Mirjam las in juli

Zijn we weer! Is iedereen lekker aan het genieten van het weekend? Hier zijn mijn "July Reads":

1. Het zevende kind - Erik Valeur. 700 pagina's! Het boek speelt zich af in Denemarken, het ademt dan ook de typisch Scandinavische sfeer. Als je daar van houdt, dan voelt het als een soort thuiskomen, heerlijk! Erik Valeur's beelden zijn ook heel mooi beschreven. Maar ja, die 700 bladzijdes... Dat werd me toch wel veel. http://rankingthebooks.nl/recensie-erik-valeur-het-zevende-kind/
2. Geluksvogel - Alice Sebold. Van mij hoeven echt niet alle boeken een 'happy ending' te hebben, maar.. In Geluksvogel beschrijft Alice Sebold hoe ze verkracht wordt en hoe ze daar in de jaren daarna mee omgaat. Goed dat ze dit geschreven heeft, maar vrolijk word je er niet van. Dat hoeft natuurlijk ook niet, maar... Heftig. http://nrcboeken.vorige.nrc.nl/recensie/op-een-avond-in-het-park
3. Annie - Kees van Kooten. Kees van Kooten schrijft over de laatste maanden van het leven van zijn moeder. Lief! http://nrcboeken.vorige.nrc.nl/recensie/echt-helemaal-kees
4. Things I've been Silent About - Azar Nafisi. Met zo'n titel heb je me meteen te pakken! De omslag vond ik prachtig, helemaal jaren 60. Azar Nafisi heeft ook de roman "Lolita lezen in Teheran" geschreven. Kortom: ik verwachtte een geweldig meeslepende biografie. Helaas, dat viel tegen. http://azarnafisi.com/book/things-ive-been-silent-about/
5. Sahara - Michael Palin. Michael Palin's reis begon in Marokko, leuk om te lezen! Ik herkende best wel wat. Als je van reizen houdt, is dit een leuk boek. De manier waarop Palin de wereld ziet en beschrijft, is bijzonder. Ik had echt het gevoel dat ik met hem meereisde. Veilig vanaf de bank, dat dan wel weer. :) https://en.wikipedia.org/wiki/Sahara_with_Michael_Palin

En dat waren mijn boeken voor juli... Weinig voor mijn doen! Ik lig 's avonds heel gezellig met Kellie Deriemaker (van het blogboek), Midas Dekkers en Cees Fasseur in bed. We hebben het heel genoeglijk zo met z'n allen, maar van lezen komt niet veel. Weinig puf, weinig concentratie. Er zijn ergere dingen!

Kunnen jullie je nog herinneren dat het vorig jaar augustus "Augustus Klassieke Leesmaand" was bij Sandra: https://sandraschrijftenleest.wordpress.com/alle-boekrecensies-van-augustus-klassieke-literatuur-maand/ Na jaren in de boekenkast te hebben gestaan en me even zo lang verwijtend aan te hebben gekeken, kwam Homeros er eindelijk uit. Iedere dag las ik een paar bladzijdes en voordat augustus voorbij was, had ik 'm uit! Ik heb er zelfs enorm van genoten. Goed, de (vele) bloedige passages waren wat minder.. Maar ik heb het gedaan. Deze augustus wil ik voor Odyseus gaan. Wish me luck! Morgen komt Troy trouwens op tv, met Brad Pitt. Dat moet ik natuurlijk zien, ter inspiratie.. ;) Groetjes! xx

Invictus

 

Kennen jullie dit gedicht? Ik vind het prachtig.

 

Vanuit de nacht die mij bedekt

Aardedonker van pool tot pool

Dank ik welke God dan ook

Voor mijn onoverwinnelijke ziel

 

In de klauwen van de omstandigheden

Gaf ik geen krimp, noch schreeuwde ik het uit

Onder geknuppel van het toeval

Is mijn hoofd bloedig, maar niet gebogen

 

Voorbij deze plek van toorn en tranen

Duikt slechts de verschrikking op van schaduw

Maar de dreiging van de jaren

Vindt en zal mij vinden onbevreesd

 

Het doet er niet toe hoe smal de poort

Hoe beladen met straf de toekomst ook is

Ik ben meester over mijn lot

Ik ben de gezagvoerder van mijn ziel

Zo probeer ik mijn leven ook te leiden; op mijn manier, op mijn kompas. Niet dat dat altijd lukt, verre van. Er zijn nog genoeg momenten en dagen dat ik me laat afleiden of dat ik last heb van het gedrag van anderen. Oftewel, van mijn reactie daarop. Maar goed, het gaat steeds beter.

Het is ook zeker niet zo dat ik invloed meen te hebben op het Leven of het Lot. Ja, je reactie kun je tot op zekere hoogte bepalen en natuurlijk helpt een positieve instelling, maar daarmee kun je onheil niet voorkomen. Echt niet. Pech overkomt je, of je aardig bent tegen de buurvrouw of niet.

Ik geloof ook niet dat bepaalde gebeurtenissen een bedoeling hebben. Natuurlijk leren we iedere dag levenslessen. Als het goed is. ;) Maar ik geloof niet dat "Iets zo heeft moeten zijn". Mooi, zoals sommige dingen soms samenvallen. En soms niet. Het leven is soms gewoon kneiterhard en snoeioneerlijk.

Vanwaar deze blog? Afgelopen maandag overleed Pauline, een levendige dame die ik via Instagram kende. Ze leed aan de ziekte van Crohn, vorige week werd er een deel van haar darmen verwijderd. Een dag na de operatie meldde ze dat alles goed gegaan was, daarna bleef het stil. Het bleek helemaal mis te zijn. Na dagen op de Intensive Care overleed ze tijdens een tweede spoedoperatie.

Dit deed me aan mijn vader denken. Tijdens een endoscopie werd zijn darmwand geperforeerd, waardoor er faeces in zijn buikholte terechtkwamen. Zijn darmen waren door de darmkanker in slechte staat, zo'n perforatie komt vaker voor. Tijdens een hersteloperatie kreeg hij een tijdelijk stoma. Alleen reageerde hij slecht op de narcose, hij deed er het hele weekend over om wakker te worden. Vreselijk. Er zou misschien sprake zijn van neurologische schade.. Dat was gelukkig niet zo, maar wat een weekend was dat. Van de darmkanker is hij overigens genezen, helaas bleek later dat hij een chronische vorm van leukemie en COPD had.

Maar goed, over Paulien. Ze was zo aan het leven, haar man en haar huisdieren gehecht. Door haar ziekte was ze veel thuis en kwamen er regelmatig foto's van haar voorbij op Instagram. Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat ze er niet meer is.

Dus nee, we hebben geen invloed op het grote geheel. Feitelijk zijn we maar een papieren bootje op een grote oceaan. Maar wat we doen, en hoe we het doen, daarop hebben we wel invloed. Ik ga niet meer voor half, ik ga voor het gaatje! En als m'n lichaam een beetje meewerkt en me voor de verandering weer eens een nachtrust van acht uur gunt, dan ga ik daar morgen meteen weer mee aan de slag. :)

Veel liefs allemaal, geniet van het weekend!
xxx

Goud

Wat een fijne dag was het gisteren! Zo een met een gouden randje, letterlijk en figuurlijk. Hij begon voor mij om zes uur, zo.... Het zou een warme dag worden, niet bepaald het beste weer voor Miss Anne. Ook niet voor mij, trouwens. Dan is een rondje op de vroege morgen het beste. En ach, als ik toch zeven dagen achter elkaar om vijf uur op kan staan... Dan moet zes uur zeker lukken. Jaja, de helweek werkt door! :) Ziehier het Graafsche platteland! Ik blijf het mooi vinden.

 



Anne vond dat ze ook wel weer een keer in ons digitale huisje mocht verschijnen. Groot gelijk meis! Ze heeft nu, heel charmant, weer een derde oog. Geen idee wat ze gedaan heeft, maar het was opeens rood en dik op haar koppie. Daarna werd het een korst, die Zuster Mirjam er vakkundig afgepulkt heeft. Waarna deze mooie plek verscheen. De fotoshoot met de echte fotograaf hebben we maar weer even uitgesteld. :)

 



 

De familie Gans was zo aardig om even te blijven zitten.

 

Wat een mooie dag was het, he? Hoewel ik vandaag oprecht blij ben met het regenweer, ik gedij daar beter op. Lekker dagje aanpruttelen...

 

En nagenieten! Want samen met Mim ging ik naar Kitsch in de Keet, van Lien. Lien organiseerde een yard sale, met allerlei fijne kringloopgelukjes en aanverwante artikelen, in haar eigen keet natuurlijk. Het had wel wat weg van een bloggersmeetup, want er waren heel veel blogdinnen, zo gezellig! Veel dames die ik virtueel wel kende, maar nog niet analoog. Ook dames wier blogs ik nog niet kende, maar nu wel! Oo, leuk... Bijzonder, hoe zoiets dan gewoon werkt. Iedereen was in een topstemming, overal zag je mensen genieten. Van het mooie weer, het fijne weer, de mooie locatie..  Kortom: een prachtige dag. Dankjewel Lien!

 

Ik ben trouwens mijn #Missdownundergoesto busje vergeten bij Lien... Heel handig! Arm busje, dat wordt nog een hele trip, van Zuid-Limburg naar Grave. Maar hopen dat de bandjes dat houden!

 



 

Ik mocht ook nog kennis maken met de Griek! Ze vond m'n tenen zo woest aantrekkelijk (tja, wie niet), dat ze er prompt met m'n schoen vandoor ging. Dit is de foto van na deze actie, U ziet, dat ik mijn schoentjes nu beter bewaak... Anne was heel graag meegegaan naar het mooie Limburg, maar het was echt te warm voor Mme. Jammer, ze had zo graag kattenkwaad uitgehaald met de Griek! Lekker saampjes aan iets knabbelen (een houten stoeltje ofzo), gezellig tegen elkaar aan blaffen, cakeje scoren.. Of leuk de kipjes opjagen! Het mocht niet zo zijn. Misschien wel zo rustig. ;) Overigens, mocht iemand Mirjam Down Under en haar vurrukkulukke voetjes missen, dan kunt U haar vinden op Facebook. Als Mirjam Down Under. Kind kan de was doen. :)

 

Dan ga ik nog even verder genieten, ik wens iedereen een hele fijne zondag. Geniet ervan! X



Helweek - Done

Done? Helweek duurt toch tot zondag 22.00 uur? Klopt, maar ik ben er klaar mee! En aangezien ik deze uitdaging voor mezelf aangegaan ben, verklaar ik hem hierbij tot gesloten.

De benaming Helweek is natuurlijk rijkelijk overdreven. Wat mij betreft zou hij veel beter “Wees je beste zelf” of “Live Life to the Max” kunnen heten. Maar dat bekt natuurlijk een stuk minder. Life changing? Welnee. Goed bevallen, dat wel. En ook zeker voor herhaling vatbaar. Alleen nu nog even niet. ;)

Waar ik het meeste tegen op zag, het opstaan om vijf uur ’s ochtends, viel reuze mee. Normaal gaat mijn wekker om tien over zes. Niet dat ik dan opsta… Meestal snooze ik nog een paar keer. Daarna mediteer ik zo’n tien minuten. Ik wilde schrijven dat ik daarna echt opsta, maar in werkelijkheid kijk ik nog minimaal een kwartier op mijn mobiel voor de recente updates op Instagram en Facebook. Daarna kom ik echt op gang.

Daar is natuurlijk wel wat tijd en efficiëntie te winnen. Deze week ging mijn wekker om vijf uur, daarna mediteerde ik en daarna begon de dag echt. Met een klein half uur rennen. En wandelen, want de laatste keer dat ik mijn renschoenen aanhad, is al lang geleden. Geen idee hoe lang precies. Een half uur rennen was dus niet haalbaar. J Of je nu om tien over zes opstaat, of om vijf uur, zoveel maakt dat niet uit. Het is allebei vroeg. Als je maar op tijd naar bed gaat, dan gaat dat prima. Tenzij het tropisch warm is en je meerdere malen ’s nachts wakker wordt. Dan wordt het lastiger. Gisteren en vandaag ben ik dus een uur langer blijven liggen. Heerlijk! Om zes uur opstaan in het weekend vind ik nog steeds heel netjes.

Maandag tot en met donderdag werkte ik deels op kantoor, deels thuis. Het gebouw waar ik normaal werk, wordt verbouwd en voorlopig werk ik in een gebouw dat uit containers samengesteld is. En dat is heel erg heet… Mijn kant van het ‘gebouw’ heeft verrijdbare airconditioning gekregen en dat scheelt wel wat. Maar als het ’s ochtends om acht uur al bijna dertig graden is… Dan wordt het lastig.

Maandag tot en met woensdag ging het werken perfect. Normaal gezien plan ik mijn werkzaamheden ook in, maar daar heb ik nu meer aandacht aan besteed en dat werkte super. Wat er gepland stond, deed ik. Simpel. Het scheelde dat het wat minder druk was dan anders (of werkte ik zoveel efficiënter? J), maar ik kreeg zoveel gedaan. Lekker! Ik had trouwens wel verwacht dat ik enorm vroeg op kantoor zou zijn. Dat viel wat tegen, ik was er zo rond kwart voor acht. Niet slecht natuurlijk, normaal ben ik er ergens tussen half negen en negen uur. Maar als je toch om vijf uur opstaat… Ik was even vergeten dat ik om half zes al door de buurt rende en dat Miss Anne langer dan anders uitgelaten diende te worden. Miss Kortsnoet kan niet tegen de hitte, daarom laat ik haar nu alleen ’s ochtends uit. Maar wel langer dan anders.  

Vrijdag had ik mijn part-time dag en bracht ik in een boek door: het dagboek van Pastoor Hoek. Pastoor Hoek was tijdens de Tweede Wereldoorlog pastor van de Breedeweg, een kerkdorp van Groesbeek. Hij schijnt een bijzondere persoonlijkheid te zijn geweest, een echte herder van zijn Katholieke kudde. Ik wilde het boek graag lezen voor mijn research over de evacuatie van mijn familie. Door de wat gedateerde schrijfstijl is het niet zo toegankelijk. Ik had bedacht dat ik het wel binnen een dag uit zou hebben… Niet dus. Gisteren maakte ik wasmiddel en deed ik de was. Ook poetste ik de keuken en de badkamer. Niet dat je het nu nog kunt zien en niet zo grondig als ik van te voren had bedacht, maar voor een dag met bijna veertig graden vond ik het wel prima.

En vandaag… tijd om bij te tanken en te reflecteren. En dit blog te schrijven. Wat ging er goed? Ik vond het heerlijk om even niet connected te zijn met alles en iedereen. Oftewel, om niet de hele tijd op mijn mobiel te gluren of er al iemand op een foto of post gereageerd had. Ik weet niet of jullie dat ook hebben, maar ik krijg echt een ‘rush’ als ik zie dat er iemand bij mij gereageerd heeft. Dan moet er natuurlijk ook meteen gekeken worden wat die persoon geschreven heeft. Wat een onzin…  Door het ontbreken van die ‘rushes’ was het makkelijker om me op mijn werk te concentreren. Of dat het werk bij mijn werkgever was of het stuk dat ik voor mijn eigen blog wilde schrijven. Het is zo simpel, gewoon de telefoon aan de kant leggen en niet kijken. Geen uitstelgedrag, die klus nu doen. Hetzelfde gold voor het koken. Vorige week had ik alle boodschappen al gedaan, waardoor ik deze week maar een keer extra hoefde te gaan. Voor de dingen die ik was vergeten. Niet erg, met tien minuten was ik weer thuis en hoefde ik de rest van de week niet meer aan de boodschappen te denken. Vorig weekend kookte ik wat meer, zodat ik maandagavond en dinsdagmiddag m’n prakkie alleen maar hoefde op te warmen. Ideaal! Als het maar lekker is, dan vind ik niet erg om een paar dagen achter elkaar hetzelfde te eten. De rest van de week wist ik precies wat ik wilde maken, nog meer rust.

Wat ging er mis? Niks. Vanaf donderdagavond heb ik niet meer gesport, dat was door de warmte niet meer te doen. Jammer, maar helaas. En vrijdag, de dag dat ik thuis was, heb ik toch wat vaker op m’n mobiel gespiekt. Het boek van Pastoor Hoek is bij vlagen best taai en door de warmte is m’n concentratie minder. Ach, als dat het ergste is. Kortom, ik ben heel erg tevreden over mezelf! Ik heb nu al zin in het wijntje dat ik me straks ga inschenken om de geslaagde Helweek te vieren en naar het uitslapen morgen.. Tien over zes, wat een luxe! Alleen die naam.. Daar moeten ze toch echt iets aan doen. J

Fijne zondag allemaal, ik wens jullie verkoeling! Liefs, Mirjam

Mirjam las in juni

Groeten vanaf de bank! Alle shutters, gordijnen en rolluiken zitten nog dicht, geen idee wat voor weer het is buiten. Nou ja, warm natuurlijk. ;) Morgen meer over de helweek, maar nu eerst mijn boeken van afgelopen maand:

1. De Vergeten Brief - Kate Morton. Van Kate Morton las ik een tijd terug De Vergeten Tuin, een mooie verrassing! De Vergeten Brief vond ik wat minder, hoewel het ook lekker weg leest. Als je nog iets voor in de koffer naar een zonbestemming zoekt, deze past prima!http://www.hebban.nl/boeken/vergeten-brief-kate-morton 
2. Wetboek voor Bloggers - Charlotte's Law. Dit boek kreeg ik voor mijn verjaardag, lief! Ook lief, de reactie van een vriendin: "Beginnende Blogger?? Die tijd ben jij toch wel voorbij." Altijd fijn, een compliment. :) De ondertitel is: "De (on)geschreven regels voor succesvolle online schrijvers. Het is een vrij technisch boek, je leest meer het aantrekken van lezers door het goed inzetten van Google dan creatieve tips. En.... het bevat wat taalfouten, vooral in de eerste paar hoofdstukken. En als ik ergens slecht tegen kan... In het dankwoord wordt er melding gemaakt van de uitdagende deadline. Ah... Dat verklaart het. Prima boek hoor, alleen miste ik de creatieve kant. http://www.misslipgloss.nl/wetboek-voor-bloggers/
3. Varkens aan de Hemel - Barbara Kingsolver. Wat is belangrijker, je roots of je toekomst? Liefde, afkomst, goede bedoelingen. Het boek gaat over een meisje van Cherokee-afkomst dat illegaal door een blanke vrouw wordt geadopteerd. Bijzonder!
4. Het begon met een ster - Helga Weiss Ik heb een zwak voor boeken die in dagboekvorm geschreven zijn, dit moest dus mee naar huis. Heel bijzonder vond ik het niet, er zijn nu zoveel boeken verschenen die over de oorlog gaan. Dan moet het wat mij betreft wel heel goed zijn om een verschil te maken. http://vrouwenbibliotheek.nl/2014/01/06/het-begon-met-een-ster-door-helga-weiss/
5. Bianca in galop - Yvonne Bril. De Bruna zamelde laatst toch kinderboeken in? Ik las Bianca nog een keer, om te kijken of ze bij mij mocht blijven of dat ze naar het goede doel van de Bruna mocht. Ze ging naar de Bruna!
6. To kill a Mockingbird - Harper Lee. Een Amerikaanse bestseller uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het speelt zich af in het zuiden, waar de blanke bevolking nog steeds hun best deed om de zwarte bevolking achter te stellen en daar ook bijzonder goed in slaagde.. Mooi!  https://nl.wikipedia.org/wiki/Harper_Lee
7. De hand van mijnmoeder - Nafisa Haji. Hmm... Best okay, maar niet bijzonder, vooral omdat het boek dat ik daarna las, me van m'n sokken blies. Ik moet m'n best doen om iets van dit boek te herinneren, terwijl ik de beelden van het volgende boek zo voor me oproep. http://www.bol.com/nl/p/de-hand-van-mijn-moeder/1001004006420370/
8. De Zwijgster - Chahdortt Djavann Less is definitely more! Slechts 114 pagina's, maar het komt binnen. Aanrader! http://www.literairnederland.nl/2010/03/05/de-zwijgster-chahdortt-djavann/
9. Het Rosie Project & Het Rosie Effect - Graeme Simsion. Eindelijk de mustread van 2014 gelezen en ja, ze zijn leuk! http://mustreads.nl/recensie-het-rosie-project-graeme-simsion/
10. Wat een man nodig heeft - Martin Bril. Wat dat is? Och, een auto, een vulpen, goede sokken.... Niet zoveel. ;) https://books.google.nl/books/about/Wat_een_man_nodig_heeft_druk_2.html?id=PE6bpwAACAAJ&hl=nl

Ik duik weer voor de ventilator, fijn weekend allen! X

Helweek

Een tijd terug las ik bij iemand over een helweek. "Interessant, misschien wel iets voor mij", dacht ik, sloot het blog en vergat het vervolgens weer. Tot afgelopen maandag. Weer een andere blogdame schreef erover, blijkbaar was het een groter initiatief, meerdere bloggers die samen aan de bak gingen. Leuk! Maar ja, om nu een dag te laat te beginnen... Ach, ik doe het gewoon een week later!

Nog nooit van een helweek gehoord? Oorspronkelijk schijnt het fenomeen uit het leger te komen. Denk aan afzien, heel veel modder en nachten doorhalen. Zoiets. Niemand die denkt dat ik dat ga doen, he? No way. Nee, ik ga de versie voor kantoordames doen. :)

Dat houdt in:

• Iedere dag om vijf uur opstaan. Aj..
• Een uur per dag sporten. Hmm....
• Focussen op het werk. Overdag geen privédingen en geen gebabbel met de collega's.
• Gezond eten, niet snoepen.
• Geen tv.
• Uiterlijk om tien uur de mand weer in. Top!
• O ja, de helweek loopt van maandag vijf uur tot zondag tien uur.

Je schijnt de nacht van donderdag op vrijdag te moeten doorhalen. Nou, dat dacht ik dus niet. Dat trek ik niet, dat sla ik over. De groeten. Ik heb vrijdag een afspraak met de tandarts, mijn brug wordt geplaatst. Twee weken geleden werd het voorwerk al gedaan, dankzij de diverse spuiten in mijn tandvlees en gehemelte heb ik geen centje pijn gevoeld. Ik kan me zo voorstellen dat er vrijdag weer wat spuiten gezet zullen worden. En om dan de nacht doorgehaald te hebben... Neen. Anders ook niet, hoor!

Ik blijf natuurlijk wel mediteren, dat komt er bij mij dus bij. Ik ben heel erg benieuwd! Alleen het idee al gaf me afgelopen week veel energie en focus. Niet dat ik niet gekletst heb... Maar ik ben me er wel meer van bewust en van de andere kant heb ik heel veel klussen ingepland en uitgevoerd, tijd ingeruimd voor het voorbereiden van vergaderingen, waardoor die sneller en efficiënter verliepen. En dat zou aankomende week dan nog beter moeten gaan... Als ik niet hartstikke crash door het vroege opstaan, natuurlijk.

Waarom ik dit wil doen? Zoals ik in mijn vorige blog al schreef, ik houd wel van een hype. :) En ik houd wel van een uitdaging. De helweek (vreselijke naam, trouwens) schijnt je leven te veranderen. Dat verwacht ik niet, het lijkt me wel een ervaring. En die wil ik graag meemaken. Ik meld me snel!

Groeten vanaf de bank, uiteraard met een wijntje en een bak chips. Een goede voorbereiding doet tenslotte wonderen. :) X

Tips

Blogland is in de ban van het Blogboek! Lien schreef er onlangs over en ze geeft er nu zelfs een exemplaar van weg, tof! Ik bestelde ik het ook al via mijn favo-tweedehands winkel: Marktplaats. Altijd leuk, een hype. :) En idd, het staat boordevol makkelijke en waardevolle tips. Waarover een andere keer meer. Want Lien vroeg in haar laatste logje om tips. Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik luister en kijk graag naar alles en iedereen om me heen. Vaak sta ik in mezelf te gniffelen, of knoop ik met de ander een gesprekje aan over hetgeen ik zie of hoor. Zo stond ik laatst vol verbazing te kijken hoe de man voor me zijn winkelwagentje inlaadde. Met militaire precisie! Zelf ben ik mee van: "Kwak, daar is nog een plekje." Zo wordt mijn koelkast trouwens ook ingeruimd. Dit was een duidelijk gevalletje van dwangstoornis. En helemaal niet netjes, maar ik moest mijn verbazing toch even delen met de caissière.

Vandaag gooiden de mensen voor mij een flinke struik andijvie op de bank. Sinds een tijdje weet ik dat cavia's daarvan smullen, mooi! Mijn buurcavia's smikkelen dus regelmatig van mijn bio-andijvie, want daarvoor heb ik echt nog geen recept gevonden dat ik weg te kanen vind. Iemand nog tips? Graag! Ook de andijvie die deze mensen kochten, was voor de cavia's. Want caviavoer was blijkbaar onlangs een stuk duurder geworden. Hierop zit 19% btw, terwijl er op konijnenvoer maar 6% btw zit. De reden daarachter? Flappies kunnen ook dienen als voedsel. Ah.. Nuttige informatie, toch? Ik vind het in ieder geval leuk, zo'n microconversatie.

Zo zag ik laatst een opsporingsbericht op Facebook. Vreselijk natuurlijk, als er iemand in je directe omgeving vermist is. Ik kijk altijd even, niet uit sensatie, maar of degene bij mij in de buurt woont. Even delen is tenslotte een kleine moeite.

Om dit bericht moest ik toch wel even gniffelen. Althans, om de beschrijving van de vermiste. Je zult zo maar omschreven worden:

• Leeftijd: over the hill (niet echt hoor, ik probeer de privacy van degene een beetje te borgen)
• Draagt bril (net als minstens de helft van alle Nederlanders)
• Smal postuur, dikke buik
• Lengte: heul lang
• Vertrokken op een damesfiets (

Hoeveel damesfietsen zouden er in Nederland zijn? Ik hoopte dat, mocht U mij ooit willen laten zoeken (omdat ik drie dagen lang niet op Facebook ben verschenen ofzo) er toch een omschrijving van mij verschijnt die me wat meer flatteert. Maar waarom het door een ander laten schrijven? Dat kan ik zelf ook!

Wat denken jullie hiervan? Petite dame zowel van postuur als van statuur, met open blik en mind, blauwe ogen en roze/antracietkleurige bril. Roodbruin haar tot over de oren. Gekleed in een kek jurkje met daaronder hoge hakken (of haar nieuwe klompjes), met daarbij een behoorlijk zware vintage handtas. Zeer waarschijnlijk draagt ze het parfum Noa en heeft ze roze lipstick op. Ze draagt geen oorbellen, wel een horloge met verschillende bedeltjes eraan. Begeleid door een chocoladekleurig Frans bulletje met twee flaporen en een roze tuigje.

Goden niet verzoeken, zegt U? Helemaal waar. Ik ben ook echt niet van plan van de aardbodem te verdwijnen. Hoogstens om in een hangmat te gaan hangen, met een goede cocktail en een lekker boek) Maar mocht het ooit nodig zijn, dan wil ik natuurlijk wel graag gevonden worden. :) Overigens kunt U het kekke jurkje in het weekend gerust vervangen door een jeans of joggingbroek. Zalig!

Iemand anders nog inspirerend tips? Fijn weekend en niet kwijtraken, he? X