tijd terug stond er een geweldig jurkje op Instagram (jaja, daar worden niet alleen leuke foto's gepost, er is daar ook een levendige handel in van alles!), voor bijna nix. In mijn maat. Maar ja, net weg. Zo begon het. Inmiddels kijk ik regelmatig (iedere dag dus) op #instagramverkoophoek, #instaverkoop en #instagramkoopjeshoek. Maar ook #vintagejurk en #retrokleding pik ik even mee.

En ook op Marktplaats ben ik te vinden. Retro jurk en vintage jurk bekijk ik, net als King Louis XS en Tante Betsy (ben ook aangestoken door het virus! :)) XS. De postbode is hier inmiddels kind aan huis (en bij de overburen, zij zijn zo vriendelijk om de pakjes van de hele straat aan te nemen). Goed voor de zaken van PostNL! En ook heb ik een hele leuke online winkel via Facebook ontdekt, met allerlei nieuwe, vintage look, kleding. De prijzen zijn wel helemaal van nu. ;)

M'n moeder is helemaal niet blij met m'n nieuwe hobby. Het komt nog wel eens voor dat de nieuwe vondst net niet helemaal past. Toch te groot, of te lang. Te klein! Dat is me tot nu toe een keer overkomen, dat jurkje heb ik via Marktplaats weer verpatst. Maar die andere jurkjes heeft m'n moeder dus vermaakt. Tot haar grote ongenoegen.Terecht natuurlijk, want om een rits drie keer uit een jurk te moeten halen, is gewoon rotwerk. Als een coupeuse dat had moeten doen, waren mijn koopjes natuurlijk wel erg duur geworden. Ik durf dus niet meer zo goed... Maar goed, kijken kost nix!

Nou was er laatst (of nog steeds, geloof ik) uitverkoop bij de Hema. En ik had nieuw ondergoed nodig, mijn oude spul kon echt niet. Ook de caissière vond dat ik heel goed geslaagd was. :) Wisten jullie trouwens dat je een bh eigenlijk maar drie maanden moet dragen? Zal best, maar dat doen we toch maar niet. Trouwens, volgens een ander onderzoek hoef je helemaal geen bh te dragen. Je borsten corrigeren zichzelf met maar liefst zeven millimeter per jaar. Echt waar! De link naar dit onderzoek postte ik bij een consimindergroep, onder het motto: "Nog meer de deur uit!" Grapje.. Nou, nee dus. Tientallen reacties van grootgeschapen dames (met bhmaat en al, altijd al willen weten) over potloodtesten, hangende theezakjes en aanverwante artikelen. Mocht iemand het interessant vinden; die van mij gaan niet weg, tenzij ze uitgelubberd zijn. Ik vind ondergoed namelijk gewoon mooi. Dus.

Mijn grootste aanschaf van deze maand? Mijn brug. Speciaal voor mij gemaakt, one of a kind! Dankzij de zorgverzekering was het een koopje van slechts een paar honderd euro... Niet erg, ik ben er heel erg blij mee. Na een dag was ik al helemaal gewend en zo fijn dat mijn gat in mijn smoelwerk weer weg is. Heb ik maar twee jaar mee gelopen, tenslotte. Waarom zo lang? Door het gedoe met deze kies ben ik eindelijk weggegaan bij de tandarts waar ik mijn hele leven al patiënt was. En waar ik iedere keer de behandelkamer uit rende zodra ik klaar was. Mijn nieuwe tandarts wilde de boel eerst goed op orde hebben voordat de brug gezet zou worden. Ik weet dat iedere tandarts zegt dat het werk van de vorige prutswerk is, maar deze man is zo fijn. Door hem ben ik niet meer bang! Echt, ik lig volledig ontspannen in de stoel, dat is me nog nooit overkomen. Hij mag blijven!

Verder is het een hele gezellige maand, met veel lunches buiten de deur. Zo gingen we vandaag met de wandelklup een pannenkoek eten, na eerst een wandeling van zo'n anderhalf uur gemaakt te hebben. Dat dan weer wel! "Umm... Mirjam, ik weet niet of ik kan pinnen... Wil jij mijn pannenkoek eventueel voorschieten?" De vorige keer waren de dames hun portemonnee vergeten. Tuurlijk.. Van de week werd er een zomerlunch door het werk georganiseerd, ook leuk. Toch fijn dat het niet zo druk is. Maar toch maar even wat geld naar de lopende rekening overmaken...

Na de zomer gaat de hand weer op de knip. Maar dat het nu gewoon even kan, vind deze consuminderaaropbreak best lekker. O ja, nog een ding waar ik niet op ga bezuinigen: dit blog. Dit is namelijk mijn 500ste logje!! Iedereen nog een hele fijne zwoele zomerzondagavond gewenst (ik zit zalig in de bbqwalmen van de buren) en een fijne week! xxx