Hallo Astrid - een blog samen met Mrs Cardcetera

H die Astrid!

Beetje vreemde aanhef van dit blog? Nee hoor, Astrid van Cardcetera en ik gaan elkaar schrijven. Op onze blogs. We kennen elkaar al een tijdje, hebben elkaar een paar keer 'real life' getroffen en ook onze brievenbussen klepperen regelmatig. Waar we het over gaan hebben? Dat weten we zelf ook nog niet. :) Het idee is dat we elkaar een ouderwetsch kaartje sturen en dat we daar dan over schrijven. Astrid legt het hier uit. Dus!

Hey Astrid,

bedankt voor je kaartje! Echt helemaal mijn smaak! Ik blijf post geweldig vinden. Thuiskomen, over de drempel stappen en dan hopelijk iets leuks op de mat vinden. Van die saaie witte enveloppen hoeven van mij niet zo, maar een kleurig kaartje met een gezellige boodschap van een vriendin.. Genieten! Wat dat betreft ben ik, ondanks mijn blogs en mijn social media verslaving, helemaal oldskool. Het is ook ontspanning, even op de bank met die brief of die kaart. Nou ja, meestal wordt de envelop al staande opengeratsjst omdat ik veel te weinig geduld heb, maar in principe: ontspanning!

Wat ik vroeger wilde worden... Pff, dat was even graven in mijn geheugen. Op de lagere school (jaja, zo noemden wij dat vroeger lieve kijkbuiskindertjes!) hadden wij zo'n leuke stagiaire dat ik schooljuf wilde worden. Maar goed dat dat niets geworden is. Ik geloof niet dat ik het uithoudingsvermogen heb om 30+ kinderen de hele dag bezig te houden. En dat dan een heel jaar lang! Hoewel die vakanties wel lekker zijn.. Beetje flauw, ik weet dat docenten veel lange dagen maken en dan ook nog 's avonds huiswerk nakijken.

Ik was een echt boekenkind. We gingen niet vaak op vakantie, we zijn twee keer naar Egmond aan de Hoef geweest en een keer in Zeeland. Maar ik reisde wel, ik sloeg gewoon een boek open en ging naar een ver en exotisch oord. Met Pjotr ging ik naar Rusland, met Shererazade beleefde ik duizend en een nacht en met oom Tom zat ik in z'n hut. Vreemd dat ik nooit bedacht heb dat ik wel eens in een bieb zou kunnen gaan werken.

Het was me wel snel duidelijk dat ik 'iets' met talen wilde doen. Het werd de Vertaalacademie in Maastricht, daar studeerde ik Nederlands, Engels en Russisch. Nou heb ik nooit als vertaler gewerkt. Ik merkte op de opleiding dat ik het toch wel eenzaam vind om in m'n eentje achter de boeken of computer te zitten. Even kletsen bij de koffiemachine is nu eenmaal gezelliger als je met meerderen bent. Daarom ben ik het bedrijfsleven in gegaan, altijd reuring!

Nu, enige jaren na dato lees ik nog steeds veel en graag, binnenkort ga ik dat zelfs als vrijwilliger doen! Ik schrijf ook nog steeds, zoals voor jouw webshop en Ogma. Ooit komt dat boek er ook nog wel...

Tot snel Astrid, groetjes uit het regenachtige Grave!
M

Feel Good Experience

Wat een heerlijk zonnetje hebben we dit weekend, he? Echt de kers op zo'n grote punt red velvet cake. Ah..

Feel Good Vibes

Vrijdag en zaterdag was het Feel Good en Shop Event en wat was het fijn! Heel veel feel good vibes... Honderd stands met originele ideeën, fijne goodies, zondig lekkers in deze vastenperiode. U snapt, na vier weken geen snoep, chocolade en wijn, dat ik keihard viel voor de charmes van Jack Fudge en zijn buurdames, de Theetantes. Hierbij een kleine selectie van de stands die ik erg fijn vond.

Must See

Allereerst natuurlijk de Draw Booth van Janne Keurlings. Nog nooit van gehoord? Je ziet zoiets wel vaker op festivals: een pipowagen of een soort pasfotohokje waar je je kunt laten tekenen. Gaaf!! Die van Janne is echt tof, dat is namelijk een heel klein huiskamertje. Compleet met perzisch tapijt op de vloer, bloemetjesbehang en geborduurd schilderij. Voor mij echt een van de must sees en do's, dus toen ik binnenkwam, m'n bloggersbadge opgeprikt en m'n laptop op de bloggerstafel gedropt had, rende ik op mijn rode laarzen direct naar de Draw Booth.

Kneuzen

Alleen werd ik enigszins afgeleid door het bordje op een van de stands: "Kneuzen for sale". Hu? Dat behoefde enige uitleg. Het bleek om keramiek te gaan van Hella Duijs. Prachtig! Alleen, one of a kind. Of soms two of a kind. Uniek werk wat waarschijnlijk nooit opnieuw geproduceerd gaat worden. Aangezien de meeste mensen meer exemplaren van hetzelfde item willen hebben, vielen deze een beetje buiten de boot. Vandaar het bordje. Mijn hart smolt, ik had de kneusjes graag een goed tehuis gegund, maar helaas passen ze niet in de retro-achtige Kaza. Ik kreeg er bijna een schuldgevoel van. Zucht. Ik begreep overigens dat nog niet alle dutsjes (met alle respect uiteraard) aan het einde van het event een goed tehuis hadden gevonden. Misschien dat u over uw hart wil strijken...

Buiten de pot

Na deze fijne ontmoeting rende ik door naar de Draw Booth. Het Event was maar twee dagen, he, stel je voor dat ik buiten de pot zou piesen?? Dat viel gelukkig mee, ik hoefde maar een paar minuten te wachten. Beetje babbelen met de vriendin van degene die op dat moment getekend werd, gezellig! Dat is echt zo tof van het Feel Good en Shop Event, iedereen kletst en heet je met een grote smile van harte welkom. Af en toe moest ik achterom kijken: "Ken ik u? Hebt u het tegen iemand anders?' Nee hoor. Gezellig!

Pastor

De Draw Booth dus. Binnen tien minuten heb je gewoon je eigen portret in handen, dat is toch fantastisch? Het is echt een bijzondere ervaring, zo in het kleine huiskamertje en Janne die als een hedendaagse pastor met gouden strikje in haar biechthokje tegenover je zit. Je wordt dan ook nog over van alles bevraagd en bekeken. Alles voor de kunst, he?

To be continued...

Met mijn kunstwerk huppelde ik vervolgens naar Cardcetera, u weet wel, de one-stop-postcard shop waar ik maandelijks mijn ode breng aan het schrijven van brieven en kaarten. En de postbode. :) Astrid had nog een leuk nieuwtje, ze gaat naar het land van de Bratwurst, de grote pullen bier en Pumucklchen. Cardcetera hoor, niet Astrid zelf. Ze gaat onze oosterburen veroveren met haar kaarten! En passant smeedden we ook nog snode plannen voor het Event van 2017. Want dat komt er dus! En wel op 24, 25 en 26 maart. Ik mag er helaas nog niets over vertellen, maar... Agenda vrijhouden!

Meer Feel Good

En als je die agenda toch bij de hand hebt, zet dan ook een groot kruis bij 25 september. Van dit jaar dus. Want dan is het Feel Good & Shop Festival! Ook in ons mooie Brabant, en wel bij Het Goeie Leven. Ik bespeur een thema.... Feel Good, Goeie Leven... Interessant! De organisatie houdt angstvallig geheim wat het allemaal in gaat houden, er zal in ieder geval gedanst worden. En ik heb ook iets over blote voeten, strandstoelen en pina colada vernomen. Ik stel me daar dan van die dansende hippies bij voor met van die bloemenkransen. U weet wel, a la Woodstock. Maar misschien heb ik het wel mis en heeft het een hoog tatoeage, bier drinken en bikersgehalte. We gaan het zien!

Allergenenvrij

Op de valreep liep ik Puur Mieke tegen het lijf. Ze heeft een webshop met glutenvrije, suikervrije en lactosevrije producten. Dus niet vrij van een van deze allergenen, nee, en en en. Wow! Op het event had ze onder andere biologische chips bij zich. Het is dat ze me in de gaten hield, anders had ik de bak met bietenchips in een keer achterover geworpen. Lekker!! Verder verkoopt ze ook nog heel veel verzorgingsproducten, dus Mieke gaat me binnenkort digitaal zien, in de shop!

Nog meer portretten

Mocht je je afvragen wie deze geweldige foto's van mij genomen heeft, dat is Annerieke van By Annerieke.com. Ik ben er zo blij mee!

 

Dag!

En dan gaat Miss Down Under nu met de pootjes omhoog, nagenieten. Fijne dag nog! X

Vooruit dan maar...

Net als de rest van bloggend Nederland (en de rest van de wereld, vrees ik), toch maar een terugblik op 2015. Ja, ik weet het, ik klink vast als grumpy cat. Het is ook niet alsof dit moet en ook niet alsof jullie me nooit meer aankijken lezen als ik het niet doe ofzo. Dus geen idee waarom dit nu zo'n ding is. Maar goed.

In 2015 las ik bijna 100 boeken. Niet dat aantallen belangrijk zijn ofzo. ;) Er komt nog een overzicht met de boeken die ik in december las en mijn "best of". Ik ga hier niet meer bijhouden wat ik in 2016 lees, dat kunnen jullie op Instagram vinden met mijn hashtag #mirjamleestin2016. En natuurlijk kunnen jullie mijn boekenschrijfsels op Ogma vinden.

Ook was de Biokokkin erg actief. Geen idee hoeveel gerechten ik bereidde, maar het was fijn! Tof ook om te merken hoe niet alleen de gerechten lekkerder werden, maar ook m'n foto's mooier en beter. Natuurlijk ga ik door met koken. En als ik er aan denk, zal ik de foto's ook vaker hier posten. Met bereidingswijze. :)

De laatste maanden postte ik hier ieder weekend. Op Facebook en Instagram was ik als Mirjam Down Under te vinden en ook voor Cardcetera schreef ik een maandelijks blog. Dat blijf ik natuurlijk doen! Sinds kort ben ik als MirjamvanElst1 te vinden op Twitter. Nog even uitvinden hoe ik daar het beste mee kan omgaan. Voor Ogma ga ik over mijn vrij aanzienlijke boekenverslaving bloggen. Ogma wordt ontzettend tof, komt allen kijken! We zouden morgen 'live' gaan, maar we konden niet wachten... En.... op 11 en 12 maart ben ik te vinden op het Feel Good and Shop Event. Dat wordt zo leuk! 2016 druk? Welnee!

Ook had ik een baan. En die verloor ik. Tja. Nu heb ik er dus geen. Tenzij je het zoeken naar een andere baan een baan noemt. En het bloggen. En het netwerken. En koffie drinken. En plannen maken. 2016 druk? Welnee!

Iemand nog goede voornemens? Of slechte? :) Ik wel, daarover meer later. Ik hoop dat 2016 goed voor jullie zal zijn en als dat onverhoopt niet het geval is, dat jullie dan lieve menen om jullie heen hebben met wie je dat kan delen. Liefs en tot snel! X

Uitwaaien enzo

Ooit, in een ver en donker verleden was ik in Brugge. En daar had ik de lekkerste cappucino ever. Met slagroom. En dan niet van dat slappe spul uit een spuitbus, maar de echte. Van dat dikke spul, waar iemand wel een kwartier op heeft staan zwoegen. Of een machine, vooruit. :) De afgelopen dagen was ik aan de Belgische kust en wat heb ik op? Juist. Iedere dag genieten van het buitenlandgevoel. Hebben we thuis niet!

 

 

Ik ging om uit te waaien aan de kust om en Miss Creatuurtje te zien. Op weg naar De Haan, op de regenachtige ring van Antwerpen, samen met heel veel truckchauffeurs, had ik wel fantasieën over andere kusten. Van die stranden waar je in oktober wel in je bikini kunt lopen. Zonder winterjas en laarzen. Toch eens over nadenken voor volgend jaar. :) Maar goed!

 

Trui aka Miss Creatuurtje speelt binnenkort in een musical voor het goede doel. Heel erg gaaf! Ik mocht mee naar de repetitie. Die was in een oude loods, een heel mooie en koude locatie. Van te voren kreeg ik al de waarschuwing: warme kleding aandoen! Okay... Toch maar wat aanschaffen dus. Want al die jurkjes, leuk, maar niet warm. Super om dit mee te mogen maken. Ik had mazzel, dit was de eerste keer dat de hele voorstelling in een keer werd gerepeteerd. En het was tof! En, ondanks de blowers, koud. Heel koud!

 

 

Donderdag deden we een wandeling door en om De Haan. De wandeling had een bijzonder hoog uitwaaigehalte, mission accomplished dus. We zagen ook prachtige schelpjes, zoals dit lieve hartje. U kent het gezegde: "De Goden niet verzoeken?" Niet zo handig om te zeggen dat het zo fijn is dat het niet regende. Zucht. De rest van de wandeling werden we van boven gezegend. ;)

 

 

Ik liep ook nog een labyrint! Het mooie van een labyrint is dat je altijd in het midden komt en je verdwaalt nooit. Tijdens het lopen had ik een paar aha-momenten, daar kan ik wel iets mee. Zo mooi, op het moment dat ik vond dat het labyrint wel een keer afgelopen mocht zijn, was ik bij het einde. Timing!

 

 

En dan gingen we ook naar een Open Atelier Dag van lokale kunstenaars. Dit kunstwerk vond ik erg mooi, de meeste andere... Not so much. Kunst is natuurlijk emotie en je hoeft het niet te snappen of mooi te vinden, maar.... Er hingen veel dingen die ik niet aan mijn muren wil. Ben niet zo van het hele expliciete. ;) En de Belgische grondwet, in een nieuwe, kunstzinnige taal geschreven, hoeft van mij ook niet zo. Wel heel knap gevonden! Dit kunstwerk met de spiegel gaat over de vluchtelingenproblematiek.

 

En dan zit ik nu in m'n Familie Veerkamp pyjama op de bank, met een iets minder fijn souvenir: een fikse verkoudheid. Nou moet ik niet mauwen, want ik ben al zo'n vijf jaar niet meer verkouden geweest. Daardoor is het wel weer even wennen. Ik heb me vanmiddag naar de drogist gesleept: "Ja lieverd, ik weet hoe neusdruppels werken en paracetamol ook. Aardig dat je het vraagt." Dus.. We doen hier even rustig aan.

 

O ja, ik schreef weer een blog voor Cardcetera, dat vind je hier: http://www.cardcetera.com/index.php/2015/10/gastblog-mirjam-de-miss-down-under-kaartenset/?lang=nl Deze keer gaat het over de Mirjam Down Under kaartenreeks en het verhaal achter mijn schoenenverslaving. Ga je even kijken?

 

Iedereen een heel fijn weekend gewenst, geniet ervan! X

 

<script>
  (function(i,s,o,g,r,a,m){i['GoogleAnalyticsObject']=r;i[r]=i[r]||function(){
  (i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
  m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
  })(window,document,'script','//www.google-analytics.com/analytics.js','ga');

  ga('create', 'UA-69100109-1', 'auto');
  ga('send', 'pageview');

</script>



Projecten

En, lekker aan het genieten van een vrije zondag? Hier in de Kaza doen we rustig aan, prima zo, na een aantal weken vol afspraken. Grappig dat jullie mijn programma wat aan de drukke kant vonden. Dat had ik zelf niet helemaal door.. En ik had nog niet eens verteld over alle Challenges die ik deed / aan het doen ben! Bij dezen dus...

Iedere ochtend mediteer ik tien minuten. Heel fijn om de dag in rust beginnen en niet met de mobiel. Hoewel me dat niet iedere dag lukt. De blinkende icoontjes van Facebook en Instagram zijn toch wel erg verleidelijk. Even checken! Maar goed, normaal zit ik tien minuten in stilte met een app. Dat begon toch wel wat saai te worden. De app die ik gebruikte, was alleen muziek, geen geleide meditatie. Dat doe ik 's avonds, een klein half uur. Nu las ik op Facebook over een Meditatie Challenge, iedere dag zou je een link naar een meditatie krijgen, plus een werkboek, een affirmatie en een filmpje. Leuk! Die Challenge is inmiddels afgerond, het was wel verfrissend om een keer een ander soort meditatie te doen. Ik werd weer wakker geschud. Het was niet helemaal mijn ding, een heel enthousiaste dame die me 's ochtends om zes uur (vooruit, half zeven) bijzonder opgewekt en blij wakker gilde. En alle cadeautjes van partners die weggegeven werden, hadden van mij ook niet gehoeven. Het had daardoor wel watweg  van een groot reclamecircus. Maar goed, de meditatiesessies waren okay, fijn om een andere aanpak mee te maken. Ik heb nu een andere app met korte meditatiesessies gedownload, eens kijken wat dat is.

Ook via Facebook stuitte ik op de Plank Challenge. Schijnt een megarage te zijn. Zou zomaar kunnen, heb ik even gemist. In het kort: je doet een maand lang iedere dag de Plank, een yoga-oefening. Je bouwt het op van twintig seconden tot vijf minuten. Leuk! Appeltje eitje, dacht ik, die oefening ken ik van de yoga, dat kan ik. Ja..... Die eerste dagen was het inderdaad geen probleem. Inmiddels zit ik op negentig seconden en dat is best lang. En zwaar! Nu is het zo dat je drie dagen achter elkaar hetzelfde aantal seconden doet. Die eerste dag is heul zwaar, de tweede dag al een stuk makkelijker en de derde dag, ach.. Nou ja, zo makkelijk is het nou ook weer niet. Wel heel leuk om te doen. Je schijnt er megastrak van te worden. Dat moet ik nog zien. Van de week had ik wel spierpijn, dus het doet in ieder geval wel iets. Toch fijn, is anders zo zonde van de moeite, toch?

En ja, via Facebook doe ik mee aan nog een Challenge. Het lijkt wel een thema.. Het is de 15 dagen schrijven challenge. Ik loop gruwelijk achter, hij is eigenlijk al afgelopen, maar het is zo leuk om te doen! Je krijgt iedere dag een opdracht waardoor je echt 'outside the box' gaat. Je associeert met woorden, gedachtes, geuren... Heel erg tof om te doen! Het doet me erg denken aan de cursus die ik een paar jaar geleden deed. Mocht iemand interesse hebben, tik "15 dagen schrijven challenge" in op Facebook en je ziet de opdrachten vanzelf.

Als we het dan toch over schrijven hebben... Ik schreef weer gastblogs voor Cardcetera. Over het sturen van post natuurlijk! Je kunt ze hier http://www.cardcetera.com/index.php/2015/09/gastblog-mirjam-fake-it-til-you-make-it/?lang=nl en hier http://www.cardcetera.com/index.php/2015/08/gastblog-mirjam-staycation-groetjes-uit-balkonia/?lang=nl vinden. Leuk als je even gaat kijken!

Dat is nog niet alles. Ik ben een brief aan mezelf aan het schrijven. Weer zo'n mooi project! Het is gebaseerd op het project van een Amerikaanse docent, hij gaf zijn studenten de opdracht een brief te schrijven van tien kantjes. Hij zou die brief na twintig jaar retourneren. En dat doet hij ook, zijn hele huis staat vol met brieven. In twintig jaar tijd kun je behoorlijk wat brieven verzamelen.. Ook al zijn zijn studenten verhuisd, het maakt niet uit, ze krijgen hun brief terug. Er komt heel wat speurwerk aan te pas! Naar aanleiding van dit filmpje, startte Met Aandacht een soortgelijk project. Je schrijft een brief aan jezelf, maakt niet uit hoeveel kantjes en je stuurt hem naar haar. Jij geeft aan wanneer je hem terug wil hebben. Tof, he? Ik ben helemaal niet zo bezig met de toekomst, althans, als iemand me vraagt waar ik over vijf of tien jaar wil staan, dan moet ik toch even flink nadenken.... Maar nu ben ik toch wel erg nieuwsgierig geworden. Wie ben ik over vijf jaar, als er een brief met een heel bekend handschrift op de mat valt?

Anne en ik doen weer een cursus! Net als de andere leden van ons wandelklupje vond ik het wel weer tijd voor iets actiefs. Want sinds de gehoorzaamheidscursus afgelopen is, wandelen Anne en ik gezellig iedere maand met ons kluppie. Maar verder doen we bar weinig niets. Oftewel, we hangen heel relaxed samen op de bank. Nou zou je kunnen denken dat je daar ook je relatie mee onderhoudt. Maar dat is dus niet zo. Madam vindt het allemaal wel prima en ik ben ook niet enorm gemotiveerd. Maar nu niet meer! Sinds vorige week doen we de cursus "Coordinatie en Balans". En dat is leuk! Het is de bedoeling dat de hond zelfvertrouwen opbouwt (niet dat Anne dat echt nodig heeft, maar goed..), dat ze fysiek sterker worden en dat de relatie tussen hond en eigenaar verbetert. Dat doe je door diverse oefeningen, zoals deze. Anne stond natuurlijk in een keer perfect op dit krukje. :) Uiteindelijk moeten ze een rondje draaien op het krukje. Voorpootjes blijven stil staan, alleen de achterpootjes draaien. Dat kan ze nog niet. ;)

Mocht iemand zich afvragen waar ik de tijd vandaan haal voor al deze projecten. ) Het gaat een stuk beter met het slapen! Ik ben er nog niet helemaal, ik word nog wel wakker gedurende de nacht, maar ik zit er niet meer zo mee. Het lukt me best goed om te ontspannen, ik heb al een tijdje niet meer om vier uur 's nachts op de bank gezeten met een boek. Heerlijk. Afkloppen! Ik ga nu ook pas naar bed als ik moe ben. Daardoor zit er vaak gewoon een uur meer in de dag. Winwinsituatie!

En dan ga ik nu de #Biokokkin aan het werk zetten. Fijne avond altesaam! X