Niets nieuws onder de zon, in de kast en veel meer tijd. Hoop ik.

Laatst las ik het artikel van Volkskrantcolumnist Asha ten Broeke over haar koopverslaving en realiseerde me dat ik er ook klaar mee ben. Weer klaar mee ben. Het nutteloze kopen van van alles en nog wat, de ondoordachte aankopen, maar met name het zoeken naar die spullen. Zonde van mijn centen en vooral: zonde van mijn tijd. Ook omdat ik wel uren op het wereldwijdeweb doorbreng, maar vaak alleen maar om te kijken. Zodra het tijd wordt om iets daadwerkelijk te kopen, sluit ik de site af. Nog even nadenken. Is dit wel wat ik wil? Perfectionisme op koopgebied, zoiets.

Koopverslaving?

Het is niet zo dat ik alles maar koop wat los en vast zit. Gelukkig niet. Het is lang niet zo erg als jaren geleden, toen ik nog nieuwe schoenen kocht omdat de oude gepoetst moesten worden. Erg he? Als ik me verveelde, ging ik linea recta naar de boekhandel. Kon ik niets vinden wat me echt aansprak, toch kocht ik wel weer een boek. In boekhandels kom ik nog amper, en als ik er wel ben, is het vooral 'kijken, kijken, niet kopen'. Want hoe mooi de boeken ook zijn, over een paar jaar liggen ze er ook nog wel en dan voor een fijner prijsje. De nieuwprijs wil ik er gewoon niet meer voor betalen.

Dahag tijd

Wat me nu vooral tegenstaat, is de indirecte prijs die ik betaal. Oftewel, de tijd die ik aan de zoektochten spendeer. Bij weer een webshop met al die leuke spulletjes die ik beslist niet nodig heb, maar wel leuk vind om te kijken. Inspiratie opdoen, zoiets. Waardoor ik toch weer, huppekee, makkelijk een dikke 60 minuten verder ben. En dat voelt bepaald niets als quality time.

Niets nieuws onder de zon

Klinkt bekend? Hier heb ik het toch al vaker over gehad? En begin van dit jaar ging ik toch weer opruimen? Klopt allemaal. Alleen lukte het niet. Ik wilde echt die 15 minuten per dag weer aan de bak en hoewel ik zeeën van tijd zou moeten hebben, kwam het er niet van. Andere prioriteiten. Druk in m'n hoofd enzo. Tijd voor een nieuwe ronde!

Niets nieuws in de kast

En waaruit bestaat die nieuwe ronde? Zes maanden ga ik niets nieuws kopen. Het lijkt me heerlijk, niet iedere dag internet afstruinen voor dat ene leuke jurkje, geen keuzestress, plenty of time over voor de echt leuke dingen van het leven. Want daar gaat het me om, meer echte tijd voor mezelf. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, ik zal toch moeten eten en drinken en als de wasmachine gaat hemelen, zal er een nieuwe moeten komen. Geen idee waar de dichtstbijzijnde wasserette zit en om nu maanden bij de buren op de stoep te staan met mijn vieze ondergoed... Uiteraard wordt er dan wel eerst een reparatiepoging gedaan. En ik realiseer me dat ik voor een tweedehandsje kan gaan, maar goed, dat zien we wel als het zich voordoet. Voorlopig ga ik ervan uit dat al mijn bezittingen zich in dermate goede staat bevinden dat ze nog heel lang meegaan. Fingers crossed!

Creatief

Ook maak ik een uitzondering voor creatieve dingen. Dat wordt dan weliswaar nieuw voor mij gemaakt, maar ik steun daarbij wel een kleine ondernemer / creatieveling en dat vind ik wel okay. Dat wordt wel opletten, want het is niet de bedoeling dat ik dan heul lang bij die gezellige ondernemers virtueel ga buurten.

Kringloopgeluk

En dan de kringlopen... Ook best een uitdaging. Afgelopen week bezocht ik er weer een paar en van een kant vind ik dat geweldig, vooral als ik een fantastische aankoop vind. Die rush... Die blijft fijn. Van de andere kant merk ik dat het me ook veel energie kost. De meeste kringlopen staan natuurlijk ontzettend vol en ik meen toch dat ik een fantastische vondst moet doen. Ik ben er nu toch, zoiets. En als die fantastische vondst niet lukt, nou ja, dan mag er soms ook wel iets anders mee. Van een iets minder kaliber. Ook dat wil ik niet meer. En het is niet de bedoeling dat het kringlopen het surfen gaat vervangen.

Aan de slag!

Nu gaat het niet kopen en het opruimen bij mij meestal samen en daarom ga ik ook weer declutteren. 15 minuten per dag ga ik aan de slag. Sterker nog, ik ben al begonnen en het voelt goed! Daarover in een ander log meer. U hoort nog van me. Fijne week!

Over slow living, omnibussen en even geen social media

Slow living. Leven in het moment. Bewust zijn met je bezigheden en hoe je die doet. Focus. En niet ook nog gauw iets anders doen, even dat taakje verrichten, door de social media heen scrollen en hier en daar een like achterlaten.

Ik ben dus niet zo goed in die focus. Meestal lees ik drie boeken tegelijkertijd, stuur de oppas van Anne een appje over aankomende week (want stel je voor dat ik het vergeet) en check ik ook Facebook, Instagram en de rest nog even. En nog een keer.

Aan een kant vind ik het fijn om bezig te zijn, taken af te vinken, nuttig bezig te zijn geweest. De tijd gaat daardoor wel heel erg snel, ik heb continu het gevoel achter de tijd aan te rennen. Ik bedoel maar, het is al midden juli! Voor mijn gevoel is het pas lente. Nee, ik ga niet zeuren dat het wel herfst lijkt.

En dat terwijl ik het veel fijner vind om bewust met mijn tijd om te gaan. Op de bank met een boek, niet denken aan de was, de boodschappen en de veel te volle kledingkast. De tijd nemen om met de buurvrouw te praten over wat ons bezighoudt en niet stiekem naar huis te willen rennen om daar van alles te doen.

Dus laste ik laatst een social-media-vrije middag in. Op zondag. En ik genoot. Ik kookte extra lekker voor mezelf, ik schreef wat kaarten en ik las. Een superdikke omnibus met detectives van honderden jaren geleden. Geen zware kost, gewoon lekker ontspannen. Heerlijk.

Niet dat zo makkelijk ging, dat social-media-vrije bestaan. Het recept stond op internet. Oeps. Toch maar even naar de verkenner. Sommige adressen had ik in mijn adressenboekje, sommige niet. En als ik een hoofdstuk uit had, had ik de neiging gauw een rondje te doen op de social media. Zoals ik anders ook doe.

Tja. Die rondjes deed ik niet. De rest zocht ik toch maar even op. Heerlijk om daarna de foon weer weg te leggen! Slow living, ik houd er van. Dit gaan we vaker doen. Doe je mee? Of doe je dit al? Fijn weekend! X

Bye Bye February & Complimentendag enzo

Hey, wat zit je haar leuk! Tja, het is Complimentendag, he? Maar anders had ik het ook gezegd, hoor. Heus!

Verslaving

Ik zou in februari mijn huis opruimen, weten jullie nog? Dat heb ik ook keurig gedaan, althans, bijna iedere dag heb ik een kwartier gerommeld, spullen uitgezocht en weggedaan. Ben ik nu klaar? Neen. Nog lang niet. Dat komt onder andere omdat er meer spullen de Kaza binnen kwamen dan dat er weggingen. Kleine Marktplaatsverslaving, zullen we maar zeggen. Die is inmiddels onder controle, min of meer.

Marie Kondo herself

En verder ben ik goed bezig! Van die dingen die al veel te lang boven stonden, zo van: "O ja, die heb ik ook nog.", die zijn nu weg aan het gaan. Zusje komt volgende week een paar dingen ophalen, de Buuf heeft een paar vazen opgepikt en via Marktplaats heb ik ook wat verkocht. Vorige week eindelijk wat spullen naar de kringloop gebracht (en ik kwam met maar 1 boek terug, zo!) Nu staat het berghok gastentoilet alweer een stuk minder vol. Niet met een volle blaas naar Grave komen, he? Niet verstandig. ;) Zo'n challenge werkt bij mij altijd goed, ik kan me focussen en krijg daardoor veel meer gedaan. Onwards and upwards dus!

Aan de bak

Wat ging ik ook alweer in maart doen? Ik moest het zelf ook even opzoeken. In mijn originele overzicht stond "Huis". O. Blijkbaar heb ik maart en februari omgegooid. Bij februari stond namelijk "Werk". Kan ik wel iets mee, denk ik. Want natuurlijk ben ik al bezig. Ik ben begonnen met het outplacement traject en ik heb het gewoon druk! Huiswerk maken, nadenken, heel belangrijk, naar Eindhoven voor workshops en meetings met m'n coaches. Ben nu al aan m'n tweede bezig. ;) En dan heb ik nog oriëntatie- of koffiegesprekken met bekenden. Heel inspirerend!

En nog meer...

Daar ga ik dus mee verder. Verder is het Feel Good & Shop Event natuurlijk op 11 en 12 maart in Veghel. Ik ben daar als blogger aanwezig om real live verslag te doen op vrijdagavond en zaterdagmiddag. Zou heel leuk zijn om jullie daar te zien! En er is nog veel meer te zien, doen en te eten.

Boeken, boeken, boeken...

Met Ogma (klik hier), oftewel het stoerste vintage boekenblog van Nederland (en België ;)) ben ik ook lekker druk. Er worden hier wat lees- en schrijfmeters gemaakt! Je kunt mijn bijdragen onder de categorie Miss Mirjam vinden, kom vooral kijken! En lezen, natuurlijk. :) Er staat nog van alles op het programma, zo tof om daar mee bezig te zijn! Ook voor De Gele Culturele ga ik recensies schrijven, waarover later meer.

Druk?

Welnee! Deze periode is misschien best onzeker, maar ik voel me goed. Het is heel prettig om tijd te hebben voor alles wat me zo inspireert. Meer over mijn ondernemingen in een volgend log!

Rust, reinheid en regelmaat. Enzo.

Alweer voorbij.

Januari is alweer voorbij, wat gaat het toch snel. Schijnt met je leeftijd te maken te hebben, hoe ouder je wordt, hoe sneller het gaat. Totdat je in je eentje in een verzorgingstehuis (of hoe noemen we dat tegenwoordig?) zit te wachten totdat het eten komt, lijkt me. Lekker positief Mirjam!

Boventallig zijn.

Er wordt regelmatig gevraagd hoe het met me gaat, hoe het bevalt om boventallig te zijn. Ik begin eraan te wennen. De ene dag gaat dat prima, de andere dag heb ik er wat meer moeite mee. Niet met het feit dat alle buren naar het werk vertrekken en dat ik dan als enige met de AOW-ers achterblijf. Scheelt natuurlijk dat een buurman thuiswerkt, de ander met een hernia thuiszit en weer een ander onlangs de laan uitgestuurd is. We zouden met z'n allen iedere dag een bakkie kunnen doen. ;)

De calvinist.

De calvinist in mij vindt dat ik druk aan de slag moet om een nieuwe baan te vinden. Dat doe ik dan ook braaf. Ik maak regelmatig LinkedIn onveilig (mocht u willen linken, van harte welkom!) en ik ben ijverig aan het rondkijken. Want stel je voor dat mijn droombaan zomaar ergens verschijnt en ik 'm mis. Dat kan natuurlijk niet! Ik ben ook aan het nadenken, wat ik nu echt wil. Want ja, die mogelijkheid heb ik nu. Maar het uitrusten... Dat valt me zwaarder dan ik dacht. Dat vindt Kathy Calvinist niet goed! Tja, ik ben zo gewend om het druk te hebben, zoveel taken per dag te combineren... Dat ben ik nog niet afgeleerd, dat is wel duidelijk.

Hoe ging het?

En, ik ging natuurlijk aan m'n gezondheid werken. Rennen, gezond eten, dat soort dingen. Rust, reinheid en regelmaat. Op de reinheid kom ik nog terug. ;) Met de regelmaat gaat het goed! Iedere dag gaat de wekker om zeven uur en dan begin ik aan mijn ochtendritueel. Net als in het werkend leven verlang ik naar het weekend. Uitslapen! Het bevalt goed, dankzij het ochtendritueel ben ik al op pagina 400 van Anna Karenina. Lekker!

Koken en...

Ook de Biokokkin is erg actief, ik heb allemaal nieuwe lekkere en gezonde gerechten ontdekt. Heerlijk. En omdat er hier een kleine gremlin rondloopt die vindt dat ze de contents van mijn borden aan een zorgvuldige inspectie dient te onderwerpen, eet ik tegenwoordig aan tafel. Revolutionair! Gerechten en foto's volgen binnenkort. Zo stond er vanavond er rode kool op het menu met geitenkaas en couscous.

Sporten!

Alleen dat sporten... Ik ben welgeteld een keer gaan rennen. Met Miss Anne naar de Little Free Library. We zijn wel heel vaak flinke wandelingen gaan maken. En dat voelt goed.  Maar ja, ik heb me wel opgegeven voor een Mud Run... Ik wil dit jaar vaker dingen doen die ik anders niet zou doen. Ja zeggen in plaats van nee. Mud Run dus. Dat duurt gelukkig nog een paar maanden. Zucht.

En nu?

Op naar februari! In februari ga ik het huis weer eens grondig aanpakken. Clean House Clean Head, u weet wel. Iedere dag wordt er hier weer vijftien minuten geruimd, als in dingen uitzoeken, op de juiste plek zetten of wegdoen. Marktplaats, weggeven of weggooien. Als het de Kaza maar uit gaat. Weg ermee!

Declutteren.

Men vraagt zich nog weleens af waar toch al die spullen vandaan komen. Zo groot is de Kaza namelijk niet, het is bepaald niet de Mansion uit Dynasty. En er is in de loop van de tijd al zoveel weggegaan. Tja. Regelmatig naar de kringloop doet wonderen. Marktplaats is ook heel leuk en de uitverkoop helpt ook. Daar stoppen we dus ook maar weer mee. Nou ja.. Minder en zorgvuldiger, laten we het voorlopig daar maar eens op houden. Ik moet zeggen: ik heb er zin in.